SALGADO, Joaquim Carlos. A ideia de justiça no mundo contemporâneo: fundamentação e aplicação do direito como maximum ético. Belo Horizonte: Del Rey, 2007.
http://books.google.com.br/books?id=2pz6OEwYKaEC&printsec=frontcover&dq=justi%C3%A7a&hl=pt-BR&ei=0x9sTr_ME4S2twe0x6TlBQ&sa=X&oi=book_result&ct=book-preview-link&resnum=9&ved=0CFYQuwUwCA#v=onepage&q=justi%C3%A7a&f=true
p. 1
A justiça é aqui entendida como uma idéia; idéia, porém, concebida na processualidade histórica, portanto como a racionalidade (inteligibilidade ou idealidade) imanente do direito positivo que se processa no tempo histórico, no qual se pode, por indução teórica dessa processualidade, destacar três momentos mais significativos, nos quais os diferentes projetos de ordenação social justa dialeticamente se realizam a partir dessa mesma realidade: α) o período clássico, da Metafísica do Objeto, em que o valor configurador da justiça é a igualdade e que, para efeitos de um estudo de Filosofia do Direito, dirigido ao tema da justiça como idéia, vai de Thales de Mileto a Santo Tomás de Aquino, compreendendo o desenvolvimento de três culturas: a cultura grega, a cultura romana e a cultura cristã, que assume a cultura pagã, greco-romana;[1] β) o moderno,
p. 2
o da Filosofia do Sujeito, em que se insere na idéia de justiça o valor da liberdade como conteúdo da igualdade (de Descartes a Kant); e χ) o contemporâneo, o da Metafísica Especulativa, em que o valor trabalho, juntamente com a igualdade e a liberdade, aparece dimensionando a ideia de justiça no plano social, sem deixar de ser a realização do bem jurídico de cada um, isto é, da pessoa, o destinatário em que a justiça tem realidade, mesmo se se trata da denominada justiça social, caracterizada pela prestação (dever) de fazer do Estado (de Hegel em diante). A ideia de justiça nesse momento realiza esses três valores, a igualdade, a liberdade e o trabalho, na forma dos direitos fundamentais: como consciência (saber) da juridicidade desses valores (universal abstrato); como declaração (querer) desses valores como direitos, por ato de disposição empírica (particular) na constituição; como efetivação desse direito na forma de fruição pelo sujeito de direito (universo concreto).
Ainda que se não tenha chegado a uma universalidade homogênea de repúblicas puras, a que se refere Kant, a uma paz perpétua, o mundo atual é o mundo em que se dá a consciência universal desses direitos e do Estado que os declara, em vigor na maioria dos Estados civilizados, ainda que coexistam com autocracias ou Estados na sua pura existência[2] e não ainda no seu conceito ou racional, vez
p. 3
que se trata de um processo dialético e não de imposição mecânica. E isso se mostra até mesmo nas guerras ou em outros tipos de violência, que buscam justificação ética na expansão da democracia, portanto dos direitos fundamentais e na reivindicação dos próprios direitos fundamentais contra a fome no mundo. Esta era em que a justiça encontra sua maior expressão na universalização dos direitos fundamentais só pode ser compreendida segundo um vetor histórico, que a cultura ocidental empreende a partir da matriz greco-romana.
Na perspectiva de uma reflexão filosófica sobre sua realidade, o direito é uma totalidade ética que se desenvolve historicamente e fenomenologicamente como realização ética plena ou como último momento do processo ético, vale dizer, como realização da liberdade na sua forma subjetivada e objetivada, direito norma e direito do sujeito, a partir do homem na forma do cidadão grego, do homem livre na forma da pessoa de direito em Roma até o indivíduo livre ou o sujeito de direito universal na Revolução, a partir da qual todos são livres, vale dizer, cidadãos ou sujeitos do poder e pessoas ou sujeitos de direito. (...)
O direito é todo o processo no qual está também o antidireito ou o direito arbitrário do Estado autocrático como momento que não pode ser tomado abstrata ou separadamente, mas momento a ser superado no direito racionalmente posto como distribuição universal da liberdade no Estado de Direito. Mesmo nos Estados autocráticos no mundo contemporâneo, signatários da carta das Nações Unidas, há a declaração de direitos, o que é já direito existente, embora não na sua forma de plena efetividade. Desse modo, a declaração de direitos no mundo contemporâneo realiza processualmente a sua racionalidade, como saber e fruição universal e igualitária da liberdade na forma dos direitos fundamentais. Não há, portanto, que excluir do direito a sua manifestação na forma arbitrária
p. 4
e até mesmo criadora de privilégios, pois que pertence, como mero momento, ao processo de sua própria superação, a dar-se no plano do Estado Democrático de Direito, em que o saber da liberdade e o agir livre formam uma unidade.
O Estado Democrático de Direito é, assim, entendido como o ponto de chegada de todo um processo histórico do ethos ocidental, que se desenvolve segundo uma dialética entre o poder e a liberdade.
(...)
A consciência filosófica grega desenvolveu o conceito moral de justiça; com efeito, a justiça é akrotés e torna possível o trânsito do indivíduo para o cidadão, que, por sua vez, torna possível realizar a eudaimonia, ou a perfeição segundo o ideal de formação do homem grego no período da sophia científica. O Estado como se percebe em Platão (principalmente em As Leis e A República) e em Aristóteles (Ética a Nicômaco)[3] tem uma finalidade ética stricto sensu: formar ou educar eticamente o cidadão para ser útil à comunidade.
A consciência jurídica romana formulou o conceito de justiça jurídica e, ao identificar direito e justiça, pôs o político a serviço da pessoa de direito, concebendo o direito como o maximum ético. Para os gregos a justiça é assunto da ética, ao passo que para os romanos (o que Kelsen parece não ter percebido) é tema do direito; o conceito de justiça é jurídico.
O ético que se desenvolve a partir das virtudes morais postas e definidas por Sócrates, Platão e Aristóteles, segundo o ideal de formação do homem grego e que constitui a base da cultura greco- cristã, o direito ou justiça, entendido como forma de conservação da sociedade na medida em que faz surgir a pessoa de direito, incorporada na cultura romano-cristã, encontra seu momento de efetivação
p. 5
na declaração universal de direitos do sujeito de direito universal. A justiça é todo esse processo do real ético, que tem no direito, após superada a cisão provocada pelo deslocamento da sua essência para o ideal do direito natural, o seu conceito ou a sua verdade, e no Estado de Direito, cuja essência e substância, forma e matéria, é a declaração de direitos, a sua epifania ou plena explicitação.
A tentativa de Hegel de recuperar o Estado grego por certo não poderia compor a nova realidade que surgia, um Estado ético ou racional, vez que a vertente histórica fundamental não era o político, mas o direito, portanto o ético na sua (continua...)
(...) O jurídico é, assim, o último momento do processo ético que mostra a sua verdade através do processo histórico-cultural do Ocidente. O jurídico, portanto, assume o ético (moral) e o político, vez que o ético ou moral continua como virtude na formação da pessoa segundo a região ética a que pertence, o político permanece na forma do consenso de uma vontade universal, mas no seu momento puramente formal, no sentido da formação da decisão consensual, que, porém, só encontra sentido se realiza valores de cumeada da cultura e universalmente reconhecidos, ou racionalmente reconhecidos, como direitos fundamentais.
(...) O princípio ético dos estóicos e consagrado por Santo Tomás de Aquino, malum vitandum bonum faciendum est (o mal deve ser evitado e o bem deve ser feito), só permite a sua plena compreensão na tensão polar e dialética dos valores (o bem e o mal), mas
p. 6
num momento de verdade do fenômeno ético. No direito, como fenômeno histórico-cultural, não há como separar os dois aspectos desse fenômeno, que só se compreende na sua unidade, valor e norma. A justiça não é, pois, um valor apenas intra-sistemático do direito positivo, no sentido de ser determinado pela norma, nem um valor metajurídico-positivo, no sentido de preceder a norma, mas um valor que é ao mesmo tempo normativo e uma norma que é ao mesmo tempo axiogênica.
P. 60
(...) não é livre quem age ou se movimenta livremente sem saber que o é (...)
P. 69
(...) A pessoa, nesse contexto do início do Título V, do Livro I do Digesto, são todos os seres humanos;[4] a todos foram, são ou poderão ser atribuídos direitos; mesmo aos escravos, pois na concepção realista do romano não há escravo por natureza no sentido próprio, mas em razão do direito criado pelo homem, seja o ius civile ou o ius gentium, neste caso os vencidos de guerra. À base do conceito de pessoa está o de liberdade , uma faculdade natural de todos os seres humanos, mas que pode ser restringida pela força ou pelo direito.67 Pode ser restringida, mas não desaparece enquanto estrutura ôntica do ser humano. Daí por que um direito fundado na humanitas reconhecer o mérito (dignitas) de pessoa também no escravo, que podia recorrer ao Prefectum contra maus-tratos, físicos ou morais, contra a prostituição.[5] O conceito de pessoa passa para o campo moral e depois para o religioso e teológico. Sua fonte é o direito romano, não ainda a cristã, de dignidade da pessoa humana (por conseguinte, “humana” é expressão cristã, em razão de seu Deus pessoal), que se desenvolve posteriormente no cristianismo, em razão de um direito universalmente reconhecido a todos os seres humanos: o direito à salvação, decorrente da igualdade de todos, por serem filhos de Deus, segundo Santo Agostinho.
(...) O texto estabelece as normas sobre as pessoas. O ius é tomado então no sentido dessa
p. 61
regulação. (...) Se o direito como normas se estabelece por causa das pessoas, as normas que regulam sua situação (ius no sentido objetivo) conferem-lhes status de titulares de direitos (direitos subjetivos), na medida em que cada pessoa ingressa empiricamente na situação regulada.
O conceito de pessoa é um passo gigantesco na formação do direito e da cultura ocidental, com relação ao cidadão grego imerso na função inconsciente de elemento da polis. É no conceito romano de pessoa que se concentra e se mostra a liberdade e não na imprecisa autonomia do cidadão grego, pois faltam a este a individualidade e o direito.
(...)
P. 149
(...)
a) Cícero
Um grande passo para a concepção de justiça como critério formal de tratamento igual de todos, perante a lei, foi dado pelas novas condições de vida do Império Romano, cuja expressão filosófica mais própria apareceu no estoicismo.
Hegel descreve na Fenomenologia do Espírito a dissolução do “mundo ético” grego, que concentrava a essência da comunidade em sua “imediatidade”, e o aparecimento do “estado de direito” romano. O Estado, após a destruição da polis, não é mais a comunidade ética em que o indivíduo aparece integrado como cidadão. Os indivíduos se mostram diante do Estado universal abstrato como essências pontuais, isolados na vastidão do Império Romano. Como indivíduos que reivindicam a essência ética, são todos iguais, mas iguais perante a lei, sem qualquer vinculação orgânica, na opinião de Hegel. Trata-se de uma igualdade abstrata que resultará numa liberdade individual desordenada, pois que o concreto revela como livre a posse, cuja forma jurídica é a propriedade, em que o “eu” livre – tido como livre somente porque não está no outro -, mas solipcista (porque reivindica toda a essência), passa a ser um “meu”.
Essa multidão pontual, contudo, não pode manter em si mesma a essência ética, pois que, como individualismo desarticulado e caótico, acabará por alienar a sua essência num indivíduo que manifesta a sua unidade, o Imperador, senhor do mundo.
Não é de admirar, pois, que a ética estoicista consista na inserção na ordem cósmica e na resignação com sua lei universal, que é a
p. 150
expressão da lei universal, com relação à qual a razão individual é apenas o local da sua aparição. A lei universal ou a ordem é um destino inexorável que os bons “seguem voluntariamente, incluindo-se harmonicamente no acontecer histórico”, numa espécie de determinismo teleológico.5
O logos de Heráclito é, para os estóicos, um critério de ação virtuosa. “É preciso seguir o universal”, isto é, a razão (logos V), pois que esta é o universal, e não viver como muitos, como se tivessem um pensamento só para si.[6] Entretanto, somente “se respiramos o logos divino, tornamo-nos seres dotados de razão”.[7] Essa apoteose do logos (ou da razão), que não é somente uma faculdade do ser humano, mas a ordem que penetra toda a realidade, é a fonte inspiradora do estoicismo.
O formalismo estóico não tem, de outro lado, um critério do verdadeiro ou do bom[8] a não ser no pensamento abstrato, sem conteúdo: se não posso ser livre concretamente, posso no pensamento; e isso basta. Por isso a liberdade da consciência de si “é indiferente com relação ao ser natural existente”. É apenas liberdade no pensamento, conceito abstrato de liberdade e não liberdade viva, razão pela qual a sua atividade própria é de “ser livre no trono ou nas correntes, no interior de toda dependência quanto à sua existência singular”.[9] Parece, contudo, ter propiciado ao direito romano uma definição mais lúcida da escravidão, negando-a como algo natural.[10]
Essa liberdade abstrata que aparece nos indivíduos torna-os consequentemente iguais também abstratamente, como pessoas do
p. 151
direito, ou seja, como iguais perante a lei. A justiça consistirá numa fórmula abstrata de a lei tratar a todos igualmente. De outro lado, justo é inserir-se na ordem, ou submeter-se à lei natural ou à reta razão (recta ratio), isto é, à razão “concorde com a natureza, difundida em todos os homens, constante e eterna”.[11] Essa lei natural é a vontade de Deus ou razão de Deus ordinem naturalem conservare iubens, pertubari vetans.[12] A vontade de Deus do estoicismo é a de um deus impessoal, que não coincide com o demiurgo platônico que “ordena o mundo segundo as idéias que lhe estão supra-ordenadas”, nem a do Deus pessoal do cristianismo que domina suas criaturas de modo absoluto. O Deus do estoicismo é um princípio que anima a matéria como o logos de Heráclito. Deus é a causa intrínseca e imanente do universo, ou seja, a razão que forma também a essência da alma humana, pois o homem também pertence à ordem cósmica que se rege por princípios necessários. Com isso desaparece o dualismo grego nomos – physis, ou do dever ser e do ser. A razão como princípio igualitário põe fim às diferenças.
No estoicismo, o natural, como universal funde-se totalmente no racional, como puro pensar abstrato. Esta concepção permitirá a um jurista de grande conhecimento do direito, como Ulpiano, incluir também os animais na definição do direito natural (ius naturale est quod natura omnia animalia docuit).[13]
p. 152
Vê-se que o período do Império, por influência do estoicismo que considera igual todo ser humano, por ser cada um uma centelha da razão cósmica, propicia uma concepção do direito natural diversa da do período mais primitivo do direito romano, quando o direito natural se confundia com o próprio costume (o que ocorreu também na Grécia), considerado como uma comunidade ética que integrava o indivíduo e a família. Aí, distinguia-se não o direito positivo de um direito transcendente, mas o direito escrito do não escrito. Essa naturalidade do costume, porém, gerou inclusive uma concepção paralela do direito natural, diversa da de Ulpiano, a de Gaio. A busca do justo para além da lei e do costume tem sua origem em Sócrates, o descobridor da consciência moral, que evolui para a consciência jurídica romana, quando o justo opera a unidade da razão e da vontade de elaboração da lei.
Para entender o pensamento de Cícero, podemos dividir a atividade prática do romano em duas espécies principais: a jurídica e a política. A serviço dessa atividade, estavam a filosofia, a ética, a literatura e a oratória, (continua até p. 155)
(não tem p. 156-157)
(continua até p. 172)
P. 173
ULPIANO
[1] (...) entende-se que a cultura cristã, obviamente, não é a que influenciou o direito clássico, mas o assumiu, coo assumiu, na filosofia, as grandes contribuições do estoicismo, já dominante e que se tornou o habitat intelectual do nascimento e do desenvolvimento (p. 2) do cristianismo. Mesmo o direito canônico, que se positivava sistematicamente a partir do século IX, engloba, na sua totalidade, o direito romano. PRODI, Paolo. Uma história da justiça. Tradução de Karina Jannini. São Paulo: Martins Fontes, 2005, p. 63 e segs.
[2] Estado na sua mera existência, para usar uma terminologia de Hegel, é o que não alcançou sua plena realização ética, que é o Estado no seu conceito, (p. 4) ou seja, na sua expressão maior de racionalidade, aqui entendido como sendo o Estado Democrático de Direito. (...)
[3] Em Aristóteles a justiça não é tratada como um conceito jurídico tecnicamente, separado do conceito moral. A justiça é um bem subjetivo, enquanto é virtude (qualidade) e um bem objetivo enquanto medida (quantidade), mas em ambos os casos o direito não aparece separado da moral (V. Ética a Nicômaco, 1135a)
[4] GAIO, D., 1, 5, 3
[5] ULPIANO. D., I, 5, 6, 2 e D., I, 12, 1, 8.
[6] HERAKLIT. Fragmente. Tradução alemã bilíngüe de Bruno Snell. München: Helmeran, 1979, B2. .
[7] Ibid., A16.
[8] HEGEL, G. W. F. Phänomenologie des Geistes. Hamburg: Felix Meiner, 1952, p. 154.
[9] Ibid.,p. 153.
[10] “Servitus autem est constitutio juris gentium, qua quis dominio alieno contra naturam subiicitur.” Institutas. I, 3, 2 e segs. A escravidão tem origem na guerra, principalmente, e por nascimento (filho de escravo), pois a de origem civil desaparecera, essencialmente, já no período clássico. Cf. BONFANTE, Instituições de derecho romano, p. 43.
[11] CÍCERO, M. T. Da República. Tradução Cisneiros. São Paulo: Abril, 1973, II, 33.
[12] V. AGOSTINHO, Santo. Contra Faustum, CIII, 27, apud SORIA, Carlos. In- troducción a la q. 93. In: AQUINO, Santo Tomás de. Summa theologica. Madri: BAC, 1956, p. 77.
[13] ULPIANO. D., I, 1, 3.
terça-feira, 25 de outubro de 2011
Lei de Talião
HOUAISS
n substantivo masculino
1 Rubrica: termo jurídico.
inflicção a uma pessoa do mesmo dano que haja causado a outrem; lei ou pena de talião, talionato
2 Derivação: por extensão de sentido.
qualquer vingança em proporção igual ou considerada equivalente ao mal sofrido; retaliação
lat. talio, onis ‘id.’, do lat. talis, e ‘tal, igual’
BARSA
lei de Talião
Norma jurídica de antigas civilizações, que consistia em vingar o delito impondo ao delinqüente uma pena ou dano igual ao causado por ele. Expressa até hoje no dito popular "olho por olho, dente por dente".
©Encyclopaedia Britannica do Brasil Publicações Ltda.
http://books.google.com.br/books?ei=rx6nTr6gD5HAgQeJ2dEh&ct=result&id=QuQEAAAAYAAJ&dq=tali%C3%A3o+talio&q=%22dos+tempos+primitivos%22
Grande enciclopédia portuguesa e brasileira: ilustrada com cêrca de 15.000 gravuras e 400 estampas a côres, Volume 30
p. 594
Por este vocábulo era antigamente designado um sistema de penas pelo qual o autor dum delito tinha de sofrer um castigo igual ao mesmo delito. A palavra talião, equivalente a retaliação, provém do latim talio, derivada de talis, que significa tal ou tal qual. Este sistema esteve em vigor em diversas legislações antigas, designadamente grega, romana e hebraica. Nas leis romanas das 12 Tábuas a cada passo se lê: talio esto; e pena semelhante se vê no Código Manú, da velha índia ariana. Mas é de supor que das legislações romana e hebraica é que a pena do talião passou para a lei dos povos cristãos. (...) É, também da lei hebraica que o mesmo sistema penal foi imitado por Maomet no seu Corão. Todavia, este famoso fundador duma nova religião e duma nova moral, reconhecendo a dureza da punição, geralmente aplicada por exigência do próprio lesado, afirma e promete a misericórdia divina para quem perdoar tal forma de punição. A pena de talião, que foi praticada até na Idade Média, cessou nas leis mais modernas, sob a influência das novas doutrinas e novas tendências acerca do direito penal. A escola italiana, desde César Beccaria não só defendeu a subjectivação, mas até a individualização da pena, pela qual a sociedade se encontra quase desarmada, sendo substituído o duro objectivismo dos tempos primitivos por uma ...
http://books.google.com.br/books?ei=QR2nTqrYCcLGgAez7qkW&ct=result&id=0OkuAAAAYAAJ&dq=talionis+talis+tali%C3%A3o&q=talionis
Cult: Edições 49-53;Edições 49-53
Lemos Editorial e Gráficas Ltda., 2001
A lei de talião lembra "retaliar", que vem do latim "retaliare" e é da mesma família de "talio", "talionis". Significa "tratar segundo a lei de talião", "revidar com dano igual ao dano recebido", "impor a pena de talião".
MABILDE, Pierre F. A. Booth. Apontamentos sobre os indígenas selvagens da nação Coroados dos Matos da província do Rio Grande do Sul. São Paulo: IBRASA, 1983
http://books.google.com.br/books?id=szA7CxYvxTwC&pg=PA83&dq=TALI%C3%83O+TALIO&hl=pt-BR&ei=CiSnTvWLA8WtgQfIqbH-Dw&sa=X&oi=book_result&ct=book-preview-link&resnum=5&ved=0CD0QuwUwBA#v=snippet&q=direito&f=false
p. 5
Textos escritos entre 1836 a 1866 pelo Tem.-Cel. Eng. Pierre François Alphonse Booth Mabilde,
p. 1
engenheiro belga naturalizado brasileiro, que viveu no RS de 1833 a 1892, quando faleceu aos 86 anos.
p. 6
Os indígenas da Nação Coroados são, atualmente, chamados de “caigangues”. Vivem na reserva de Nonoai e, em maio de 1978, expulsaram os posseiros de suas terras.
p. 2
Achando-se na região de Santa Cruz ocupado com os trabalhos de abertura de estradas, foi ele surpreendido por um grupo de selvagens, que o prenderam e levaram consigo para os matos. Durou mais de dois anos o seu cativeiro, tempo em que Mabilde não ficou, porém, inerte. Ensinou várias coisas aos índios, etc...
p. 82
O cacique Braga garantiu-nos, prontamente, que com a pena de morte castigaria aquele que cometesse semelhante crime, fazendo morrer o culpado da mesma maneira que ele tivesse morto o seu companheiro. Parece-nos que a pena de Talião é muito natural para os indígenas, assim como sempre o foi para a maior parte dos povos da antigüidade. Na lei de Moisés é ela claramente exprimida por estas poucas palavras: "Olho por olho, dente por dente” (Êxodo, capítulo XXI, v/22-25).
A legislação grega e romana autorizava, igualmente, a pena de Talião (Si membrum rupit, ni cum eo pacit, talio esto — Lei das Doze Tábuas — Ao menos 450 anos AC).
Maomé introduziu a pena de Talião no Koran e, desde aquele tempo até hoje, ainda, está essa pena em uso entre os muçulmanos.
p. 83
A pena de Talião é, com efeito a que mais naturalmente se apresenta à imaginação de homens como os coroados ou outros selvagens que, vivendo sem ter a menor idéia de deveres humanitários – e sem conhecer alguma regra a seguir para fazer o bem e para evitar o mal – naturalmente só se lembrar de vingar-se daqueles que praticaram o mal.
Os indígenas coroados admitem só um caso de homicídio: aquele praticado com premeditação e que, aliás, dizem ser desconhecido entre eles. Todos os outros casos de homicídio são considerados por eles como casos fortuitos e nos quais entendem não haver criminalidade. Até o homicídio, cometido nas ocasiões em que brigam entre si, por qualquer frivolidade (o que acontece freqüentemente entre eles), é considerado um ato muito louvável, porque entendem que, com isso, provam ter coragem e não temer a morte. Sempre acontece, por causa desta apreciação, que, quando dois companheiros brigam, em vez dos outros separá-los, insinuam, ao contrário, para se matarem. Enquanto os dois brigam, até um matar o outro com o varapau, os que assistem a briga e riem e se regozijam com a briga.
Fomos testemunhas destas cenas e, quando apelávamos para que os companheiros separassem os dois pelejadores, faziam-nos compreender que isso não se fazia porque um dos dois devia morrer, como de fato aconteceu. Quando um deles caiu, com o crânio ferido, o outro terminou de matá-lo, malhando-lhe a cabeça com golpes de varapau, até os pedaços do crânio voarem para todos os lados.
GONÇALVES, Antonio Baptista. Quando os avanços parecem retrocessos: um estudo comparativo do Código Civil de 2002 e do Código Penal brasileiro com os grandes Códigos da História. Barueri, SP: Manole, 2008
http://books.google.com.br/books?id=WYvh_7gWIHgC&pg=PA52&dq=%22lei+do+tali%C3%A3o%22&hl=pt-BR&ei=XZqlTrvJD9Sbtwew27SsBQ&sa=X&oi=book_result&ct=book-preview-link&resnum=1&ved=0CDAQuwUwAA#v=onepage&q=%22lei%20do%20tali%C3%A3o%22&f=true
P. 1
(...)
O Rei Ur-Nammu atuou por volta de 2050 e 2032 aC e, por isso, é considerado o legislador mais antigo da humanidade.
(...)
Kamu-Rabi, o centralizador do império babilônico, notabilizou-se não só como um grande guerreiro, mas, também, como um visionário ao enxergar a carência normativa no âmbito cotidiano da sociedade daquela época. Por isso, implementou reformas, não só no campo normativo, como também na própria ordem social.
p. 2
O objetivo era uma melhora administrativa que propiciasse maior eficácia na Babilónia, o que, em última análise, tornaria sua nação ainda mais forte contra os inimigos, formando uma unidade coesa e hierarquicamente estabelecida.
Sua habilidade como governante também é notada na irrigação dos canais advindos dos rios Tigre e Eufrates, que propiciaram um incremento admirável na agricultura e que culminaram com prosperidade visível na antiga Babilónia.
O senso de justiça buscado por sua codificação é invejável se comparado ao caos social presente no ordenamento jurídico e social no Brasil.
A responsabilidade social que impera na realidade nacional não era prevista por Hamurabi. Naquela codificação, a responsabilização era individual e buscava a justiça entre gravidade de conduta e pena, para que o infrator experimentasse a mesma dor que acusou - o que demonstrava um resultado esplêndido numa análise fria da reincidência.
O aspecto condenável pelas práticas daquele governante estaria adstrito ao campo humanitário, porque as atitudes de flagelação impingidas por Hamurabi são amplamente condenadas pelos humanistas, que não são filiados à possibilidade de uma reação ser sempre justificada por uma ação, ou seja, se uma pessoa matar alguém, nada mais justo que ela seja morta.
(...)
O Código faz inferências claras ao que seria a existência de três classes sociais bem definidas. A primeira awelum, representada pela classe no topo da pirâmide social, ou seja, os mais ricos, é composta essencialmente por pessoas livres. Por terem status social diferenciado, não é difícil imaginar que a maioria dos delitos passíveis de indenização ou reparação era cometida contra esta casta social.
Não podemos esquecer do elemento igualitário, no que tange à justiça, implementado por Hamurabi. Segundo tais premissas, as indenizações e reparações
p. 3
eram mais freqüentemente devidas aos awelum. Todavia, se algum ato atentatório ou lesivo fosse praticado por algum dos integrantes dessa casta social, o preço a ser pago a título de indenização deveria ser igualmente proporcional ao status ocupado por este, o que resulta numa proporção ao cometimento das infrações, ou seja, a inferência prática de tratar igualmente os iguais e desigualmente os desiguais.
A classe que ocupava o meio da pirâmide social era denominada mushkenum. A singularidade era que, assim como os awelum, os integrantes da casta intermediária eram igualmente livres, mas economicamente menos ativos, o que denotava uma punição mais leve no cometimento de infrações se comparado ao awelum.
Por fim, na base piramidal, havia a população dos escravos, também conhecida como wardum. A singularidade social babilônica consistia no fato de que, mesmo sendo uma escrava, a pessoa poderia ser proprietária de bens. Uma realidade bem diferente se comparada a outros impérios, como o Romano, por exemplo.
A Codificação de Hamurabi ocupou-se de assuntos que abrangiam uma grande malha social, como comércio, questões atinentes à família, inclusive tratativa de divórcio, adoção, pensão, adultério e até mesmo guarda, e, como já dito, discussão no que tange à propriedade.
A modernidade normativa é tamanha deve ser atribuída ao Código de Hamurabi a originalidade na tratativa de questões trabalhistas da realidade atual, como o salário mínimo e as proteções trabalhistas.
Todavia, o que consagrou as regras sociais de convivência que, posteriormente, ganharam a alcunha de Código desenvolvido por Hamurabi, foi sua parte penal, também conhecida como Lei do Talião. Tal codificação continha penas severas, nas quais o ponto máximo era a pena de morte, que podia variar de acordo com a gravidade do delito cometido. Entre os requintes de crueldade para a morte do infrator, Hamurabi reservou a morte na fogueira, por afogamento, na forca, ou da forma talvez mais cruel: por empalação.
A morte entretanto, não era a única modalidade prevista pelo maior representante da Babilônia. As mutilações também faziam parte das punições previstas e variavam de acordo com a infração cometida. O objetivo visceral pretendido era o de bem-estar social e, ainda mais, o de segurança, bem diferente do sentimento de impunidade presente no imaginário dos brasileiros. Não se podia discordar dos humanistas de que as técnicas utilizadas eram excessivas e continham atitudes brutais. No entanto, a opressão exercida pelos regramentos garantia uma proteção ao tido hipossuficiente, ou seja, a parte mais frágil numa relação de poder. Se uma pessoa fazia-se valer de uma vantagem, ainda que somente física, a punição da Lei do Talião objetivara igualar a relação coma punição.
Com isso, poder-se-ia considerar que as punições impingidas pela Lei do Talião, ao invés de conterem um requinte de crueldade, portavam um ato “humanitário”, pois defendiam os oprimidos, sendo vistas como uma batalha entre o bem e o mal.
p. 4
Os tipos penais eram severos e propiciavam uma sociedade muito rígida, o que, de forma contraditória, não conseguia conter a natureza humana. A prova cabal era a existência dos delitos, porque se um cidadão, independentemente de sua casta social, praticasse o delito, ele receberia a punição prevista, e, se esta era exagerada ou excessivamente cruel, já deveria ser motivo suficiente para que outros não praticassem a mesma conduta.
No entanto, não fora esse o resultado prático. O ato inibitório, dependendo do caso, funcionava com excelência para fins de reincidência, porque esta era muito baixa. Mas, nos casos de condutas similares praticadas por indivíduos diferentes, apenas demonstravam que o sentimento humano da prática delituosa é maior que qualquer punição.
No Código existem dispositivos de quase todos os assuntos atinentes à vida da sociedade babilónica, como comércio, família, propriedade, herança e escravidão, sendo os delitos acompanhados da respectiva punição, com uma clara diferenciação por classe social.1
A consagração do Código de Hamurabi adveio com a existência da frase "olho por olho, dente por dente".
(...)
A pretensão do governante da Babilônia era exatamente o caráter retributivo da pena para garantir a paz social e, acima de tudo, o equilíbrio das relações humanas, mesmo com as limitações sociais devidas à existência de uma sociedade composta por classes economicamente distintas entre si.
(...)
No entanto, não eram apenas esses dois casos em que se observa observava o caráter retributivo, porque, ao ladrão, amputam-se-lhe as mãos, e, ao alcoviteiro, corta -se -lhe a língua.
P. 52
LEI DO TALIÃO
(...)
Hamurabi teve como objetivo precípuo inibir as desigualdades e os abusos, tornando a todos iguais perante a lei, fossem fortes ou fracos, mas inovou, para uns de forma equivocada e para outros de maneira exemplar, ao impingir ao infrator uma
p. 53
pena similar ao delito praticado. Daí o surgimento ad seguinte expressão, que está prevista no código: quando um homem arrancar o olho de outro homem, que lhe seja arrancado o seu e, também, quando alguém quebrar os dentes de outro, que os seus também sejam quebrados. O objetivo é que o infrator sinta a mesma dor que causou para que, assim, não pratique novamente tal conduta.
Acima de tudo, a preservação da sociedade está em primeiro plano, em detrimento do benefício individual. A preservação dos ditames sociais, com o equilíbrio entre o bem comum, a paz, a serenidade da população é muito mais importante, não podendo ser conivente com uma pessoa que ofende a serenidade, com o cometimento de um roubo, com o uso da violência, ou com qualquer outro utensílio proibido pela legislação daquele povo. (...)
Art. 195 Se um filho bater em seu pai cortarão sua mão.
Novamente, está previsto no Código de Hamurabi o respeito à unidade familiar, devendo os filhos a obediência em relação a seus pais. Não resta a menor controvérsia de que a punição é demasiado severa; no entanto, que respeito pode ter um filho por um pai se este é ofendido fisicamente por sua prole?
(...)
(continua...)
Artigos citados:
p. 38
art. 1º Se um homem acusou outro homem e lançou sobre ele suspeita de morte, mas não pôde comprovar, seu acusador será morto.
p. 39
Art. 5o Se um juiz julgou uma causa, deu uma sentença e exarou um documento selado e depois alterou o seu julgamento, comprovarão contra esse juiz a alteração feita e ele pagará até doze vezes a quantia que estava em questão. Além disso, fá-lo-ão levantar-se do seu trono de juiz na assembléia e não tornará a sentar-se com juízes em um processo.
p. 41
Art. 48 Se um homem tem sobre si uma dívida eo seu campo foi inundado, ou a torrente carregou, ou por falta de água não cresceu grão no campo; naquele ano ele não dará grão ao seu credor, ele anulará o seu contrato e não pagará os juros daquele ano.
p. 42
Art. 112 Se um homem está em viagem de negócios e deu prata, ouro, pedras ou outro bem móvel de sua mão e os consignou a um outro para o transporte e esse outro não entregou o que devia ser transportado no lugar para onde devia ser transportado, mas o tomou para si, o dono do que devia ser transportado comprovará contra o respeito de tudo que devia ser transportado e ele não entregou, esse pagará ao dono do que devia ser transportado até cinco vezes mais do que lhe foi entregue.
p. 43
Art. 127 Se um homem estendeu o dedo contra uma sacerdotisa ou contra a esposa de um outro e não comprovou, arrastá-lo-ão diante do juiz e raspar-lhe-ão a metade do cabelo.
p. 45
Art. 129 Se a esposa de um homem foi surpreendida dormindo com outro homem, eles os amarrarão e os jogarão n'água. Se o esposo perdoa sua esposa, o rei também perdoará o seu servo.
p. 47
Art. 138 Se um homem quer abandonar sua primeira esposa que não lhe gerou filhos, dar-lhe-á prata correspondente, isto é, o preço que o pai do noivo pagou ao pai da noiva e restituir- lhe-á o dote que trouxe de seu pai. Só então poderá abandoná-la.
p. 48
Art. 149 Se essa mulher não concordou em morar na casa de seu marido, ele devolver- lhe-á o dote que trouxe da casa de seu pai e ela irá embora.
p. 49
Art. 153 Se a esposa de um homem, por causa de outro homem, mandou matar seu marido, essa mulher será empalada.
p. 50
Art. 154 Se um homem teve relações sexuais com sua filha, eles os expulsarão da cidade.
p. 51
Art. 157 Se um homem depois da morte de seu pai, dormiu no seio de sua mãe, eles o queimarão.
Art. 158 Se um homem, depois da morte de seu pai, for surpreendido no seio de sua esposa principal, que gerou filhos, esse homem será expulso da casa paterna.
p. 53
Art. 195 Se um filho bater em seu pai cortarão sua mão.
p. 54
Art. 209 Se um homem agrediu a filha de um outro homem ea fez expedir o fruto de seu seio, pesará 10 siclos de prata pelo fruto de seu seio.
Art. 210 Se essa mulher morreu, matarão a sua filha.
p. 55
Art. 229 Se um pedreiro edificou uma casa para um homem mas não a fortificou ea casa caiu e matou o seu dono, esse pedreiro será morto.
Art. 230 Se causou a morte do filho do dono da casa, matarão o filho desse pedreiro.
Art. 232 Se causou a perda de bens móveis, compensará tudo que fez perder. Além disso, porque não fortificou a casa que construiu e ela caiu, deverá reconstruir a casa que caiu com seus próprios recursos.
Art. 233 Se um pedreiro construiu uma casa para um homem e não executou o trabalho adequadamente e o muro ruiu, esse pedreiro fortificará o muro às suas custas.
OUTROS:
LEI DAS XII TÁBUAS
P. 62
Tábua II
3. Se alguém cometer furto à noite e for morto em flagrante, o que matou não será punido.
6. Se o ladrão durante o dia defender-se com arma, que a vítima peça socorro em altas vozes e se, depois disso, matar o ladrão, que fique impune.
Tábua III
1. Se o depositário, de má-fé, praticar alguma falta com relação ao depósito, que seja condenado em dobro.
n substantivo masculino
1 Rubrica: termo jurídico.
inflicção a uma pessoa do mesmo dano que haja causado a outrem; lei ou pena de talião, talionato
2 Derivação: por extensão de sentido.
qualquer vingança em proporção igual ou considerada equivalente ao mal sofrido; retaliação
lat. talio, onis ‘id.’, do lat. talis, e ‘tal, igual’
BARSA
lei de Talião
Norma jurídica de antigas civilizações, que consistia em vingar o delito impondo ao delinqüente uma pena ou dano igual ao causado por ele. Expressa até hoje no dito popular "olho por olho, dente por dente".
©Encyclopaedia Britannica do Brasil Publicações Ltda.
http://books.google.com.br/books?ei=rx6nTr6gD5HAgQeJ2dEh&ct=result&id=QuQEAAAAYAAJ&dq=tali%C3%A3o+talio&q=%22dos+tempos+primitivos%22
Grande enciclopédia portuguesa e brasileira: ilustrada com cêrca de 15.000 gravuras e 400 estampas a côres, Volume 30
p. 594
Por este vocábulo era antigamente designado um sistema de penas pelo qual o autor dum delito tinha de sofrer um castigo igual ao mesmo delito. A palavra talião, equivalente a retaliação, provém do latim talio, derivada de talis, que significa tal ou tal qual. Este sistema esteve em vigor em diversas legislações antigas, designadamente grega, romana e hebraica. Nas leis romanas das 12 Tábuas a cada passo se lê: talio esto; e pena semelhante se vê no Código Manú, da velha índia ariana. Mas é de supor que das legislações romana e hebraica é que a pena do talião passou para a lei dos povos cristãos. (...) É, também da lei hebraica que o mesmo sistema penal foi imitado por Maomet no seu Corão. Todavia, este famoso fundador duma nova religião e duma nova moral, reconhecendo a dureza da punição, geralmente aplicada por exigência do próprio lesado, afirma e promete a misericórdia divina para quem perdoar tal forma de punição. A pena de talião, que foi praticada até na Idade Média, cessou nas leis mais modernas, sob a influência das novas doutrinas e novas tendências acerca do direito penal. A escola italiana, desde César Beccaria não só defendeu a subjectivação, mas até a individualização da pena, pela qual a sociedade se encontra quase desarmada, sendo substituído o duro objectivismo dos tempos primitivos por uma ...
http://books.google.com.br/books?ei=QR2nTqrYCcLGgAez7qkW&ct=result&id=0OkuAAAAYAAJ&dq=talionis+talis+tali%C3%A3o&q=talionis
Cult: Edições 49-53;Edições 49-53
Lemos Editorial e Gráficas Ltda., 2001
A lei de talião lembra "retaliar", que vem do latim "retaliare" e é da mesma família de "talio", "talionis". Significa "tratar segundo a lei de talião", "revidar com dano igual ao dano recebido", "impor a pena de talião".
MABILDE, Pierre F. A. Booth. Apontamentos sobre os indígenas selvagens da nação Coroados dos Matos da província do Rio Grande do Sul. São Paulo: IBRASA, 1983
http://books.google.com.br/books?id=szA7CxYvxTwC&pg=PA83&dq=TALI%C3%83O+TALIO&hl=pt-BR&ei=CiSnTvWLA8WtgQfIqbH-Dw&sa=X&oi=book_result&ct=book-preview-link&resnum=5&ved=0CD0QuwUwBA#v=snippet&q=direito&f=false
p. 5
Textos escritos entre 1836 a 1866 pelo Tem.-Cel. Eng. Pierre François Alphonse Booth Mabilde,
p. 1
engenheiro belga naturalizado brasileiro, que viveu no RS de 1833 a 1892, quando faleceu aos 86 anos.
p. 6
Os indígenas da Nação Coroados são, atualmente, chamados de “caigangues”. Vivem na reserva de Nonoai e, em maio de 1978, expulsaram os posseiros de suas terras.
p. 2
Achando-se na região de Santa Cruz ocupado com os trabalhos de abertura de estradas, foi ele surpreendido por um grupo de selvagens, que o prenderam e levaram consigo para os matos. Durou mais de dois anos o seu cativeiro, tempo em que Mabilde não ficou, porém, inerte. Ensinou várias coisas aos índios, etc...
p. 82
O cacique Braga garantiu-nos, prontamente, que com a pena de morte castigaria aquele que cometesse semelhante crime, fazendo morrer o culpado da mesma maneira que ele tivesse morto o seu companheiro. Parece-nos que a pena de Talião é muito natural para os indígenas, assim como sempre o foi para a maior parte dos povos da antigüidade. Na lei de Moisés é ela claramente exprimida por estas poucas palavras: "Olho por olho, dente por dente” (Êxodo, capítulo XXI, v/22-25).
A legislação grega e romana autorizava, igualmente, a pena de Talião (Si membrum rupit, ni cum eo pacit, talio esto — Lei das Doze Tábuas — Ao menos 450 anos AC).
Maomé introduziu a pena de Talião no Koran e, desde aquele tempo até hoje, ainda, está essa pena em uso entre os muçulmanos.
p. 83
A pena de Talião é, com efeito a que mais naturalmente se apresenta à imaginação de homens como os coroados ou outros selvagens que, vivendo sem ter a menor idéia de deveres humanitários – e sem conhecer alguma regra a seguir para fazer o bem e para evitar o mal – naturalmente só se lembrar de vingar-se daqueles que praticaram o mal.
Os indígenas coroados admitem só um caso de homicídio: aquele praticado com premeditação e que, aliás, dizem ser desconhecido entre eles. Todos os outros casos de homicídio são considerados por eles como casos fortuitos e nos quais entendem não haver criminalidade. Até o homicídio, cometido nas ocasiões em que brigam entre si, por qualquer frivolidade (o que acontece freqüentemente entre eles), é considerado um ato muito louvável, porque entendem que, com isso, provam ter coragem e não temer a morte. Sempre acontece, por causa desta apreciação, que, quando dois companheiros brigam, em vez dos outros separá-los, insinuam, ao contrário, para se matarem. Enquanto os dois brigam, até um matar o outro com o varapau, os que assistem a briga e riem e se regozijam com a briga.
Fomos testemunhas destas cenas e, quando apelávamos para que os companheiros separassem os dois pelejadores, faziam-nos compreender que isso não se fazia porque um dos dois devia morrer, como de fato aconteceu. Quando um deles caiu, com o crânio ferido, o outro terminou de matá-lo, malhando-lhe a cabeça com golpes de varapau, até os pedaços do crânio voarem para todos os lados.
GONÇALVES, Antonio Baptista. Quando os avanços parecem retrocessos: um estudo comparativo do Código Civil de 2002 e do Código Penal brasileiro com os grandes Códigos da História. Barueri, SP: Manole, 2008
http://books.google.com.br/books?id=WYvh_7gWIHgC&pg=PA52&dq=%22lei+do+tali%C3%A3o%22&hl=pt-BR&ei=XZqlTrvJD9Sbtwew27SsBQ&sa=X&oi=book_result&ct=book-preview-link&resnum=1&ved=0CDAQuwUwAA#v=onepage&q=%22lei%20do%20tali%C3%A3o%22&f=true
P. 1
(...)
O Rei Ur-Nammu atuou por volta de 2050 e 2032 aC e, por isso, é considerado o legislador mais antigo da humanidade.
(...)
Kamu-Rabi, o centralizador do império babilônico, notabilizou-se não só como um grande guerreiro, mas, também, como um visionário ao enxergar a carência normativa no âmbito cotidiano da sociedade daquela época. Por isso, implementou reformas, não só no campo normativo, como também na própria ordem social.
p. 2
O objetivo era uma melhora administrativa que propiciasse maior eficácia na Babilónia, o que, em última análise, tornaria sua nação ainda mais forte contra os inimigos, formando uma unidade coesa e hierarquicamente estabelecida.
Sua habilidade como governante também é notada na irrigação dos canais advindos dos rios Tigre e Eufrates, que propiciaram um incremento admirável na agricultura e que culminaram com prosperidade visível na antiga Babilónia.
O senso de justiça buscado por sua codificação é invejável se comparado ao caos social presente no ordenamento jurídico e social no Brasil.
A responsabilidade social que impera na realidade nacional não era prevista por Hamurabi. Naquela codificação, a responsabilização era individual e buscava a justiça entre gravidade de conduta e pena, para que o infrator experimentasse a mesma dor que acusou - o que demonstrava um resultado esplêndido numa análise fria da reincidência.
O aspecto condenável pelas práticas daquele governante estaria adstrito ao campo humanitário, porque as atitudes de flagelação impingidas por Hamurabi são amplamente condenadas pelos humanistas, que não são filiados à possibilidade de uma reação ser sempre justificada por uma ação, ou seja, se uma pessoa matar alguém, nada mais justo que ela seja morta.
(...)
O Código faz inferências claras ao que seria a existência de três classes sociais bem definidas. A primeira awelum, representada pela classe no topo da pirâmide social, ou seja, os mais ricos, é composta essencialmente por pessoas livres. Por terem status social diferenciado, não é difícil imaginar que a maioria dos delitos passíveis de indenização ou reparação era cometida contra esta casta social.
Não podemos esquecer do elemento igualitário, no que tange à justiça, implementado por Hamurabi. Segundo tais premissas, as indenizações e reparações
p. 3
eram mais freqüentemente devidas aos awelum. Todavia, se algum ato atentatório ou lesivo fosse praticado por algum dos integrantes dessa casta social, o preço a ser pago a título de indenização deveria ser igualmente proporcional ao status ocupado por este, o que resulta numa proporção ao cometimento das infrações, ou seja, a inferência prática de tratar igualmente os iguais e desigualmente os desiguais.
A classe que ocupava o meio da pirâmide social era denominada mushkenum. A singularidade era que, assim como os awelum, os integrantes da casta intermediária eram igualmente livres, mas economicamente menos ativos, o que denotava uma punição mais leve no cometimento de infrações se comparado ao awelum.
Por fim, na base piramidal, havia a população dos escravos, também conhecida como wardum. A singularidade social babilônica consistia no fato de que, mesmo sendo uma escrava, a pessoa poderia ser proprietária de bens. Uma realidade bem diferente se comparada a outros impérios, como o Romano, por exemplo.
A Codificação de Hamurabi ocupou-se de assuntos que abrangiam uma grande malha social, como comércio, questões atinentes à família, inclusive tratativa de divórcio, adoção, pensão, adultério e até mesmo guarda, e, como já dito, discussão no que tange à propriedade.
A modernidade normativa é tamanha deve ser atribuída ao Código de Hamurabi a originalidade na tratativa de questões trabalhistas da realidade atual, como o salário mínimo e as proteções trabalhistas.
Todavia, o que consagrou as regras sociais de convivência que, posteriormente, ganharam a alcunha de Código desenvolvido por Hamurabi, foi sua parte penal, também conhecida como Lei do Talião. Tal codificação continha penas severas, nas quais o ponto máximo era a pena de morte, que podia variar de acordo com a gravidade do delito cometido. Entre os requintes de crueldade para a morte do infrator, Hamurabi reservou a morte na fogueira, por afogamento, na forca, ou da forma talvez mais cruel: por empalação.
A morte entretanto, não era a única modalidade prevista pelo maior representante da Babilônia. As mutilações também faziam parte das punições previstas e variavam de acordo com a infração cometida. O objetivo visceral pretendido era o de bem-estar social e, ainda mais, o de segurança, bem diferente do sentimento de impunidade presente no imaginário dos brasileiros. Não se podia discordar dos humanistas de que as técnicas utilizadas eram excessivas e continham atitudes brutais. No entanto, a opressão exercida pelos regramentos garantia uma proteção ao tido hipossuficiente, ou seja, a parte mais frágil numa relação de poder. Se uma pessoa fazia-se valer de uma vantagem, ainda que somente física, a punição da Lei do Talião objetivara igualar a relação coma punição.
Com isso, poder-se-ia considerar que as punições impingidas pela Lei do Talião, ao invés de conterem um requinte de crueldade, portavam um ato “humanitário”, pois defendiam os oprimidos, sendo vistas como uma batalha entre o bem e o mal.
p. 4
Os tipos penais eram severos e propiciavam uma sociedade muito rígida, o que, de forma contraditória, não conseguia conter a natureza humana. A prova cabal era a existência dos delitos, porque se um cidadão, independentemente de sua casta social, praticasse o delito, ele receberia a punição prevista, e, se esta era exagerada ou excessivamente cruel, já deveria ser motivo suficiente para que outros não praticassem a mesma conduta.
No entanto, não fora esse o resultado prático. O ato inibitório, dependendo do caso, funcionava com excelência para fins de reincidência, porque esta era muito baixa. Mas, nos casos de condutas similares praticadas por indivíduos diferentes, apenas demonstravam que o sentimento humano da prática delituosa é maior que qualquer punição.
No Código existem dispositivos de quase todos os assuntos atinentes à vida da sociedade babilónica, como comércio, família, propriedade, herança e escravidão, sendo os delitos acompanhados da respectiva punição, com uma clara diferenciação por classe social.1
A consagração do Código de Hamurabi adveio com a existência da frase "olho por olho, dente por dente".
(...)
A pretensão do governante da Babilônia era exatamente o caráter retributivo da pena para garantir a paz social e, acima de tudo, o equilíbrio das relações humanas, mesmo com as limitações sociais devidas à existência de uma sociedade composta por classes economicamente distintas entre si.
(...)
No entanto, não eram apenas esses dois casos em que se observa observava o caráter retributivo, porque, ao ladrão, amputam-se-lhe as mãos, e, ao alcoviteiro, corta -se -lhe a língua.
P. 52
LEI DO TALIÃO
(...)
Hamurabi teve como objetivo precípuo inibir as desigualdades e os abusos, tornando a todos iguais perante a lei, fossem fortes ou fracos, mas inovou, para uns de forma equivocada e para outros de maneira exemplar, ao impingir ao infrator uma
p. 53
pena similar ao delito praticado. Daí o surgimento ad seguinte expressão, que está prevista no código: quando um homem arrancar o olho de outro homem, que lhe seja arrancado o seu e, também, quando alguém quebrar os dentes de outro, que os seus também sejam quebrados. O objetivo é que o infrator sinta a mesma dor que causou para que, assim, não pratique novamente tal conduta.
Acima de tudo, a preservação da sociedade está em primeiro plano, em detrimento do benefício individual. A preservação dos ditames sociais, com o equilíbrio entre o bem comum, a paz, a serenidade da população é muito mais importante, não podendo ser conivente com uma pessoa que ofende a serenidade, com o cometimento de um roubo, com o uso da violência, ou com qualquer outro utensílio proibido pela legislação daquele povo. (...)
Art. 195 Se um filho bater em seu pai cortarão sua mão.
Novamente, está previsto no Código de Hamurabi o respeito à unidade familiar, devendo os filhos a obediência em relação a seus pais. Não resta a menor controvérsia de que a punição é demasiado severa; no entanto, que respeito pode ter um filho por um pai se este é ofendido fisicamente por sua prole?
(...)
(continua...)
Artigos citados:
p. 38
art. 1º Se um homem acusou outro homem e lançou sobre ele suspeita de morte, mas não pôde comprovar, seu acusador será morto.
p. 39
Art. 5o Se um juiz julgou uma causa, deu uma sentença e exarou um documento selado e depois alterou o seu julgamento, comprovarão contra esse juiz a alteração feita e ele pagará até doze vezes a quantia que estava em questão. Além disso, fá-lo-ão levantar-se do seu trono de juiz na assembléia e não tornará a sentar-se com juízes em um processo.
p. 41
Art. 48 Se um homem tem sobre si uma dívida eo seu campo foi inundado, ou a torrente carregou, ou por falta de água não cresceu grão no campo; naquele ano ele não dará grão ao seu credor, ele anulará o seu contrato e não pagará os juros daquele ano.
p. 42
Art. 112 Se um homem está em viagem de negócios e deu prata, ouro, pedras ou outro bem móvel de sua mão e os consignou a um outro para o transporte e esse outro não entregou o que devia ser transportado no lugar para onde devia ser transportado, mas o tomou para si, o dono do que devia ser transportado comprovará contra o respeito de tudo que devia ser transportado e ele não entregou, esse pagará ao dono do que devia ser transportado até cinco vezes mais do que lhe foi entregue.
p. 43
Art. 127 Se um homem estendeu o dedo contra uma sacerdotisa ou contra a esposa de um outro e não comprovou, arrastá-lo-ão diante do juiz e raspar-lhe-ão a metade do cabelo.
p. 45
Art. 129 Se a esposa de um homem foi surpreendida dormindo com outro homem, eles os amarrarão e os jogarão n'água. Se o esposo perdoa sua esposa, o rei também perdoará o seu servo.
p. 47
Art. 138 Se um homem quer abandonar sua primeira esposa que não lhe gerou filhos, dar-lhe-á prata correspondente, isto é, o preço que o pai do noivo pagou ao pai da noiva e restituir- lhe-á o dote que trouxe de seu pai. Só então poderá abandoná-la.
p. 48
Art. 149 Se essa mulher não concordou em morar na casa de seu marido, ele devolver- lhe-á o dote que trouxe da casa de seu pai e ela irá embora.
p. 49
Art. 153 Se a esposa de um homem, por causa de outro homem, mandou matar seu marido, essa mulher será empalada.
p. 50
Art. 154 Se um homem teve relações sexuais com sua filha, eles os expulsarão da cidade.
p. 51
Art. 157 Se um homem depois da morte de seu pai, dormiu no seio de sua mãe, eles o queimarão.
Art. 158 Se um homem, depois da morte de seu pai, for surpreendido no seio de sua esposa principal, que gerou filhos, esse homem será expulso da casa paterna.
p. 53
Art. 195 Se um filho bater em seu pai cortarão sua mão.
p. 54
Art. 209 Se um homem agrediu a filha de um outro homem ea fez expedir o fruto de seu seio, pesará 10 siclos de prata pelo fruto de seu seio.
Art. 210 Se essa mulher morreu, matarão a sua filha.
p. 55
Art. 229 Se um pedreiro edificou uma casa para um homem mas não a fortificou ea casa caiu e matou o seu dono, esse pedreiro será morto.
Art. 230 Se causou a morte do filho do dono da casa, matarão o filho desse pedreiro.
Art. 232 Se causou a perda de bens móveis, compensará tudo que fez perder. Além disso, porque não fortificou a casa que construiu e ela caiu, deverá reconstruir a casa que caiu com seus próprios recursos.
Art. 233 Se um pedreiro construiu uma casa para um homem e não executou o trabalho adequadamente e o muro ruiu, esse pedreiro fortificará o muro às suas custas.
OUTROS:
LEI DAS XII TÁBUAS
P. 62
Tábua II
3. Se alguém cometer furto à noite e for morto em flagrante, o que matou não será punido.
6. Se o ladrão durante o dia defender-se com arma, que a vítima peça socorro em altas vozes e se, depois disso, matar o ladrão, que fique impune.
Tábua III
1. Se o depositário, de má-fé, praticar alguma falta com relação ao depósito, que seja condenado em dobro.
Direito Germãnico
LIMA, Maurílio Cesar de (Mons.). Introdução à história do Direito Canônico. 2 ed. São Paulo: Loyola, 2004.
http://books.google.com.br/books?id=P2c2cctCDgIC&pg=PA251&dq=direito+germ%C3%A2nico&hl=pt-BR&ei=5f6lTo3fGcW3tgfdtZipBg&sa=X&oi=book_result&ct=book-preview-link&resnum=1&ved=0CDEQuwUwAA#v=onepage&q=germ%C3%A2nico&f=true
P. 251
(...)
5) Outro elemento próprio do direito germânico consistia na tendência em se admitir que qualquer particular pudesse instituir associações, independentemente da autoridade oficial, com finalidade restrita ou ampla, pessoal ou comunitária. Efetivamente muitas dessas associações floresceram entre os germanos.
6) Decorrência do precedente, notava-se no Direito germânico constante esforço pela descentralização do poder público, cada vez mais acentuada.
(...)
As diversas infiltrações da civilização germânica na cultura dos povos romanizados facilitam a compreensão de sua influência em institutos canônicos da Idade Média, que assim adquiriam uma “coloração germânica”.
(...)
3) O mesmo se pode dizer na área do domínio social. Nisso o Direito germânico se adequa mais ao espírito cristão do que o romano, pois, segundo ele, o homem recebeu de Deus, Senhor supremo, os bens terrenos, não só em seu próprio benefício, mas também em favor da comunidade humana. Portanto, não é seu dono absoluto e sim seu beneficiário; logo, lhe incumbe o dever de distribuir o supérfluo entre os que necessitam. Vemos nisso o porquê
p. 252
da lei canônica que concita o beneficiário a distribuir entre os pobres o excedente dos frutos recebidos para sua sustentação, não apenas a título de caridade, mas também por justiça.
(...)
5) Fácil é observar com quantas e tão variadas associações, congregações e ordens religiosas a Igreja se exornou, malgrado as medidas coercitivas que a si mesma impôs; superou-as, no entanto, o espírito associativo de índole germânica.
(...)
http://books.google.com.br/books?id=P2c2cctCDgIC&pg=PA251&dq=direito+germ%C3%A2nico&hl=pt-BR&ei=5f6lTo3fGcW3tgfdtZipBg&sa=X&oi=book_result&ct=book-preview-link&resnum=1&ved=0CDEQuwUwAA#v=onepage&q=germ%C3%A2nico&f=true
P. 251
(...)
5) Outro elemento próprio do direito germânico consistia na tendência em se admitir que qualquer particular pudesse instituir associações, independentemente da autoridade oficial, com finalidade restrita ou ampla, pessoal ou comunitária. Efetivamente muitas dessas associações floresceram entre os germanos.
6) Decorrência do precedente, notava-se no Direito germânico constante esforço pela descentralização do poder público, cada vez mais acentuada.
(...)
As diversas infiltrações da civilização germânica na cultura dos povos romanizados facilitam a compreensão de sua influência em institutos canônicos da Idade Média, que assim adquiriam uma “coloração germânica”.
(...)
3) O mesmo se pode dizer na área do domínio social. Nisso o Direito germânico se adequa mais ao espírito cristão do que o romano, pois, segundo ele, o homem recebeu de Deus, Senhor supremo, os bens terrenos, não só em seu próprio benefício, mas também em favor da comunidade humana. Portanto, não é seu dono absoluto e sim seu beneficiário; logo, lhe incumbe o dever de distribuir o supérfluo entre os que necessitam. Vemos nisso o porquê
p. 252
da lei canônica que concita o beneficiário a distribuir entre os pobres o excedente dos frutos recebidos para sua sustentação, não apenas a título de caridade, mas também por justiça.
(...)
5) Fácil é observar com quantas e tão variadas associações, congregações e ordens religiosas a Igreja se exornou, malgrado as medidas coercitivas que a si mesma impôs; superou-as, no entanto, o espírito associativo de índole germânica.
(...)
China
P. 49
Confúcio, em chinês Kung-Fu-tsé ("mestre Kung"), nasceu por volta de 552 aC Foi, portanto, contemporâneo do Buda, de Nabucodonosor e de Pitágoras. Morreu em 479, poucos anos antes do nascimento de Sócrates. A latinização de seu nome deve-se aos jesuítas, que foram para a China nos séculos XVI e XVII e são os criadores da sinologia ocidental.
Na época de Confúcio, a china não é o grande império unificado que será a partir da dinastia Han, cujo início se situa em 206 a.C.
(...)
Muitos senhores feudais da época apoiavam-se na classe dos funcionários letrados; mas estes eram excluídos dos privilégios hereditários. desejavam, pois uma harmonização entre o poder dos soberanos e o conhecimento dos letrados. Subsistia em alguns, e Confúcio será um deles, a lembrança, embelezada é claro, de uma espécie de idade de ouro, durante a qual personagens, na verdade míticos, teriam governado a China, tendo como única preocupação o bem público. Imaginavam um Estado ideal, em que o rei, “o filho do Céu”, ajudado pelos sábios, governaria segundo os princípios e ritos que estabelecem relações harmoniosas entre os deuses e os homens, conduzindo estes últimos à felicidade. A doutrina de Confúcio procurará recuperar a antiga sabedoria chinesa e obter o equilíbrio das duas forças entre as quais tudo é realizado: o yin, princípio feminino, e o yang, princípio masculino. O taoísmo também considera indissociáveis esses dois princípios.
(...)
P. 50
Confúcio preconizou quatro virtudes: humanidade, justiça, respeito pelos deveres rituais e conhecimento.
(...)
P. 53
Sua grande preocupação era relativa à ordem social: ele queria aplicar a moral à ciência política. Ambas deviam encarnar-se na pessoa do príncipe, verdadeira “estrela polar”, em torno da qual giravam os astros. O soberano recebeu um mandato do céu. Em consequência, deve comportar-se como "sábio" que dá o exemplo e educador que transforma seus súditos. Confúcio acreditava na perfectibilidade do homem. Todos podem se tornar sábios — ele também – cultivando as cinco virtudes maiores: a cortesia, a magnanimidade, a boa-fé, o zelo e a bondade. As cinco virtudes criam o domínio de si e constituem o ren, isto é, a benevolência humana e o justo equilíbrio, sendo a condição de uma vida social harmoniosa.
(...)
Seu primeiro discípulo foi Mo-tsé (470-391 aC), que escreveu estas linhas comoventes, sempre atuais: "Os seres humanos esforçaram-se para obter bens e eliminar calamidades. Mas, de todas as calamidades, quais são as piores? Eu digo que o ataque de pequenos Estados por
(p. 54)
grandes Estados, as usurpações das pequenas casas pelas grandes casas, a pilhagem dos fracos pelos fortes, a opressão da minoria pela maioria, o engano do simples por meio da astúcia, o desprezo do humilde por parte do nobre são algumas das calamidades do mundo”. Essa moral humanista, na linha reta da doutrina confucionista, era associada à insistência sobre o valor ea necessidade dos sacrifícios. Assim, Mo-tsé escreve ainda: "A que lei do céu obedeceremos? à de amar todos os homens universalmente? Porque o céu aceita os sacrifícios
(p. 55)
de todos. Aceitando o sacrifício de todos, o Céu deve amá-los, todos”. Um seguidor de Confúcio, Meng-tsé (tsé quer dizer “mestre”), que viveu por volta de 325 a 235 a.C., ensinou que a bondade natural jamais desaparece completamente do coração do homem e que nunca alguém verá, sem emoção, uma criança cair num poço.
Outro pensador confucionista, Xun-tsé (325-235 aC), insistiu nas virtudes do letrado: humanidade e equidade. Ele julgava que a educação eo governo deveriam ser praticados por meio dos ritos, graças aos quais cada um ocupa o lugar que lhe convèm numa sociedade estritamente hierarquizada. Sob a dinastia dos Han (por volta de 206 a.C.-220 d.C.), o confucionismo torna-se a doutrina dos imperadores da China, ao mesmo tempo filosofia e religião. O soberano, primeiro sacerdote do Estado, rendia culto ao Céu e à Terra: ele próprio editava o calendário e abria os trabalhos agrícolas. Ao colocar sua vida em harmonia com o universo, efetuava os ritos em nome do povo que conduzia. Recrutava funcionários letrados por meio de um sistema de exames que constituíam a base do mandarinato. (...)
Ren (Jen): a virtude perfeita, o bem, a benevolência humana
Yi: equidade, moral social
De (Tô): virtude, virtuoso
Zhi (Tche): retidão, sabedoria, conhecimento, inteligência
(p. 56)
No século XII a.C., o confucionismo passou por uma nova inspiração, graças a Zhu Li, cujo pensamento lembra de certa forma o de Platão. Para ele, o homem deve abrir-se ao bem supremo pelos estudos das letras, da natureza e da sociedade, ao mesmo. Mao-Tse´Tung procurou eliminar o confucionismo (...)
OUTROS
(p. 20)
Osíris, o deus que julga
Para o egípcio, a vida sobre a terra não passa de um breve momento, enquanto espera a viagem para a outra vida. O falecido deverá prestar contas, diante de Osíris, de suas faltas terrenas. No túmulo, colocam-se os utensílios necessários para a viagem.
“Que vos seja prestada homenagem, deuses que estais na corte das duas justiças. Vim à vossa morada, sem mal e sem iniquidade, e não há ninguém a quem eu tenha prejudicado [...] Livrai-me, pois, protegei- me, não testemunheis contra mim diante do grande deus Osíris.”
Essa oração do morto encontra-se num papiro de Neferubenef e data do Novo Império, por volta de 1152 a.C. Osíris, deus da vegetação e do mundo subterrâneo, assistido por Thot, preside o tribunal em que se sentam 42 divindades, e diante do qual comparece o defunto. Este anuncia os pecados que não cometeu: "Não matei, nem roubei..." Esta "confissão negativa" forma o 125° capítulo do Livro dos Mortos. E após ter indicado todos os crimes que não cometeu, o defunto conclui: “Sou puro”.
Depois disso, ele deve enfrentar a prova decisiva, a pesagem das almas: sobre um prato da balança, o coração de Neferubenef, e sobre o outro, a pena de avestruz, símbolo da deusa da verdade e da justiça, Maat. Anúbis, deus da mumificação, verifica de que lado pende a balança. Se o coração for tão leve quanto a pena, Neferubenef passará pelas portas do reino de Osíris e provará com os justos os prazeres do campo yarou; os maus, por sua vez, se tornarão presa do monstro Ammit, devorador de mortos.
(p. 71) – Maomé
“O vós que credes! Sede rígidos em vossos deveres para com Deus, como testemunhas da justiça. Que o ódio de um povo não vos incite a usar de injustiça! Sede justos, porque isso está mais próximo da verdadeira piedade.
Temei a Deus porque Deus conhece perfeitamente os vossos atos.
Deus prometeu, aos que crêem e realizam boas obras, seu perdão e magnífica retribuição.”
Surata V (6, 8, 9)
De religiões e de homens, 2000
Por Jean Delumeau,Sabine Melchior-Bonnet
http://books.google.com.br/books?id=Pfa9DrWqY9YC&pg=PA55&dq=yi+confucionismo+ren&hl=pt-BR&ei=3widTuSnMKH40gGrjpGpCQ&sa=X&oi=book_result&ct=book-preview-link&resnum=2&ved=0CD8QuwUwAQ#v=onepage&q=yi%20confucionismo%20ren&f=false
Na China de Confúcio, que viveu cerca de 550-479 a.C., a justiça era administrada segundo o li, que representava o ideal de comportamento permanente de todos os homens. Quando essa regra era quebrada, evitava-se o processo, pois este era considerado desonroso, na medida em que atentava contra a paz social. Era necessário procurar sempre o compromisso, a conciliação, a solução negociada que acomodasse uma e outra parte. É possível visualizar, nessa época, o uso da Mediação, que continua sendo utilizada na China como meio de resolução de disputa. "Os chineses, na antiguidade, influenciados pelas idéias do filósofo Confúcio, já praticavam a mediação como principal meio de solucionar contendas. Confúcio acreditava ser 5 CÂMARA, Alexandre Freitas. Arbitragem. Rio de Janeiro: Lumen Juris, 1997, possível construir-se
possível construir-se um paraíso na terra, desde que os homens pudessem se entender e resolver pacificamente seus problemas.
Direito civil: atualidades
Por César Fiuza,Maria de Fátima Freire de Sá,Bruno Torquato de Oliveira Naves
p. 297-298
http://books.google.com.br/books?id=YusGnt7VrrEC&pg=PA297&dq=direito+justi%C3%A7a+china+confucio&hl=pt-BR&ei=zPScTrDdL6jX0QH--_iPCQ&sa=X&oi=book_result&ct=book-preview-link&resnum=1&ved=0CDsQuwUwAA#v=onepage&q=para%C3%ADso&f=false
Bondade & Justiça: Ren (bondade) em chinês refere-se a um sentimento de fraternidade, generosidade e afetividade, um ideal nos relacionamentos entre todos os seres do mundo. Yi (justiça) também tem sentido de fidelidade e honestidade, uma Justiça Fiel e Honesta.
P. 41
I CHING - A ALQUIMIA DOS NUMEROS
Por WU JYH CHERNG
http://books.google.com.br/books?id=0XPk3Wfpqe0C&pg=PA41&dq=ching+direito+justi%C3%A7a&hl=pt-BR&ei=TwKdTtSgD4Xg0QHgsfmCCQ&sa=X&oi=book_result&ct=book-preview-link&resnum=1&ved=0CDUQuwUwAA#v=onepage&q=justi%C3%A7a&f=false
Yi (justiça, em todos os seus aspectos individuais e sociais);
P.310
Revista brasileira de estudos pedagógicos: Volumes 8-9
Instituto Nacional de Estudos Pedagógicos (Brazil), Instituto Nacional de Estudos e Pesquisas Educacionais
http://books.google.com.br/books?id=d3agAAAAMAAJ&q=%22Yi+(justi%C3%A7a)%22&dq=%22Yi+(justi%C3%A7a)%22&hl=pt-BR&ei=kgOdTsLgG4fb0QGJ0qCPCQ&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=2&ved=0CDQQ6AEwAQ
P. 34
Confúcio retirou o conceito de Yi, justiça ou retidão, que representava, para ele, o respeito para as ações adequadas em relação a outras pessoas. Sobre a justiça foram baseadas todas as normas morais, as obrigações morais, nossa consciência sobre elas, até mesmo a virtude de agir sempre em função delas.
Do conceito de yi, Confúcio, retirou, então, o de li, o ritual, ou a propriedade, que, como conceito geral do ideal cultural, significa, idealmente, uma ordem elegante que conduz à harmonia, ou uma ordem harmoniosa com um sentido de beleza. Confúcio disse: “um homem sábio e bom vê a retidão como substância de tudo. Ele a pratica de acordo com o princípio de propriedade. Ele o corrobora com modéstia. E ele a leva a cabo com fidelidade. Ele é, realmente, um homem superior!
(...)
A função de li como ordem com beleza que conduz à harmonia depende, de um lado, da consciência de si das pessoas de basearem li no sentido de justiça de cada um, yi, e o sentido de justiça yi em sua humanidade ren; e de outro, do esforço moral de manifestar sua capacidade moral de ren a yi, e, em seguida, do yi ao li harmonizador. A ética confuciana é um modelo dinâmico de ida e vinda entre esses dois movimentos morais, se estendendo, a partir daí, até unidades sociais cada vez maiores, como a família, a comunidade, o Estado e tudo o que existe sobre a face da Terra.
Tempo brasileiro
, Edições 172-175
Edic̜ões Tempo Brasileiro, 2008
http://books.google.com.br/books?id=znNIAQAAIAAJ&q=Yi+justi%C3%A7a&dq=Yi+justi%C3%A7a&hl=pt-BR&ei=NwSdTomuEITW0QG74KysCQ&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=2&ved=0CDQQ6AEwAQ
HISTORIA ILUSTRADA DA CIENCIA -, Volume 2
Por COLIN A. RONAN
http://books.google.com.br/books?id=MKlrQx2RtCIC&pg=PA22&dq=china+antiga+legalistas&hl=pt-BR&ei=IxmeTubfHemQsAKh1a3cCQ&sa=X&oi=book_result&ct=book-preview-link&resnum=2&ved=0CEoQuwUwAQ#v=onepage&q&f=true
RONAN, Colin A. História ilustrada da ciência da Universidade de Cambridge, volume 2: Oriente, Roma e Idade média. Rio de Janeiro: Jorge Zahar, 2001.
p. 22
Moístas e lógicos
Os moístas — assim chamados devido ao fundador dessa corrente, Mo Ti (século V aC) — e os lógicos eram duas escolas primitivas de pensadores chineses que tentaram elaborar uma lógica fundamental científica. Mo Ti, provavelmente funcionário dos Sung, pregava o amor universal do homem pelo homem e condenava a guerra ofensiva (não a defensiva). Seus seguidores praticavam as artes marciais para ajudar vítimas da opressão. Sua preocupação com a estratégia defensiva e as fortificações conduziram-nos a se interessar pelos métodos básicos da ciência, e eles fizeram alguns estudos de mecânica e óptica. (...)
Os documentos dos lógicos, que nunca foram muito claramente diferenciados dos moístas, perderam-se, com exceção de um livro parcialmente preservado, O livro do mestre Kungsun Lu, e de outro que continha paradoxos, O livro do mestre Chuang (Zhuang).
(...)
Legalistas
Como seu nome indica, os legalistas pertenciam a uma escola autoritária de filósofos. Faltavam-lhes a humanidade e o amor pregados por confucionistas e moístas, além de não possuírem a sensibilidade e o amor à paz dos taoístas. O movimento começou no
p. 23
século IV a.C. e atingiu sua maior influência cem anos depois; foi a escola dos conselheiros que se constituíram em instrumentos de ajuda para que o último príncipe Chin (Qin) se tornasse o primeiro imperador de uma China unificada.
O ponto de vista dos legalistas era bastante simples. Pensavam que o conjunto de costumes que os confucionistas aplicavam de forma paternalista era muito fraco; era necessário umsistema mais forte e severo, baseado em leis escritas, não no uso comum, e que deveria ser aplicado rigidamente. A lei, pensavam, era o que dava forma ao povo. Se a lei fosse forte, o país seria forte. As punições deviam ser severas para impedir que o povo desrespeitasse as leis; se não ocorressem pequenos crimes, os grandes não apareceriam. De fato, seria pior para o povo cair nas mãos de sua própria polícia do que nas de um inimigo de guerra, e eles advogavam um sistema que compreendia a delação e a denúncia, mesmo entre membros de uma mesma família. O Estado requeria a obediência, não a virtude.
Os severos métodos dos legalistas não foram apenas impopulares; provocavam uma reação natural, e cerca de vinte anos depois, Che Huang-ti subiu ao poder, com a dinastia Han firmemente estabelecida, e deu início a um domínio mais suave, com a volta á ética confuciana. Mas, embora os legalistas tenham sido severos e inflexíveis, seus esforços são importantes na história da ciência chinesa, pois eles iniciaram o costume de tratar todos os assuntos com grande precisão: quantificar em números todos os assuntos concebíveis, da largura das rodas das carroças à conduta humana. Nada havia, segundo pensavam, que não pudesse ser especificado e apresentado sob a forma de regulamento, e nada, dos pesos e medidas às emoções, ficou fora de seu campo de ação. Ao lançar essa idéia, estavam, de fato, fazendo alguma coisa nova, e parece que foram estimulados a adotá-la, ao menos em parte, pelos novos avanços tecnológicos da época. Se tivesse sido seguida completamente, teria introduzido na na ciência a quantificação – ato que expressa as coisas em números e não em palavras. E esse foi o ato que, como veremos, viria a ser a pedra angular da revolução científica européia dos séculos XVI e XVII. Talvez a revolução científica tivesse começado na China 1700 anos antes de chegar ao Ocidente. Mas não começou, e uma das razões — embora, certamente, não apenas a única — é que os legalistas fracassaram politicamente, e a maior parte de seus ensinamentos e atitudes morreu com eles.
Ao enfatizar o preceito da lei predeterminada, os legalistas chegaram próximos do conceito, tão forte na Europa, das leis da natureza. Era um conceito natural no mundo ocidental, pois sempre houve a crença em divindades orientadoras, a maioria onipotente. Elas dirigiam o homem e o mundo ao redor dele, e, assim, era de se esperar a idéia de que as coisas, vivas e inanimadas, se comportavam de acordo com uma lei divinamente ordenada. Mas isso não acontecia na China, onde não havia a crença na divindade orientadora e elaboradora de leis. O universo era um organismo: ele funcionava porque tudo se enquadrava em seu lugar e procedia
p. 24
de acordo com sua natureza. Quando os legalistas caíram, e com eles seu sistema, o estímulo de expressar processos através de números não pôde ser retomado. A lei chinesa não podia ajudar, pois era bem diferente da lei predeterminada pregada pelos legalistas, onde cada crime e cada punição era quantificados; a lei chinesa só conhecia a "lei natural" do costume e do uso, temperada pelo que era bom e humanamente desejável. Isso não quer dizer que a China não tivesse códigos jurídicos, mas eram códigos com inclinações humanistas. Refletiam a atitude chinesa em relação ao universo, onde tudo acontecia por causa de uma retidão universal embutida, de uma harmonia e de um costume bem estabelecidos. O crime e as disputas jurídicas eram encarados mais como distúrbios no relacionamento do homem com a natureza do que como qualquer outra coisa. De fato, no código jurídico de Tang estava especificado que é perigoso trocar essa espécie de lei natural por outra de punições legalmente fixadas.
Com tal perspectiva, não há lugar para a lei no sentido legalista ou no sentido compendiado no Ocidente pelo direito romano. Na China, os direitos dos cidadãos não eram garantidos por lei; havia apenas deveres e obrigações. O supremo ideal era demonstrar justiça; não tanto decidir a responsabilidade de um infrator, mas avaliar a natureza da infração. No Ocidente difundiram-se idéias de uma lei natural, que atuavam entre todos os homens, e um conjunto de leis da natureza, que atuavam entre todos os homens, e um conjunto de leis da natureza que eram obedecidas pelo mundo material. Na China não surgiu qualquer desses conceitos. Os taoístas nunca desenvolveram uma idéia genuína das leis da natureza: forças naturais como o Yin e o Yang (dos quais falaremos mais adiante) lhes eram suficientes.
(...)
P. 25
Uma segunda idéia básica da explicação chinesa sobre o mundo natural era a das duas forças fundamentais, o Yin e o Yang. Eram usadas de maneira filosófica no princípio do século IV a.C.;
(...)
p. 26
Não podiam ser encontrados separadamente já que um era o complemento do outro; o que acontecia é que, em cada situação, um ou outro tomava a precedência (...)
Confúcio, em chinês Kung-Fu-tsé ("mestre Kung"), nasceu por volta de 552 aC Foi, portanto, contemporâneo do Buda, de Nabucodonosor e de Pitágoras. Morreu em 479, poucos anos antes do nascimento de Sócrates. A latinização de seu nome deve-se aos jesuítas, que foram para a China nos séculos XVI e XVII e são os criadores da sinologia ocidental.
Na época de Confúcio, a china não é o grande império unificado que será a partir da dinastia Han, cujo início se situa em 206 a.C.
(...)
Muitos senhores feudais da época apoiavam-se na classe dos funcionários letrados; mas estes eram excluídos dos privilégios hereditários. desejavam, pois uma harmonização entre o poder dos soberanos e o conhecimento dos letrados. Subsistia em alguns, e Confúcio será um deles, a lembrança, embelezada é claro, de uma espécie de idade de ouro, durante a qual personagens, na verdade míticos, teriam governado a China, tendo como única preocupação o bem público. Imaginavam um Estado ideal, em que o rei, “o filho do Céu”, ajudado pelos sábios, governaria segundo os princípios e ritos que estabelecem relações harmoniosas entre os deuses e os homens, conduzindo estes últimos à felicidade. A doutrina de Confúcio procurará recuperar a antiga sabedoria chinesa e obter o equilíbrio das duas forças entre as quais tudo é realizado: o yin, princípio feminino, e o yang, princípio masculino. O taoísmo também considera indissociáveis esses dois princípios.
(...)
P. 50
Confúcio preconizou quatro virtudes: humanidade, justiça, respeito pelos deveres rituais e conhecimento.
(...)
P. 53
Sua grande preocupação era relativa à ordem social: ele queria aplicar a moral à ciência política. Ambas deviam encarnar-se na pessoa do príncipe, verdadeira “estrela polar”, em torno da qual giravam os astros. O soberano recebeu um mandato do céu. Em consequência, deve comportar-se como "sábio" que dá o exemplo e educador que transforma seus súditos. Confúcio acreditava na perfectibilidade do homem. Todos podem se tornar sábios — ele também – cultivando as cinco virtudes maiores: a cortesia, a magnanimidade, a boa-fé, o zelo e a bondade. As cinco virtudes criam o domínio de si e constituem o ren, isto é, a benevolência humana e o justo equilíbrio, sendo a condição de uma vida social harmoniosa.
(...)
Seu primeiro discípulo foi Mo-tsé (470-391 aC), que escreveu estas linhas comoventes, sempre atuais: "Os seres humanos esforçaram-se para obter bens e eliminar calamidades. Mas, de todas as calamidades, quais são as piores? Eu digo que o ataque de pequenos Estados por
(p. 54)
grandes Estados, as usurpações das pequenas casas pelas grandes casas, a pilhagem dos fracos pelos fortes, a opressão da minoria pela maioria, o engano do simples por meio da astúcia, o desprezo do humilde por parte do nobre são algumas das calamidades do mundo”. Essa moral humanista, na linha reta da doutrina confucionista, era associada à insistência sobre o valor ea necessidade dos sacrifícios. Assim, Mo-tsé escreve ainda: "A que lei do céu obedeceremos? à de amar todos os homens universalmente? Porque o céu aceita os sacrifícios
(p. 55)
de todos. Aceitando o sacrifício de todos, o Céu deve amá-los, todos”. Um seguidor de Confúcio, Meng-tsé (tsé quer dizer “mestre”), que viveu por volta de 325 a 235 a.C., ensinou que a bondade natural jamais desaparece completamente do coração do homem e que nunca alguém verá, sem emoção, uma criança cair num poço.
Outro pensador confucionista, Xun-tsé (325-235 aC), insistiu nas virtudes do letrado: humanidade e equidade. Ele julgava que a educação eo governo deveriam ser praticados por meio dos ritos, graças aos quais cada um ocupa o lugar que lhe convèm numa sociedade estritamente hierarquizada. Sob a dinastia dos Han (por volta de 206 a.C.-220 d.C.), o confucionismo torna-se a doutrina dos imperadores da China, ao mesmo tempo filosofia e religião. O soberano, primeiro sacerdote do Estado, rendia culto ao Céu e à Terra: ele próprio editava o calendário e abria os trabalhos agrícolas. Ao colocar sua vida em harmonia com o universo, efetuava os ritos em nome do povo que conduzia. Recrutava funcionários letrados por meio de um sistema de exames que constituíam a base do mandarinato. (...)
Ren (Jen): a virtude perfeita, o bem, a benevolência humana
Yi: equidade, moral social
De (Tô): virtude, virtuoso
Zhi (Tche): retidão, sabedoria, conhecimento, inteligência
(p. 56)
No século XII a.C., o confucionismo passou por uma nova inspiração, graças a Zhu Li, cujo pensamento lembra de certa forma o de Platão. Para ele, o homem deve abrir-se ao bem supremo pelos estudos das letras, da natureza e da sociedade, ao mesmo. Mao-Tse´Tung procurou eliminar o confucionismo (...)
OUTROS
(p. 20)
Osíris, o deus que julga
Para o egípcio, a vida sobre a terra não passa de um breve momento, enquanto espera a viagem para a outra vida. O falecido deverá prestar contas, diante de Osíris, de suas faltas terrenas. No túmulo, colocam-se os utensílios necessários para a viagem.
“Que vos seja prestada homenagem, deuses que estais na corte das duas justiças. Vim à vossa morada, sem mal e sem iniquidade, e não há ninguém a quem eu tenha prejudicado [...] Livrai-me, pois, protegei- me, não testemunheis contra mim diante do grande deus Osíris.”
Essa oração do morto encontra-se num papiro de Neferubenef e data do Novo Império, por volta de 1152 a.C. Osíris, deus da vegetação e do mundo subterrâneo, assistido por Thot, preside o tribunal em que se sentam 42 divindades, e diante do qual comparece o defunto. Este anuncia os pecados que não cometeu: "Não matei, nem roubei..." Esta "confissão negativa" forma o 125° capítulo do Livro dos Mortos. E após ter indicado todos os crimes que não cometeu, o defunto conclui: “Sou puro”.
Depois disso, ele deve enfrentar a prova decisiva, a pesagem das almas: sobre um prato da balança, o coração de Neferubenef, e sobre o outro, a pena de avestruz, símbolo da deusa da verdade e da justiça, Maat. Anúbis, deus da mumificação, verifica de que lado pende a balança. Se o coração for tão leve quanto a pena, Neferubenef passará pelas portas do reino de Osíris e provará com os justos os prazeres do campo yarou; os maus, por sua vez, se tornarão presa do monstro Ammit, devorador de mortos.
(p. 71) – Maomé
“O vós que credes! Sede rígidos em vossos deveres para com Deus, como testemunhas da justiça. Que o ódio de um povo não vos incite a usar de injustiça! Sede justos, porque isso está mais próximo da verdadeira piedade.
Temei a Deus porque Deus conhece perfeitamente os vossos atos.
Deus prometeu, aos que crêem e realizam boas obras, seu perdão e magnífica retribuição.”
Surata V (6, 8, 9)
De religiões e de homens, 2000
Por Jean Delumeau,Sabine Melchior-Bonnet
http://books.google.com.br/books?id=Pfa9DrWqY9YC&pg=PA55&dq=yi+confucionismo+ren&hl=pt-BR&ei=3widTuSnMKH40gGrjpGpCQ&sa=X&oi=book_result&ct=book-preview-link&resnum=2&ved=0CD8QuwUwAQ#v=onepage&q=yi%20confucionismo%20ren&f=false
Na China de Confúcio, que viveu cerca de 550-479 a.C., a justiça era administrada segundo o li, que representava o ideal de comportamento permanente de todos os homens. Quando essa regra era quebrada, evitava-se o processo, pois este era considerado desonroso, na medida em que atentava contra a paz social. Era necessário procurar sempre o compromisso, a conciliação, a solução negociada que acomodasse uma e outra parte. É possível visualizar, nessa época, o uso da Mediação, que continua sendo utilizada na China como meio de resolução de disputa. "Os chineses, na antiguidade, influenciados pelas idéias do filósofo Confúcio, já praticavam a mediação como principal meio de solucionar contendas. Confúcio acreditava ser 5 CÂMARA, Alexandre Freitas. Arbitragem. Rio de Janeiro: Lumen Juris, 1997, possível construir-se
possível construir-se um paraíso na terra, desde que os homens pudessem se entender e resolver pacificamente seus problemas.
Direito civil: atualidades
Por César Fiuza,Maria de Fátima Freire de Sá,Bruno Torquato de Oliveira Naves
p. 297-298
http://books.google.com.br/books?id=YusGnt7VrrEC&pg=PA297&dq=direito+justi%C3%A7a+china+confucio&hl=pt-BR&ei=zPScTrDdL6jX0QH--_iPCQ&sa=X&oi=book_result&ct=book-preview-link&resnum=1&ved=0CDsQuwUwAA#v=onepage&q=para%C3%ADso&f=false
Bondade & Justiça: Ren (bondade) em chinês refere-se a um sentimento de fraternidade, generosidade e afetividade, um ideal nos relacionamentos entre todos os seres do mundo. Yi (justiça) também tem sentido de fidelidade e honestidade, uma Justiça Fiel e Honesta.
P. 41
I CHING - A ALQUIMIA DOS NUMEROS
Por WU JYH CHERNG
http://books.google.com.br/books?id=0XPk3Wfpqe0C&pg=PA41&dq=ching+direito+justi%C3%A7a&hl=pt-BR&ei=TwKdTtSgD4Xg0QHgsfmCCQ&sa=X&oi=book_result&ct=book-preview-link&resnum=1&ved=0CDUQuwUwAA#v=onepage&q=justi%C3%A7a&f=false
Yi (justiça, em todos os seus aspectos individuais e sociais);
P.310
Revista brasileira de estudos pedagógicos: Volumes 8-9
Instituto Nacional de Estudos Pedagógicos (Brazil), Instituto Nacional de Estudos e Pesquisas Educacionais
http://books.google.com.br/books?id=d3agAAAAMAAJ&q=%22Yi+(justi%C3%A7a)%22&dq=%22Yi+(justi%C3%A7a)%22&hl=pt-BR&ei=kgOdTsLgG4fb0QGJ0qCPCQ&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=2&ved=0CDQQ6AEwAQ
P. 34
Confúcio retirou o conceito de Yi, justiça ou retidão, que representava, para ele, o respeito para as ações adequadas em relação a outras pessoas. Sobre a justiça foram baseadas todas as normas morais, as obrigações morais, nossa consciência sobre elas, até mesmo a virtude de agir sempre em função delas.
Do conceito de yi, Confúcio, retirou, então, o de li, o ritual, ou a propriedade, que, como conceito geral do ideal cultural, significa, idealmente, uma ordem elegante que conduz à harmonia, ou uma ordem harmoniosa com um sentido de beleza. Confúcio disse: “um homem sábio e bom vê a retidão como substância de tudo. Ele a pratica de acordo com o princípio de propriedade. Ele o corrobora com modéstia. E ele a leva a cabo com fidelidade. Ele é, realmente, um homem superior!
(...)
A função de li como ordem com beleza que conduz à harmonia depende, de um lado, da consciência de si das pessoas de basearem li no sentido de justiça de cada um, yi, e o sentido de justiça yi em sua humanidade ren; e de outro, do esforço moral de manifestar sua capacidade moral de ren a yi, e, em seguida, do yi ao li harmonizador. A ética confuciana é um modelo dinâmico de ida e vinda entre esses dois movimentos morais, se estendendo, a partir daí, até unidades sociais cada vez maiores, como a família, a comunidade, o Estado e tudo o que existe sobre a face da Terra.
Tempo brasileiro
, Edições 172-175
Edic̜ões Tempo Brasileiro, 2008
http://books.google.com.br/books?id=znNIAQAAIAAJ&q=Yi+justi%C3%A7a&dq=Yi+justi%C3%A7a&hl=pt-BR&ei=NwSdTomuEITW0QG74KysCQ&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=2&ved=0CDQQ6AEwAQ
HISTORIA ILUSTRADA DA CIENCIA -, Volume 2
Por COLIN A. RONAN
http://books.google.com.br/books?id=MKlrQx2RtCIC&pg=PA22&dq=china+antiga+legalistas&hl=pt-BR&ei=IxmeTubfHemQsAKh1a3cCQ&sa=X&oi=book_result&ct=book-preview-link&resnum=2&ved=0CEoQuwUwAQ#v=onepage&q&f=true
RONAN, Colin A. História ilustrada da ciência da Universidade de Cambridge, volume 2: Oriente, Roma e Idade média. Rio de Janeiro: Jorge Zahar, 2001.
p. 22
Moístas e lógicos
Os moístas — assim chamados devido ao fundador dessa corrente, Mo Ti (século V aC) — e os lógicos eram duas escolas primitivas de pensadores chineses que tentaram elaborar uma lógica fundamental científica. Mo Ti, provavelmente funcionário dos Sung, pregava o amor universal do homem pelo homem e condenava a guerra ofensiva (não a defensiva). Seus seguidores praticavam as artes marciais para ajudar vítimas da opressão. Sua preocupação com a estratégia defensiva e as fortificações conduziram-nos a se interessar pelos métodos básicos da ciência, e eles fizeram alguns estudos de mecânica e óptica. (...)
Os documentos dos lógicos, que nunca foram muito claramente diferenciados dos moístas, perderam-se, com exceção de um livro parcialmente preservado, O livro do mestre Kungsun Lu, e de outro que continha paradoxos, O livro do mestre Chuang (Zhuang).
(...)
Legalistas
Como seu nome indica, os legalistas pertenciam a uma escola autoritária de filósofos. Faltavam-lhes a humanidade e o amor pregados por confucionistas e moístas, além de não possuírem a sensibilidade e o amor à paz dos taoístas. O movimento começou no
p. 23
século IV a.C. e atingiu sua maior influência cem anos depois; foi a escola dos conselheiros que se constituíram em instrumentos de ajuda para que o último príncipe Chin (Qin) se tornasse o primeiro imperador de uma China unificada.
O ponto de vista dos legalistas era bastante simples. Pensavam que o conjunto de costumes que os confucionistas aplicavam de forma paternalista era muito fraco; era necessário umsistema mais forte e severo, baseado em leis escritas, não no uso comum, e que deveria ser aplicado rigidamente. A lei, pensavam, era o que dava forma ao povo. Se a lei fosse forte, o país seria forte. As punições deviam ser severas para impedir que o povo desrespeitasse as leis; se não ocorressem pequenos crimes, os grandes não apareceriam. De fato, seria pior para o povo cair nas mãos de sua própria polícia do que nas de um inimigo de guerra, e eles advogavam um sistema que compreendia a delação e a denúncia, mesmo entre membros de uma mesma família. O Estado requeria a obediência, não a virtude.
Os severos métodos dos legalistas não foram apenas impopulares; provocavam uma reação natural, e cerca de vinte anos depois, Che Huang-ti subiu ao poder, com a dinastia Han firmemente estabelecida, e deu início a um domínio mais suave, com a volta á ética confuciana. Mas, embora os legalistas tenham sido severos e inflexíveis, seus esforços são importantes na história da ciência chinesa, pois eles iniciaram o costume de tratar todos os assuntos com grande precisão: quantificar em números todos os assuntos concebíveis, da largura das rodas das carroças à conduta humana. Nada havia, segundo pensavam, que não pudesse ser especificado e apresentado sob a forma de regulamento, e nada, dos pesos e medidas às emoções, ficou fora de seu campo de ação. Ao lançar essa idéia, estavam, de fato, fazendo alguma coisa nova, e parece que foram estimulados a adotá-la, ao menos em parte, pelos novos avanços tecnológicos da época. Se tivesse sido seguida completamente, teria introduzido na na ciência a quantificação – ato que expressa as coisas em números e não em palavras. E esse foi o ato que, como veremos, viria a ser a pedra angular da revolução científica européia dos séculos XVI e XVII. Talvez a revolução científica tivesse começado na China 1700 anos antes de chegar ao Ocidente. Mas não começou, e uma das razões — embora, certamente, não apenas a única — é que os legalistas fracassaram politicamente, e a maior parte de seus ensinamentos e atitudes morreu com eles.
Ao enfatizar o preceito da lei predeterminada, os legalistas chegaram próximos do conceito, tão forte na Europa, das leis da natureza. Era um conceito natural no mundo ocidental, pois sempre houve a crença em divindades orientadoras, a maioria onipotente. Elas dirigiam o homem e o mundo ao redor dele, e, assim, era de se esperar a idéia de que as coisas, vivas e inanimadas, se comportavam de acordo com uma lei divinamente ordenada. Mas isso não acontecia na China, onde não havia a crença na divindade orientadora e elaboradora de leis. O universo era um organismo: ele funcionava porque tudo se enquadrava em seu lugar e procedia
p. 24
de acordo com sua natureza. Quando os legalistas caíram, e com eles seu sistema, o estímulo de expressar processos através de números não pôde ser retomado. A lei chinesa não podia ajudar, pois era bem diferente da lei predeterminada pregada pelos legalistas, onde cada crime e cada punição era quantificados; a lei chinesa só conhecia a "lei natural" do costume e do uso, temperada pelo que era bom e humanamente desejável. Isso não quer dizer que a China não tivesse códigos jurídicos, mas eram códigos com inclinações humanistas. Refletiam a atitude chinesa em relação ao universo, onde tudo acontecia por causa de uma retidão universal embutida, de uma harmonia e de um costume bem estabelecidos. O crime e as disputas jurídicas eram encarados mais como distúrbios no relacionamento do homem com a natureza do que como qualquer outra coisa. De fato, no código jurídico de Tang estava especificado que é perigoso trocar essa espécie de lei natural por outra de punições legalmente fixadas.
Com tal perspectiva, não há lugar para a lei no sentido legalista ou no sentido compendiado no Ocidente pelo direito romano. Na China, os direitos dos cidadãos não eram garantidos por lei; havia apenas deveres e obrigações. O supremo ideal era demonstrar justiça; não tanto decidir a responsabilidade de um infrator, mas avaliar a natureza da infração. No Ocidente difundiram-se idéias de uma lei natural, que atuavam entre todos os homens, e um conjunto de leis da natureza, que atuavam entre todos os homens, e um conjunto de leis da natureza que eram obedecidas pelo mundo material. Na China não surgiu qualquer desses conceitos. Os taoístas nunca desenvolveram uma idéia genuína das leis da natureza: forças naturais como o Yin e o Yang (dos quais falaremos mais adiante) lhes eram suficientes.
(...)
P. 25
Uma segunda idéia básica da explicação chinesa sobre o mundo natural era a das duas forças fundamentais, o Yin e o Yang. Eram usadas de maneira filosófica no princípio do século IV a.C.;
(...)
p. 26
Não podiam ser encontrados separadamente já que um era o complemento do outro; o que acontecia é que, em cada situação, um ou outro tomava a precedência (...)
Vulgata
FICHAMENTO VULGATA
DIRECTUM.. 1
DIRECTUS. 2
DIRECTO.. 3
DIRECTA. 3
RECTUM.. 4
RECTUS. 6
RECTO.. 8
RECTA. 8
IUSTITIA. 10
IUS. 18
IUSTUS. 19
IUDICIA. 26
IUDICA. 38
IUDEX. 39
IURE. 41
DIRECTUM
http://www.drbo.org/cgi-bin/s?q=directum&b=lvb&t=0
1 1 Kings (1 Samuel) 6:12
ibant autem in directum vaccae per viam quae ducit Bethsames et itinere uno gradiebantur pergentes et mugientes et non declinabant neque ad dextram neque ad sinistram sed et satrapae Philisthinorum sequebantur usque ad terminos Bethsames
Então as vacas se encaminharam diretamente pelo caminho de Bete-Semes, e seguiam um mesmo caminho, andando e berrando, sem se desviarem, nem para a direita nem para a esquerda; e os príncipes dos filisteus foram atrás delas, até ao termo de Bete-Semes.
1 Samuel 6:12
2 Wisdom 9:9
et tecum sapientia quae novit opera tua quae et adfuit tunc cum orbem terrarum faceres et sciebat quid placitum esset oculis tuis et quid directum in praeceptis tuis
Mas, ao lado de vós está a Sabedoria que conhece vossas obras; ela estava presente quando fizestes o mundo, ela sabe o que vos é agradável, e o que se conforma às vossas ordens. (BÍBLIA CATÓLICA)
3 Ecclesiasticus 4:20-21
et firmabit illum et iterum adducet directum ad illum
et denudat absconsa sua et thesaurizat super illum scientiam et intellectum justitiæ
Então ela o porá firme, voltará a ele em linha reta. Ela o cumula de alegria,
desvenda-lhe seus segredos e enriquece-o com tesouros de ciência, de inteligência e de justiça. (Eclesiástico, 4: 20-21 - BÍBLIA CATÓLICA)
4 Jeremias (Jeremiah) 3:2
leva oculos tuos in directum et vide ubi non prostrata sis in viis sedebas expectans eos quasi latro in solitudine et polluisti terram in fornicationibus tuis et in malitiis tuis
Levanta os teus olhos aos altos, e vê: onde não te prostituíste? Nos caminhos te assentavas para eles, como o árabe no deserto; assim poluíste a terra com as tuas fornicações e com a tua malícia.
Jeremias 3:2
5 Jeremias (Jeremiah) 7:29
tonde capillum tuum et proice et sume in directum planctum quia proiecit Dominus et reliquit generationem furoris sui
Corta o teu cabelo e lança-o de ti, e levanta um pranto sobre as alturas; porque já o SENHOR rejeitou e desamparou a geração do seu furor.
Jeremias 7:29
6 Ezechiel (Ezeckiel) 47:20
et plaga maris mare magnum a confinio per directum donec venias Emath haec est plaga maris
E o lado do ocidente será o mar grande, desde o termo do sul até a entrada de Hamate. Este será o lado do ocidente.
Ezequiel 47:20
DIRECTUS
http://www.drbo.org/cgi-bin/s?q=directus&b=lvb&t=0
1 1 Kings (1 Samuel) 16:13
tulit igitur Samuhel cornu olei et unxit eum in medio fratrum eius et directus est spiritus Domini in David a die illa et in reliquum surgensque Samuhel abiit in Ramatha
Então Samuel tomou o chifre do azeite, e ungiu-o no meio de seus irmãos; e desde aquele dia em diante o Espírito do SENHOR se apoderou de Davi; então Samuel se levantou, e voltou a Ramá.
1 Samuel 16:13
2 Ecclesiasticus 49:3
ipse est directus divinitus in paenitentia gentis et tulit abominationes impietatis
Ele foi divinamente dirigido para a conversão do seu povo e eliminou as abominações da impiedade. (BÍBLIA DA CNBB)
3 Osee (Hosea) 12:3
in utero subplantavit fratrem suum et in fortitudine sua directus est cum angelo
No ventre pegou do calcanhar de seu irmão, e na sua força lutou com Deus.
Oséias 12:3
DIRECTO
1 Psalms 25:12
pes meus stetit in directo in ecclesiis benedicam te; Domine
O meu pé está posto em caminho plano; nas congregações louvarei ao SENHOR.
Salmos 26:12
2 Ecclesiasticus 20:19
neque enim quod habendum erat directo sensu distribuit similiter et quod non erat habendum
DIRECTA
1 Isaias (Isaiah) 35:8
et erit ibi semita et via et via sancta vocabitur non transibit per eam pollutus et haec erit nobis directa via ita ut stulti non errent per eam
E ali haverá uma estrada, um caminho, que se chamará o caminho santo; o imundo não passará por ele, mas será para aqueles; os caminhantes, até mesmo os loucos, não errarão.
Isaías 35:8
2 Isaias (Isaiah) 40:4
omnis vallis exaltabitur et omnis mons et collis humiliabitur et erunt prava in directa et aspera in vias planas
Todo o vale será exaltado, e todo o monte e todo o outeiro será abatido; e o que é torcido se endireitará, e o que é áspero se aplainará.
Isaías 40:4
3 Isaias (Isaiah) 48:15
ego ego locutus sum et vocavi eum adduxi eum et directa est via eius
Eu, eu o tenho falado; também já o chamei, e o trarei, e farei próspero o seu caminho.
Isaías 48:15
4 1 Machabees 3:6
et repulsi sunt inimici prae timore eius et omnes operarii iniquitatis conturbati sunt et directa est salus in manu eius
5 Luke 3:5
omnis vallis implebitur et omnis mons et collis humiliabitur et erunt prava in directa et aspera in vias planas
Todo o vale se encherá, E se abaixará todo o monte e outeiro; E o que é tortuoso se endireitará, E os caminhos escabrosos se aplanarão;
Lucas 3:5
RECTUM
1 Exodus 15:26
dicens si audieris vocem Domini Dei tui et quod rectum est coram eo feceris et oboedieris mandatis eius custodierisque omnia praecepta illius cunctum languorem quem posui in Aegypto non inducam super te ego enim Dominus sanator tuus
2 Deuteronomy 12:8
non facietis ibi quae nos hic facimus hodie singuli quod sibi rectum videtur
3 Josue (Joshua) 9:25
nunc autem in manu tua sumus quod tibi bonum et rectum videtur fac nobis
4 Judges 17:6
in diebus illis non erat rex in Israhel sed unusquisque quod sibi rectum videbatur hoc faciebat
5 2 Kings (2 Samuel) 17:11
sed hoc mihi videtur rectum esse consilium congregetur ad te universus Israhel a Dan usque Bersabee quasi harena maris innumerabilis et tu eris in medio eorum
6 2 Kings (2 Samuel) 18:4
ad quos rex ait quod vobis rectum videtur hoc faciam stetit ergo rex iuxta portam egrediebaturque populus per turmas suas centeni et milleni
7 3 Kings (1 Kings) 11:38
si igitur audieris omnia quae praecepero tibi et ambulaveris in viis meis et feceris quod rectum est coram me custodiens mandata mea et praecepta mea sicut fecit David servus meus ero tecum et aedificabo tibi domum fidelem quomodo aedificavi David et tradam tibi Israhel
8 3 Kings (1 Kings) 15:5
eo quod fecisset David rectum in oculis Domini et non declinasset ab omnibus quae praeceperat ei cunctis diebus vitae suae excepto sermone Uriae Hetthei
9 3 Kings (1 Kings) 15:11
et fecit Asa rectum ante conspectum Domini sicut David pater eius
10 3 Kings (1 Kings) 22:43
et ambulavit in omni via Asa patris sui et non declinavit ex ea fecitque quod rectum est in conspectu Domini
11 4 Kings (2 Kings) 10:15
cumque abisset inde invenit Ionadab filium Rechab in occursum sibi et benedixit ei et ait ad eum numquid est cor tuum rectum sicut cor meum cum corde tuo et ait Ionadab est si est inquit da manum tuam qui dedit manum suam at ille levavit eum ad se in curru
12 4 Kings (2 Kings) 10:30
dixit autem Dominus ad Hieu quia studiose fecisti quod rectum erat et placebat in oculis meis et omnia quae erant in corde meo fecisti contra domum Ahab filii tui usque ad quartam generationem sedebunt super thronum Israhel
13 4 Kings (2 Kings) 12:2
fecitque Ioas rectum coram Domino cunctis diebus quibus docuit eum Ioiada sacerdos
14 4 Kings (2 Kings) 14:3
et fecit rectum coram Domino verumtamen non ut David pater eius iuxta omnia quae fecit Ioas pater suus fecit
15 2 Paralipomenon (2 Chronicles) 26:4
fecitque quod erat rectum in oculis Domini iuxta omnia quae fecerat Amasias pater eius
16 2 Paralipomenon (2 Chronicles) 27:2
fecitque quod rectum erat coram Domino iuxta omnia quae fecerat Ozias pater suus excepto quod non est ingressus templum Domini et adhuc populus delinquebat
17 2 Paralipomenon (2 Chronicles) 28:1
viginti annorum erat Achaz cum regnare coepisset et sedecim annis regnavit in Hierusalem non fecit rectum in conspectu Domini sicut David pater eius
18 2 Paralipomenon (2 Chronicles) 31:20
fecit ergo Ezechias universa quae diximus in omni Iuda operatusque est bonum et rectum et verum coram Domino Deo suo
19 2 Paralipomenon (2 Chronicles) 34:2
fecitque quod erat rectum in conspectu Domini et ambulavit in viis David patris sui non declinavit neque ad dexteram neque ad sinistram
20 Job 35:3
dixisti enim non tibi placet quod rectum est vel quid tibi proderit si ego peccavero
21 Job 42:7
postquam autem locutus est Dominus verba haec ad Iob dixit ad Eliphaz Themaniten iratus est furor meus in te et in duos amicos tuos quoniam non estis locuti coram me rectum sicut servus meus Iob
22 Psalms 32:4
quia rectum est verbum Domini et omnia opera eius in fide
23 Psalms 50:12
cor mundum crea in me Deus et spiritum rectum innova in visceribus meis
24 Psalms 77:37
cor autem ipsorum non erat rectum cum eo nec fideles habiti sunt in testamento eius
25 Psalms 118:137
sade iustus es Domine et rectum iudicium tuum
Tsádi. Justo és, ó SENHOR, e retos são os teus juízos.
Salmos 119:137
26 Proverbs 2:13
qui relinquunt iter rectum et ambulant per vias tenebrosas
27 Proverbs 21:8
perversa via viri aliena est qui autem mundus est rectum opus eius
28 Proverbs 23:16
et exultabunt renes mei cum locuta fuerint rectum labia tua
29 Ecclesiastes 7:30
solummodo hoc inveni quod fecerit Deus hominem rectum et ipse se infinitis miscuerit quaestionibus quis talis ut sapiens est et quis cognovit solutionem verbi
30 Wisdom 13:11
aut si quis artifex faber de silva lignum rectum secaverit et huius docte eradat omnem corticem et arte sua usus diligenter fabricet vas utile in conversatione vitae
31 Ecclesiasticus 51:20
laetatum est cor meum in ea ambulavit pes meus iter rectum a iuventute mea investigabam eam
32 Jeremias (Jeremiah) 17:16
et ego non sum turbatus te pastorem sequens et diem hominis non desideravi tu scis quod egressum est de labiis meis rectum in conspectu tuo fuit
33 Jeremias (Jeremiah) 26:14
ego autem ecce in manibus vestris sum facite mihi ut bonum et rectum est in oculis vestris
34 Jeremias (Jeremiah) 34:15
et conversi estis vos hodie et fecistis quod rectum est in oculis meis ut praedicaretis libertatem unusquisque ad amicum suum et inistis pactum in conspectu meo in domo in qua invocatum est nomen meum super eam
35 Baruch 6:26
propterea si ceciderint in terram a semet ipsis non surgent neque si quis eum statuerit rectum per semet ipsum stabit sed sicut mortuis munera eorum illis adponentur
36 Amos 3:10
et nescierunt facere rectum dicit Dominus thesaurizantes iniquitatem et rapinas in aedibus suis
37 Acts Of Apostles 8:21
non est tibi pars neque sors in sermone isto cor enim tuum non est rectum coram Deo
RECTUS
1 Deuteronomy 32:4
Dei perfecta sunt opera et omnes viae eius iudicia Deus fidelis et absque ulla iniquitate iustus et rectus
Ele é a Rocha, cuja obra é perfeita, porque todos os seus caminhos justos são; Deus é a verdade, e não há nele injustiça; justo e reto é.
Deuteronômio 32:4
{He is} the Rock, his work {is} perfect: for all his ways {are} judgment: a God of truth and without iniquity, just and right {is} he.
Deuteronômio 32:4 (King James)
The Rock, his work is perfect; For all his ways are justice: A God of faithfulness and without iniquity, Just and right is he.
Deuteronômio 32:4 (American Standard Version)
2 1 Kings (1 Samuel) 29:6
vocavit ergo Achis David et ait ei vivit Dominus quia rectus es tu et bonus in conspectu meo et exitus tuus et introitus tuus mecum est in castris et non inveni in te quicquam mali ex die qua venisti ad me usque ad diem hanc sed satrapis non places
3 Job 1:1
vir erat in terra Hus nomine Iob et erat vir ille simplex et rectus ac timens Deum et recedens a malo
4 Job 1:8
dixitque Dominus ad eum numquid considerasti servum meum Iob quod non sit ei similis in terra homo simplex et rectus et timens Deum ac recedens a malo
5 Job 2:3
et dixit Dominus ad Satan numquid considerasti servum meum Iob quod non sit ei similis in terra vir simplex et rectus timens Deum ac recedens a malo et adhuc retinens innocentiam tu autem commovisti me adversus eum ut adfligerem illum frustra
6 Job 8:6
si mundus et rectus incesseris statim evigilabit ad te et pacatum reddet habitaculum iustitiae tuae
7 Psalms 24:8
dulcis et rectus Dominus propter hoc legem dabit delinquentibus in via
8 Psalms 91:16
ut adnuntient quoniam rectus Dominus Deus noster et non est iniquitas in eo
9 Proverbs 21:29
vir impius procaciter obfirmat vultum suum qui autem rectus est corrigit viam suam
10 Isaias (Isaiah) 26:7
semita iusti recta est rectus callis iusti ad ambulandum
11 Micheas (Micah) 7:2
periit sanctus de terra et rectus in hominibus non est omnes in sanguine insidiantur vir fratrem suum venatur ad mortem
12 Micheas (Micah) 7:4
qui optimus in eis est quasi paliurus et qui rectus quasi spina de sepe dies speculationis tuae visitatio tua venit nunc erit vastitas eorum
13 Acts Of Apostles 9:11
et Dominus ad illum surgens vade in vicum qui vocatur Rectus et quaere in domo Iudae Saulum nomine Tarsensem ecce enim orat
14 Acts Of Apostles 14:9
dixit magna voce surge super pedes tuos rectus et exilivit et ambulabat
RECTO
1 Genesis 24:27
dicens benedictus Dominus Deus domini mei Abraham qui non abstulit misericordiam et veritatem suam a domino meo et recto me itinere perduxit in domum fratris domini mei
2 Genesis 24:48
pronusque adoravi Dominum benedicens Domino Deo domini mei Abraham qui perduxisset me recto itinere ut sumerem filiam fratris domini mei filio eius
3 3 Kings (1 Kings) 3:6
et ait Salomon tu fecisti cum servo tuo David patre meo misericordiam magnam sicut ambulavit in conspectu tuo in veritate et iustitia et recto corde tecum custodisti ei misericordiam tuam grandem et dedisti ei filium sedentem super thronum eius sicut et hodie
4 Psalms 35:11
praetende misericordiam tuam scientibus te et iustitiam tuam his qui recto sunt corde
5 Psalms 72:1
psalmus Asaph quam bonus Israhel Deus his qui recto sunt corde
6 Psalms 93:15
quoadusque iustitia convertatur in iudicium et qui iuxta illam omnes qui recto sunt corde diapsalma
7 Proverbs 14:2
ambulans recto itinere et timens Deum despicitur ab eo qui infami graditur via
8 Acts Of Apostles 16:11
navigantes autem a Troade recto cursu venimus Samothraciam et sequenti die Neapolim
9 Acts Of Apostles 21:1
cum autem factum esset ut navigaremus abstracti ab eis recto cursu venimus Cho et sequenti die Rhodum et inde Patara
RECTA
1 2 Esdras (Nehemiah) 9:13
ad montem quoque Sinai descendisti et locutus es cum eis de caelo et dedisti eis iudicia recta et legem veritatis caerimonias et praecepta bona
2 Job 42:8
sumite igitur vobis septem tauros et septem arietes et ite ad servum meum Iob et offerte holocaustum pro vobis Iob autem servus meus orabit pro vobis faciem eius suscipiam ut non vobis inputetur stultitia neque enim locuti estis ad me recta sicut servus meus Iob
3 Psalms 26:11
legem pone mihi Domine in via tua et dirige me in semita recta propter inimicos meos
4 Psalms 57:2
si vere utique iustitiam loquimini recta iudicate filii hominum
5 Psalms 142:10
doce me facere voluntatem tuam quia Deus meus es tu spiritus tuus bonus deducet me in terra recta
6 Proverbs 4:25
oculi tui recta videant et palpebrae tuae praecedant gressus tuos
7 Proverbs 8:6
audite quoniam de rebus magnis locutura sum et aperientur labia mea ut recta praedicent
8 Proverbs 12:15
via stulti recta in oculis eius qui autem sapiens est audit consilia
9 Proverbs 16:13
voluntas regum labia iusta qui recta loquitur diligetur
10 Proverbs 16:25
est via quae videtur homini recta et novissimum eius ducit ad mortem
11 Proverbs 17:26
non est bonum damnum inferre iusto nec percutere principem qui recta iudicat
12 Proverbs 20:11
ex studiis suis intellegitur puer si munda et si recta sint opera eius
13 Proverbs 21:2
omnis via viri recta sibi videtur adpendit autem corda Dominus
14 Proverbs 24:26
labia deosculabitur qui recta verba respondet
15 Proverbs 29:27
abominantur iusti virum impium et abominantur impii eos qui in recta sunt via
16 Isaias (Isaiah) 26:7
semita iusti recta est rectus callis iusti ad ambulandum
17 Isaias (Isaiah) 30:10
qui dicunt videntibus nolite videre et aspicientibus nolite aspicere nobis ea quae recta sunt loquimini nobis placentia videte nobis errores
18 Isaias (Isaiah) 42:16
et ducam caecos in via quam nesciunt in semitis quas ignoraverunt ambulare eos faciam ponam tenebras coram eis in lucem et prava in recta haec verba feci eis et non dereliqui eos
19 Isaias (Isaiah) 45:19
non in abscondito locutus sum in loco terrae tenebroso non dixi semini Iacob frustra quaerite me ego Dominus loquens iustitiam adnuntians recta
20 Jeremias (Jeremiah) 31:9
in fletu venient et in precibus deducam eos et adducam eos per torrentes aquarum in via recta et non inpingent in ea quia factus sum Israheli pater et Ephraim primogenitus meus est
21 Ezechiel (Ezeckiel) 33:20
et dicitis non est recta via Domini unumquemque iuxta vias suas iudicabo de vobis domus Israhel
22 Daniel 11:17
et ponet faciem suam ut veniat ad tenendum universum regnum eius et recta faciet cum eo et filiam feminarum dabit ei ut evertat illud et non stabit nec illius erit
23 Micheas (Micah) 3:9
audite haec principes domus Iacob et iudices domus Israhel qui abominamini iudicium et omnia recta pervertitis
24 Habacuc (Habakkuk) 2:4
ecce qui incredulus est non erit recta anima eius in semet ipso iustus autem in fide sua vivet
IUSTITIA
1 Genesis 30:33
respondebitque mihi cras iustitia mea quando placiti tempus advenerit coram te et omnia quae non fuerint varia et maculosa et furva tam in ovibus quam in capris furti me arguent
2 3 Kings (1 Kings) 3:6
et ait Salomon tu fecisti cum servo tuo David patre meo misericordiam magnam sicut ambulavit in conspectu tuo in veritate et iustitia et recto corde tecum custodisti ei misericordiam tuam grandem et dedisti ei filium sedentem super thronum eius sicut et hodie
3 2 Esdras (Nehemiah) 2:20
et reddidi eis sermonem dixique ad eos Deus caeli ipse nos iuvat et nos servi eius sumus surgamus et aedificemus vobis autem non est pars et iustitia et memoria in Hierusalem
4 Job 29:14
iustitia indutus sum et vestivit me sicut vestimento et diademate iudicio meo
5 Job 35:8
homini qui similis tui est nocebit impietas tua et filium hominis adiuvabit iustitia tua
6 Job 37:23
digne eum invenire non possumus magnus fortitudine et iudicio et iustitia et enarrari non potest
7 Psalms 5:9
Domine deduc me in iustitia tua propter inimicos meos dirige in conspectu meo viam tuam
8 Psalms 9:9
et ipse iudicabit orbem terrae in aequitate iudicabit populos in iustitia
9 Psalms 16:15
ego autem in iustitia apparebo conspectui tuo satiabor cum apparuerit gloria tua
10 Psalms 30:2
in te Domine speravi non confundar in aeternum in iustitia tua libera me
11 Psalms 35:7
iustitia tua sicut montes Dei iudicia tua abyssus multa homines et iumenta salvabis Domine
12 Psalms 47:11
secundum nomen tuum Deus sic et laus tua in fines terrae iustitia plena est dextera tua
13 Psalms 68:28
adpone iniquitatem super iniquitatem eorum et non intrent in iustitia tua
14 Psalms 70:2
in iustitia tua libera me et eripe me inclina ad me aurem tuam et salva me
15 Psalms 71:2
Deus iudicium tuum regi da et iustitiam tuam filio regis iudicare populum tuum in iustitia et pauperes tuos in iudicio
16 Psalms 71:7
orietur in diebus eius iustitia et abundantia pacis donec auferatur luna
17 Psalms 84:11
misericordia et veritas obviaverunt sibi; iustitia et pax osculatae sunt
18 Psalms 84:12
veritas de terra orta est et iustitia de caelo prospexit
19 Psalms 84:14
iustitia ante eum ambulabit et ponet in via gressus suos
20 Psalms 87:13
numquid cognoscentur in tenebris mirabilia tua et iustitia tua in terra oblivionis
21 Psalms 88:15
iustitia et iudicium praeparatio sedis tuae misericordia et veritas praecedent faciem tuam
22 Psalms 88:17
et in nomine tuo exultabunt tota die et in iustitia tua exaltabuntur
23 Psalms 93:15
quoadusque iustitia convertatur in iudicium et qui iuxta illam omnes qui recto sunt corde diapsalma
24 Psalms 96:2
nubes et caligo in circuitu eius iustitia et iudicium correctio sedis eius
25 Psalms 97:9
a conspectu Domini quoniam venit iudicare terram iudicabit orbem terrarum in iustitia et populos in aequitate
26 Psalms 102:17
misericordia autem Domini ab aeterno et usque in aeternum super timentes eum et iustitia illius in filios filiorum
27 Psalms 110:3
confessio et magnificentia opus eius et iustitia eius manet in saeculum saeculi
28 Psalms 111:3
gloria et divitiae in domo eius et iustitia eius manet in saeculum saeculi
29 Psalms 111:9
dispersit dedit pauperibus iustitia eius manet in saeculum saeculi cornu eius exaltabitur in gloria
30 Psalms 118:142
iustitia tua iustitia in aeternum et lex tua veritas
31 Psalms 131:9
sacerdotes tui induentur iustitia et sancti tui exultabunt
32 Psalms 142:1
psalmus David quando filius eum persequebatur Domine exaudi orationem meam auribus percipe obsecrationem meam in veritate tua exaudi me in tua iustitia
33 Psalms 144:7
memoriam abundantiae suavitatis tuae eructabunt et iustitia tua exultabunt
34 Proverbs 8:18
mecum sunt divitiae et gloria opes superbae et iustitia
35 Proverbs 10:2
non proderunt thesauri impietatis iustitia vero liberabit a morte
36 Proverbs 11:4
non proderunt divitiae in die ultionis iustitia autem liberabit a morte
37 Proverbs 11:5
iustitia simplicis diriget viam eius et in impietate sua corruet impius
38 Proverbs 11:6
iustitia rectorum liberabit eos et in insidiis suis capientur iniqui
39 Proverbs 13:6
iustitia custodit innocentis viam impietas vero peccato subplantat
40 Proverbs 14:34
iustitia elevat gentem miseros facit populos peccatum
41 Proverbs 16:8
melius est parum cum iustitia quam multi fructus cum iniquitate
42 Proverbs 16:12
abominabiles regi qui agunt impie quoniam iustitia firmatur solium
43 Proverbs 25:5
aufer impietatem de vultu regis et firmabitur iustitia thronus eius
44 Ecclesiastes 7:16
haec quoque vidi in diebus vanitatis meae iustus perit in iustitia sua et impius multo vivit tempore in malitia sua
45 Wisdom 1:15
iustitia enim inmortalis est
46 Wisdom 9:3
ut disponat orbem terrarum in aequitate et iustitia et in directione cordis iudicium iudicet
47 Wisdom 14:7
benedictum est enim lignum per quod fit iustitia
48 Wisdom 15:3
nosse enim te consummata iustitia est et scire iustitiam et virtutem tuam radix est inmortalitatis
49 Ecclesiasticus 2:1
fili accedens servituti Dei sta in iustitia et timore et praepara animam tuam ad temptationem
50 Ecclesiasticus 4:33
pro iustitia agoniare pro anima tua et usque ad mortem certa pro iustitia et Deus expugnabit pro te inimicos tuos
51 Ecclesiasticus 14:22
beatus vir qui in sapientia sua morietur et qui in iustitia sua meditabitur et in sensu cogitabit circumspectionem Dei
52 Ecclesiasticus 26:27
et qui transgreditur a iustitia ad peccatum Deus paravit eum ad rompheam
53 Ecclesiasticus 37:12
cum viro inreligioso tracta de sanctitate et cum iniusto de iustitia et cum muliere de ea quae aemulatur cum timido de bello cum negotiatore de traiecticio cum emptore de venditione cum viro livido de gratiis agendis
54 Ecclesiasticus 45:31
et testamentum David regi filio Iesse de tribu Iuda hereditas ipsi et semini eius ut daret sapientiam in cor nostrum iudicare gentem suam in iustitia ne abolerentur bona ipsorum et gloriam eorum in gentem ipsorum aeternam fecit
55 Isaias (Isaiah) 1:21
quomodo facta est meretrix civitas fidelis plena iudicii iustitia habitavit in ea nunc autem homicidae
56 Isaias (Isaiah) 1:27
Sion in iudicio redimetur et reducent eam in iustitia
57 Isaias (Isaiah) 5:16
et exaltabitur Dominus exercituum in iudicio et Deus sanctus sanctificabitur in iustitia
58 Isaias (Isaiah) 9:7
multiplicabitur eius imperium et pacis non erit finis super solium David et super regnum eius ut confirmet illud et corroboret in iudicio et iustitia amodo et usque in sempiternum zelus Domini exercituum faciet hoc
59 Isaias (Isaiah) 11:4
sed iudicabit in iustitia pauperes et arguet in aequitate pro mansuetis terrae et percutiet terram virga oris sui et spiritu labiorum suorum interficiet impium
60 Isaias (Isaiah) 11:5
et erit iustitia cingulum lumborum eius et fides cinctorium renis eius
61 Isaias (Isaiah) 32:1
ecce in iustitia regnabit rex et principes in iudicio praeerunt
62 Isaias (Isaiah) 32:16
et habitabit in solitudine iudicium et iustitia in Chermel sedebit
63 Isaias (Isaiah) 33:5
magnificatus est Dominus quoniam habitavit in excelso implevit Sion iudicio et iustitia
64 Isaias (Isaiah) 42:6
ego Dominus vocavi te in iustitia et adprehendi manum tuam et servavi et dedi te in foedus populi in lucem gentium
65 Isaias (Isaiah) 45:8
rorate caeli desuper et nubes pluant iustum aperiatur terra et germinet salvatorem et iustitia oriatur simul ego Dominus creavi eum
66 Isaias (Isaiah) 46:12
audite me duro corde qui longe estis a iustitia
67 Isaias (Isaiah) 48:1
audite hoc domus Iacob qui vocamini nomine Israhel et de aquis Iuda existis qui iuratis in nomine Domini et Dei Israhel recordamini non in veritate neque in iustitia
68 Isaias (Isaiah) 48:18
utinam adtendisses mandata mea facta fuisset sicut flumen pax tua et iustitia tua sicut gurgites maris
69 Isaias (Isaiah) 51:6
levate in caelum oculos vestros et videte sub terra deorsum quia caeli sicut fumus liquescent et terra sicut vestimentum adteretur et habitatores eius sicut haec interibunt salus autem mea in sempiternum erit et iustitia mea non deficiet
70 Isaias (Isaiah) 51:8
sicut enim vestimentum sic comedet eos vermis et sicut lanam sic devorabit eos tinea salus autem mea in sempiternum erit et iustitia mea in generationes generationum
71 Isaias (Isaiah) 54:14
et in iustitia fundaberis recede procul a calumnia quia non timebis et a pavore quia non adpropinquabit tibi
72 Isaias (Isaiah) 54:17
omne vas quod fictum est contra te non dirigetur et omnem linguam resistentem tibi in iudicio iudicabis haec hereditas servorum Domini et iustitia eorum apud me dicit Dominus
73 Isaias (Isaiah) 56:1
haec dicit Dominus custodite iudicium et facite iustitiam quia iuxta est salus mea ut veniat et iustitia mea ut reveletur
74 Isaias (Isaiah) 58:8
tunc erumpet quasi mane lumen tuum et sanitas tua citius orietur et anteibit faciem tuam iustitia tua et gloria Domini colliget te
75 Isaias (Isaiah) 59:9
propter hoc elongatum est iudicium a nobis et non adprehendet nos iustitia expectavimus lucem et ecce tenebrae splendorem et in tenebris ambulavimus
76 Isaias (Isaiah) 59:14
et conversum est retrorsum iudicium et iustitia longe stetit quia corruit in platea veritas et aequitas non potuit ingredi
77 Isaias (Isaiah) 59:16
et vidit quia non est vir et aporiatus est quia non est qui occurrat et salvavit sibi brachium suum et iustitia eius ipsa confirmavit eum
78 Isaias (Isaiah) 59:17
indutus est iustitia ut lorica et galea salutis in capite eius indutus est vestimentis ultionis et opertus est quasi pallio zeli
79 Jeremias (Jeremiah) 4:2
et iurabis vivit Dominus in veritate et in iudicio et in iustitia et benedicent eum gentes ipsumque laudabunt
80 Baruch 1:15
et dicetis Domino Deo nostro iustitia nobis autem confusio faciei nostrae sicut dies haec omni Iuda et habitantibus in Hierusalem
81 Baruch 2:6
Domino Deo nostro iustitia nobis autem et patribus nostris confusio faciei sicut dies haec
82 Baruch 4:13
iustitias autem ipsius nescierunt nec ambulaverunt per vias mandatorum Dei neque per semitas veritatis eius cum iustitia ingressi sunt
83 Baruch 5:9
adducet enim Deus Israhel cum iucunditate in lumine maiestatis suae cum misericordia et iustitia quae est ab ipso
84 Ezechiel (Ezeckiel) 3:20
sed et si conversus iustus a iustitia sua fecerit iniquitatem ponam offendiculum coram eo ipse morietur quia non adnuntiasti ei in peccato suo morietur et non erunt in memoria iustitiae eius quas fecit sanguinem vero eius de manu tua requiram
85 Ezechiel (Ezeckiel) 14:14
et si fuerint tres viri isti in medio eius Noe Danihel et Iob ipsi iustitia sua liberabunt animas suas ait Dominus exercituum
86 Ezechiel (Ezeckiel) 14:20
et Noe et Danihel et Iob fuerint in medio eius vivo ego dicit Dominus Deus quia filium et filiam non liberabunt sed ipsi iustitia sua liberabunt animas suas
87 Ezechiel (Ezeckiel) 18:20
anima quae peccaverit ipsa morietur filius non portabit iniquitatem patris et pater non portabit iniquitatem filii iustitia iusti super eum erit et impietas impii erit super eum
88 Ezechiel (Ezeckiel) 18:22
omnium iniquitatum eius quas operatus est non recordabor in iustitia sua quam operatus est vivet
89 Ezechiel (Ezeckiel) 18:24
si autem averterit se iustus a iustitia sua et fecerit iniquitatem secundum omnes abominationes quas operari solet impius numquid vivet omnes iustitiae eius quas fecerat non recordabuntur in praevaricatione qua praevaricatus est et in peccato suo quod peccavit in ipsis morietur
90 Ezechiel (Ezeckiel) 18:26
cum enim averterit se iustus a iustitia sua et fecerit iniquitatem morietur in eis in iniustitia quam operatus est morietur
91 Ezechiel (Ezeckiel) 33:12
tu itaque fili hominis dic ad filios populi tui iustitia iusti non liberabit eum in quacumque die peccaverit et impietas impii non nocebit ei in quacumque die conversus fuerit ab impietate sua et iustus non poterit vivere in iustitia sua in quacumque die peccaverit
92 Ezechiel (Ezeckiel) 33:13
etiam si dixero iusto quod vita vivat et confisus in iustitia sua fecerit iniquitatem omnes iustitiae eius oblivioni tradentur et in iniquitate sua quam operatus est in ipsa morietur
93 Ezechiel (Ezeckiel) 33:18
cum enim recesserit iustus a iustitia sua feceritque iniquitatem morietur in eis
94 Daniel 6:22
Deus meus misit angelum suum et conclusit ora leonum et non nocuerunt mihi quia coram eo iustitia inventa est in me sed et coram te rex delictum non feci
95 Daniel 9:7
tibi Domine iustitia nobis autem confusio faciei sicut est hodie viro Iuda et habitatoribus Ierusalem et omni Israel his qui prope sunt et his qui procul in universis terris ad quas eiecisti eos propter iniquitates eorum in quibus peccaverunt in te
96 Daniel 9:24
Septuaginta hebdomades abbreviatae sunt super populum tuum et super urbem sanctam tuam ut consummetur praevaricatio et finem accipiat peccatum et deleatur iniquitas et adducatur iustitia sempiterna et impleatur visio et prophetia et ungatur Sanctus sanctorum
97 Osee (Hosea) 2:19
et sponsabo te mihi in sempiternum et sponsabo te mihi in iustitia et iudicio et in misericordia et miserationibus
98 Osee (Hosea) 10:12
seminate vobis in iustitia metite in ore misericordiae innovate vobis novale tempus autem requirendi Dominum cum venerit qui docebit vos iustitiam
99 Amos 5:24
et revelabitur quasi aqua iudicium et iustitia quasi torrens fortis
100 Zacharias (Zachariah) 8:8
et adducam eos et habitabunt in medio Hierusalem et erunt mihi in populum et ego ero eis in Deum in veritate et iustitia
101 Malachias (Malachi) 3:3
et sedebit conflans et emundans argentum et purgabit filios Levi et colabit eos quasi aurum et quasi argentum et erunt Domino offerentes sacrificia in iustitia
102 Matthew 5:20
dico enim vobis quia nisi abundaverit iustitia vestra plus quam scribarum et Pharisaeorum non intrabitis in regnum caelorum
103 Luke 1:75
in sanctitate et iustitia coram ipso omnibus diebus nostris
104 John 16:8
et cum venerit ille arguet mundum de peccato et de iustitia et de iudicio
105 John 16:10
de iustitia vero quia ad Patrem vado et iam non videbitis me
106 Acts Of Apostles 24:25
disputante autem illo de iustitia et castitate et de iudicio futuro timefactus Felix respondit quod nunc adtinet vade tempore autem oportuno accersiam te
107 Romans 1:17
iustitia enim Dei in eo revelatur ex fide in fidem sicut scriptum est iustus autem ex fide vivit
108 Romans 3:21
nunc autem sine lege iustitia Dei manifestata est testificata a lege et prophetis
109 Romans 3:22
iustitia autem Dei per fidem Iesu Christi super omnes qui credunt non enim est distinctio
110 Romans 10:6
quae autem ex fide est iustitia sic dicit ne dixeris in corde tuo quis ascendit in caelum id est Christum deducere
111 Romans 14:17
non est regnum Dei esca et potus sed iustitia et pax et gaudium in Spiritu Sancto
112 1 Corinthians 1:30
ex ipso autem vos estis in Christo Iesu qui factus est sapientia nobis a Deo et iustitia et sanctificatio et redemptio
113 2 Corinthians 5:21
eum qui non noverat peccatum pro nobis peccatum fecit ut nos efficeremur iustitia Dei in ipso
114 2 Corinthians 9:9
sicut scriptum est dispersit dedit pauperibus iustitia eius manet in aeternum
115 Galatians 2:21
non abicio gratiam Dei si enim per legem iustitia ergo Christus gratis mortuus est
116 Galatians 3:21
lex ergo adversus promissa Dei absit si enim data esset lex quae posset vivificare vere ex lege esset iustitia
117 Ephesians 4:24
et induite novum hominem qui secundum Deum creatus est in iustitia et sanctitate veritatis
118 Ephesians 5:9
fructus enim lucis est in omni bonitate et iustitia et veritate
119 Philippians 3:9
et inveniar in illo non habens meam iustitiam quae ex lege est sed illam quae ex fide est Christi quae ex Deo est iustitia in fide
120 2 Timothy 3:16
omnis scriptura divinitus inspirata et utilis ad docendum ad arguendum ad corrigendum ad erudiendum in iustitia
121 2 Peter 1:1
Simon Petrus servus et apostolus Iesu Christi his qui coaequalem nobis sortiti sunt fidem in iustitia Dei nostri et salvatoris Iesu Christi
122 2 Peter 3:13
novos vero caelos et novam terram et promissa ipsius expectamus in quibus iustitia habitat
123 Apocalypse (Revelation) 19:11
et vidi caelum apertum et ecce equus albus et qui sedebat super eum vocabatur Fidelis et Verax vocatur et iustitia iudicat et pugnat
IUS
1 Genesis 23:4
advena sum et peregrinus apud vos date mihi ius sepulchri vobiscum ut sepeliam mortuum meum
2 Leviticus 27:21
quia cum iobelei venerit dies sanctificatus erit Domino et possessio consecrata ad ius pertinet sacerdotum
3 Judges 6:19
ingressus est itaque Gedeon et coxit hedum et de farinae modio azymos panes carnesque ponens in canistro et ius carnium mittens in ollam tulit omnia sub quercum et obtulit ei
4 Judges 6:20
cui dixit angelus Domini tolle carnes et panes azymos et pone super petram illam et ius desuper funde cumque fecisset ita
5 1 Kings (1 Samuel) 8:9
nunc ergo audi vocem eorum verumtamen contestare eos et praedic eis ius regis qui regnaturus est super eos
6 1 Kings (1 Samuel) 8:11
et ait hoc erit ius regis qui imperaturus est vobis filios vestros tollet et ponet in curribus suis facietque sibi equites et praecursores quadrigarum suarum
7 Isaias (Isaiah) 24:5
et terra interfecta est ab habitatoribus suis quia transgressi sunt leges mutaverunt ius dissipaverunt foedus sempiternum
8 Isaias (Isaiah) 65:4
qui habitant in sepulchris et in delubris idolorum dormiunt qui comedunt carnem suillam et ius profanum in vasis eorum
9 Ezechiel (Ezeckiel) 16:27
ecce ego extendi manum meam super te et auferam ius tuum et dabo te in animam odientium te filiarum Palestinarum quae erubescunt in via tua scelerata
10 1 Machabees 6:62
et intravit rex montem Sion et vidit munitionem loci et rupit ius iuramenti quod iuravit et mandavit destruere murum in gyro
IUSTUS
1 Genesis 6:9
hae generationes Noe Noe vir iustus atque perfectus fuit in generationibus suis cum Deo ambulavit
2 Genesis 18:25
absit a te ut rem hanc facias et occidas iustum cum impio fiatque iustus sicut impius non est hoc tuum qui iudicas omnem terram nequaquam facies iudicium
3 Exodus 9:27
misitque Pharao et vocavit Mosen et Aaron dicens ad eos peccavi etiam nunc Dominus iustus ego et populus meus impii
4 Leviticus 19:36
statera iusta et aequa sint pondera iustus modius aequusque sextarius ego Dominus Deus vester qui eduxi vos de terra Aegypti
5 Deuteronomy 32:4
Dei perfecta sunt opera et omnes viae eius iudicia Deus fidelis et absque ulla iniquitate iustus et rectus
6 2 Kings (2 Samuel) 23:3
dixit Deus Israhel mihi locutus est Fortis Israhel dominator hominum iustus dominator in timore Dei
7 2 Paralipomenon (2 Chronicles) 12:6
consternatique principes Israhel et rex dixerunt iustus est Dominus
8 1 Esdras (Ezra) 9:15
Domine Deus Israhel iustus tu quoniam derelicti sumus qui salvaremur sicut die hac ecce coram te sumus in delicto nostro non enim stari potest coram te super hoc
9 2 Esdras (Nehemiah) 9:8
et invenisti cor eius fidele coram te et percussisti cum eo foedus ut dares ei terram Chananei Chetthei Amorrei et Ferezei et Iebusei et Gergesei ut dares semini eius et implesti verba tua quoniam iustus es
10 2 Esdras (Nehemiah) 9:33
et tu iustus in omnibus quae venerunt super nos quia veritatem fecisti nos autem impie egimus
11 Tobias (Tobit) 3:2
dicens iustus es Domine et omnia iudicia tua iusta sunt et omnes viae tuae misericordia et veritas et iudicium
12 Job 10:15
et si impius fuero vae mihi est et si iustus non levabo caput saturatus adflictione et miseria
13 Job 13:18
si fuero iudicatus scio quod iustus inveniar
14 Job 15:14
quid est homo ut inmaculatus sit et ut iustus appareat natus de muliere
15 Job 17:9
et tenebit iustus viam suam et mundis manibus addet fortitudinem
16 Job 22:3
quid prodest Deo si iustus fueris aut quid ei confers si inmaculata fuerit via tua
17 Job 27:17
praeparabit quidem sed iustus vestietur illis et argentum innocens dividet
18 Job 32:1
omiserunt autem tres viri isti respondere Iob eo quod iustus sibi videretur
19 Job 34:5
quia dixit Iob iustus sum et Deus subvertit iudicium meum
20 Job 34:17
numquid qui non amat iudicium sanare potest et quomodo tu eum qui iustus est in tantum condemnas
21 Psalms 7:12
Deus iudex iustus et fortis et patiens numquid irascitur per singulos dies
22 Psalms 10:4
quoniam quae perfecisti destruxerunt iustus autem; quid fecit
23 Psalms 10:8
quoniam iustus Dominus et; iustitias dilexit aequitatem vidit vultus eius
24 Psalms 36:21
mutuabitur peccator et non solvet iustus autem miseretur et tribuet
25 Psalms 57:11
laetabitur iustus cum viderit vindictam manus suas lavabit in sanguine peccatoris
26 Psalms 63:11
laetabitur iustus in Domino et sperabit in eo et laudabuntur omnes recti corde
27 Psalms 91:13
iustus ut palma florebit ut cedrus Libani multiplicabitur
28 Psalms 111:4
exortum est in tenebris lumen rectis misericors et miserator et iustus
29 Psalms 111:7
in memoria aeterna erit iustus ab auditione mala non timebit paratum cor eius sperare in Domino
30 Psalms 114:5
misericors Dominus et iustus et Deus noster miseretur
31 Psalms 118:137
sade iustus es Domine et rectum iudicium tuum
32 Psalms 128:4
Dominus iustus concidet cervices peccatorum
33 Psalms 140:5
corripiet me iustus in misericordia et increpabit me oleum autem; peccatoris non inpinguet caput meum quoniam adhuc et oratio mea in beneplacitis eorum
34 Psalms 144:17
iustus Dominus in omnibus viis suis et sanctus in omnibus operibus suis
35 Proverbs 10:25
quasi tempestas transiens non erit impius iustus autem quasi fundamentum sempiternum
36 Proverbs 10:30
iustus in aeternum non commovebitur impii autem non habitabunt in terram
37 Proverbs 11:8
iustus de angustia liberatus est et tradetur impius pro eo
38 Proverbs 11:31
si iustus in terra recipit quanto magis impius et peccator
39 Proverbs 12:10
novit iustus animas iumentorum suorum viscera autem impiorum crudelia
40 Proverbs 12:13
propter peccata labiorum ruina proximat malo effugiet autem iustus de angustia
41 Proverbs 12:26
qui neglegit damnum propter amicum iustus est iter autem impiorum decipiet eos
42 Proverbs 13:5
verbum mendax iustus detestabitur impius confundit et confundetur
43 Proverbs 13:25
iustus comedit et replet animam suam venter autem impiorum insaturabilis
44 Proverbs 14:32
in malitia sua expelletur impius sperat autem iustus in morte sua
45 Proverbs 18:10
turris fortissima nomen Domini ad ipsum currit iustus et exaltabitur
46 Proverbs 18:17
iustus prior est accusator sui venit amicus eius et investigavit eum
47 Proverbs 20:7
iustus qui ambulat in simplicitate sua beatos post se filios derelinquet
48 Proverbs 21:12
excogitat iustus de domo impii ut detrahat impios in malum
49 Proverbs 21:26
tota die concupiscit et desiderat qui autem iustus est tribuet et non cessabit
50 Proverbs 24:16
septies enim cadet iustus et resurget impii autem corruent in malum
51 Proverbs 24:24
qui dicit impio iustus es maledicent ei populi et detestabuntur eum tribus
52 Proverbs 25:26
fons turbatus pede et vena corrupta iustus cadens coram impio
53 Proverbs 28:1
fugit impius nemine persequente iustus autem quasi leo confidens absque terrore erit
54 Proverbs 29:4
rex iustus erigit terram vir avarus destruet eam
55 Proverbs 29:6
peccantem virum iniquum involvet laqueus et iustus laudabit atque gaudebit
56 Proverbs 29:7
novit iustus causam pauperum impius ignorat scientiam
57 Ecclesiastes 7:16
haec quoque vidi in diebus vanitatis meae iustus perit in iustitia sua et impius multo vivit tempore in malitia sua
58 Ecclesiastes 7:17
noli esse iustus multum neque plus sapias quam necesse est ne obstupescas
59 Ecclesiastes 7:21
non est enim homo iustus in terra qui faciat bonum et non peccet
60 Wisdom 4:7
iustus autem si morte praeoccupatus fuerit in refrigerio erit
61 Wisdom 4:16
condemnat autem iustus mortuus vivos impios et iuventus celerius consummata longam vitam iniusti
62 Wisdom 12:15
cum sis ergo iustus iuste omnia disponis ipsum quoque qui non debet puniri condemnas exterum aestimas a tua virtute
63 Ecclesiasticus 19:24
et est iustus qui se nimium submittit a multa humilitate et est iustus qui inclinat faciem et fingit non videre quod ignoratum est
64 Ecclesiasticus 44:17
Noe inventus est perfectus iustus et in tempore iracundiae factus est reconciliatio
65 Isaias (Isaiah) 41:26
quis adnuntiavit ab exordio ut sciamus et a principio ut dicamus iustus es non est neque adnuntians neque praedicens neque audiens sermones vestros
66 Isaias (Isaiah) 45:21
adnuntiate et venite et consiliamini simul quis auditum fecit hoc ab initio ex tunc praedixit illud numquid non ego Dominus et non est ultra Deus absque me Deus iustus et salvans non est praeter me
67 Isaias (Isaiah) 51:5
prope est iustus meus egressus est salvator meus et brachia mea populos iudicabunt me insulae expectabunt et brachium meum sustinebunt
68 Isaias (Isaiah) 53:11
pro eo quod laboravit anima eius videbit et saturabitur in scientia sua iustificabit ipse iustus servus meus multos et iniquitates eorum ipse portabit
69 Isaias (Isaiah) 57:1
iustus perit et nemo est qui recogitet in corde suo et viri misericordiae colliguntur quia non est qui intellegat a facie enim malitiae collectus est iustus
70 Isaias (Isaiah) 62:1
propter Sion non tacebo et propter Hierusalem non quiescam donec egrediatur ut splendor iustus eius et salvator eius ut lampas accendatur
71 Jeremias (Jeremiah) 12:1
iustus quidem tu es Domine si disputem tecum verumtamen iusta loquar ad te quare via impiorum prosperatur bene est omnibus qui praevaricantur et inique agunt
72 Jeremias (Jeremiah) 23:6
in diebus illius salvabitur Iuda et Israhel habitabit confidenter et hoc est nomen quod vocabunt eum Dominus iustus noster
73 Jeremias (Jeremiah) 33:16
in diebus illis salvabitur Iuda et Hierusalem habitabit confidenter et hoc est quod vocabit eam Dominus iustus noster
74 Lamentations 1:18
SADE iustus est Dominus quia os eius ad iracundiam provocavi audite obsecro universi populi et videte dolorem meum virgines meae et iuvenes mei abierunt in captivitatem
75 Baruch 2:9
et vigilavit Dominus in malis et adduxit ea super nos quia iustus est Dominus in omnibus operibus suis quae mandavit nobis
76 Ezechiel (Ezeckiel) 3:20
sed et si conversus iustus a iustitia sua fecerit iniquitatem ponam offendiculum coram eo ipse morietur quia non adnuntiasti ei in peccato suo morietur et non erunt in memoria iustitiae eius quas fecit sanguinem vero eius de manu tua requiram
77 Ezechiel (Ezeckiel) 3:21
si autem tu adnuntiaveris iusto ut non peccet iustus et ille non peccaverit vivens vivet quia adnuntiasti ei et tu animam tuam liberasti
78 Ezechiel (Ezeckiel) 18:5
et vir si fuerit iustus et fecerit iudicium et iustitiam
79 Ezechiel (Ezeckiel) 18:9
in praeceptis meis ambulaverit et iudicia mea custodierit ut faciat veritatem hic iustus est vita vivet ait Dominus Deus
80 Ezechiel (Ezeckiel) 18:24
si autem averterit se iustus a iustitia sua et fecerit iniquitatem secundum omnes abominationes quas operari solet impius numquid vivet omnes iustitiae eius quas fecerat non recordabuntur in praevaricatione qua praevaricatus est et in peccato suo quod peccavit in ipsis morietur
81 Ezechiel (Ezeckiel) 18:26
cum enim averterit se iustus a iustitia sua et fecerit iniquitatem morietur in eis in iniustitia quam operatus est morietur
82 Ezechiel (Ezeckiel) 33:12
tu itaque fili hominis dic ad filios populi tui iustitia iusti non liberabit eum in quacumque die peccaverit et impietas impii non nocebit ei in quacumque die conversus fuerit ab impietate sua et iustus non poterit vivere in iustitia sua in quacumque die peccaverit
83 Ezechiel (Ezeckiel) 33:18
cum enim recesserit iustus a iustitia sua feceritque iniquitatem morietur in eis
84 Ezechiel (Ezeckiel) 45:10
statera iusta et oephi iustum et batus iustus erit vobis
85 Daniel 3:27
quia iustus es in omnibus quae fecisti nobis et universa opera tua vera et viae tuae rectae et omnia iudicia tua vera
86 Daniel 9:14
et vigilavit Dominus super malitiam et adduxit eam super nos iustus Dominus Deus noster in omnibus operibus suis quae fecit non enim audivimus vocem eius
87 Habacuc (Habakkuk) 2:4
ecce qui incredulus est non erit recta anima eius in semet ipso iustus autem in fide sua vivet
88 Sophonias (Zephaniah) 3:5
Dominus iustus in medio eius non faciet iniquitatem mane mane iudicium suum dabit in luce et non abscondetur nescivit autem iniquus confusionem
89 Zacharias (Zachariah) 9:9
exulta satis filia Sion iubila filia Hierusalem ecce rex tuus veniet tibi iustus et salvator ipse pauper et ascendens super asinum et super pullum filium asinae
90 2 Machabees 1:24
et Neemiae erat oratio hunc habens modum Domine Deus omnium creator terribilis et fortis iustus et misericors qui solus es rex bonus
91 2 Machabees 1:25
solus praestans solus iustus et omnipotens et aeternus qui liberas Israhel de omni malo qui fecisti patres electos et sanctificasti eos
92 Matthew 1:19
Ioseph autem vir eius cum esset iustus et nollet eam traducere voluit occulte dimittere eam
93 Matthew 23:35
ut veniat super vos omnis sanguis iustus qui effusus est super terram a sanguine Abel iusti usque ad sanguinem Zacchariae filii Barachiae quem occidistis inter templum et altare
94 Luke 2:25
et ecce homo erat in Hierusalem cui nomen Symeon et homo iste iustus et timoratus expectans consolationem Israhel et Spiritus Sanctus erat in eo
95 Luke 23:47
videns autem centurio quod factum fuerat glorificavit Deum dicens vere hic homo iustus erat
96 Luke 23:50
et ecce vir nomine Ioseph qui erat decurio vir bonus et iustus
97 Acts Of Apostles 1:23
et statuerunt duos Ioseph qui vocabatur Barsabban qui cognominatus est iustus et Matthiam
98 Acts Of Apostles 10:22
qui dixerunt Cornelius centurio vir iustus et timens Deum et testimonium habens ab universa gente Iudaeorum responsum accepit ab angelo sancto accersire te in domum suam et audire verba abs te
99 Romans 1:17
iustitia enim Dei in eo revelatur ex fide in fidem sicut scriptum est iustus autem ex fide vivit
100 Romans 3:10
sicut scriptum est quia non est iustus quisquam
101 Romans 3:26
in sustentatione Dei ad ostensionem iustitiae eius in hoc tempore ut sit ipse iustus et iustificans eum qui ex fide est Iesu
102 Galatians 3:11
quoniam autem in lege nemo iustificatur apud Deum manifestum est quia iustus ex fide vivit
103 Colossians 4:11
et Iesus qui dicitur iustus qui sunt ex circumcisione hii soli sunt adiutores in regno Dei qui mihi fuerunt solacio
104 2 Timothy 4:8
in reliquo reposita est mihi iustitiae corona quam reddet mihi Dominus in illa die iustus iudex non solum autem mihi sed et his qui diligunt adventum eius
105 Hebrews 10:38
iustus autem meus ex fide vivit quod si subtraxerit se non placebit animae meae
106 Hebrews 11:4
fide plurimam hostiam Abel quam Cain obtulit Deo per quam testimonium consecutus est esse iustus testimonium perhibente muneribus eius Deo et per illam defunctus adhuc loquitur
107 1 Peter 3:18
quia et Christus semel pro peccatis mortuus est iustus pro iniustis ut nos offerret Deo mortificatus carne vivificatus autem spiritu
108 1 Peter 4:18
et si iustus vix salvatur impius et peccator ubi parebit
109 2 Peter 2:8
aspectu enim et auditu iustus erat habitans apud eos qui diem de die animam iustam iniquis operibus cruciabant
110 1 John 1:9
si confiteamur peccata nostra fidelis est et iustus ut remittat nobis peccata et emundet nos ab omni iniquitate
111 1 John 2:29
si scitis quoniam iustus est scitote quoniam et omnis qui facit iustitiam ex ipso natus est
112 1 John 3:7
filioli nemo vos seducat qui facit iustitiam iustus est sicut et ille iustus est
113 1 John 3:10
in hoc manifesti sunt filii Dei et filii diaboli omnis qui non est iustus non est de Deo et qui non diligit fratrem suum
114 Apocalypse (Revelation) 16:5
et audivi angelum aquarum dicentem iustus es qui es et qui eras sanctus quia haec iudicasti
115 Apocalypse (Revelation) 22:11
qui nocet noceat adhuc et qui in sordibus est sordescat adhuc et iustus iustitiam faciat adhuc et sanctus sanctificetur adhuc
IUDICIA
1
Exodus 7:4
et non audiet vos inmittamque manum meam super Aegyptum et educam exercitum et populum meum filios Israhel de terra Aegypti per iudicia maxima
2
Exodus 12:12
et transibo per terram Aegypti nocte illa percutiamque omne primogenitum in terra Aegypti ab homine usque ad pecus et in cunctis diis Aegypti faciam iudicia ego Dominus
3
Exodus 15:25
at ille clamavit ad Dominum qui ostendit ei lignum quod cum misisset in aquas in dulcedinem versae sunt ibi constituit ei praecepta atque iudicia et ibi temptavit eum
4
Exodus 21:1
haec sunt iudicia quae propones eis
5
Exodus 24:3
venit ergo Moses et narravit plebi omnia verba Domini atque iudicia responditque cunctus populus una voce omnia verba Domini quae locutus est faciemus
6
Leviticus 18:4
facietis iudicia mea et praecepta servabitis et ambulabitis in eis ego Dominus Deus vester
7
Leviticus 18:5
custodite leges meas atque iudicia quae faciens homo vivet in eis ego Dominus
8
Leviticus 18:26
custodite legitima mea atque iudicia et non faciat ex omnibus abominationibus istis tam indigena quam colonus qui peregrinatur apud vos
9
Leviticus 19:37
custodite omnia praecepta mea et universa iudicia et facite ea ego Dominus
10
Leviticus 20:22
custodite leges meas atque iudicia et facite ea ne et vos evomat terra quam intraturi estis et habitaturi
11
Leviticus 25:18
facite praecepta mea et iudicia custodite et implete ea ut habitare possitis in terra absque ullo pavore
12
Leviticus 26:15
si spreveritis leges meas et iudicia mea contempseritis ut non faciatis ea quae a me constituta sunt et ad irritum perducatis pactum meum
13
Leviticus 26:43
quae cum relicta fuerit ab eis conplacebit sibi in sabbatis suis patiens solitudinem propter illos ipsi vero rogabunt pro peccatis suis eo quod abiecerint iudicia mea et leges meas despexerint
14
Leviticus 26:45
et recordabor foederis mei pristini quando eduxi eos de terra Aegypti in conspectu gentium ut essem Deus eorum ego Dominus Deus haec sunt praecepta atque iudicia et leges quas dedit Dominus inter se et inter filios Israhel in monte Sinai per manum Mosi
15
Deuteronomy 4:1
et nunc Israhel audi praecepta et iudicia quae ego doceo te ut faciens ea vivas et ingrediens possideas terram quam Dominus Deus patrum vestrorum daturus est vobis
16
Deuteronomy 4:8
quae est enim alia gens sic inclita ut habeat caerimonias iustaque iudicia et universam legem quam ego proponam hodie ante oculos vestros
17
Deuteronomy 4:14
mihique mandavit in illo tempore ut docerem vos caerimonias et iudicia quae facere deberetis in terra quam possessuri estis
18
Deuteronomy 4:45
et haec testimonia et caerimoniae atque iudicia quae locutus est ad filios Israhel quando egressi sunt de Aegypto
19
Deuteronomy 5:1
vocavitque Moses omnem Israhelem et dixit ad eum audi Israhel caerimonias atque iudicia quae ego loquor in auribus vestris hodie discite ea et opere conplete
20
Deuteronomy 5:31
tu vero hic sta mecum et loquar tibi omnia mandata et caerimonias atque iudicia quae docebis eos ut faciant ea in terra quam dabo illis in possessionem
21
Deuteronomy 6:1
haec sunt praecepta et caerimoniae atque iudicia quae mandavit Dominus Deus vester ut docerem vos et faciatis ea in terra ad quam transgredimini possidendam
22
Deuteronomy 6:20
cum interrogaverit te filius tuus cras dicens quid sibi volunt testimonia haec et caerimoniae atque iudicia quae praecepit Dominus Deus noster nobis
23
Deuteronomy 7:11
custodi ergo praecepta et caerimonias atque iudicia quae ego mando tibi hodie ut facias
24
Deuteronomy 7:12
si postquam audieris haec iudicia custodieris ea et feceris custodiet et Dominus Deus tuus tibi pactum et misericordiam quam iuravit patribus tuis
25
Deuteronomy 8:11
observa et cave nequando obliviscaris Domini Dei tui et neglegas mandata eius atque iudicia et caerimonias quas ego praecipio tibi hodie
26
Deuteronomy 11:1
ama itaque Dominum Deum tuum et observa praecepta eius et caerimonias iudicia atque mandata omni tempore
27
Deuteronomy 11:32
videte ergo ut impleatis caerimonias atque iudicia quae ego hodie ponam in conspectu vestro
28
Deuteronomy 12:1
haec sunt praecepta atque iudicia quae facere debetis in terra quam Dominus Deus patrum tuorum daturus est tibi ut possideas eam cunctis diebus quibus super humum gradieris
29
Deuteronomy 26:16
hodie Dominus Deus tuus praecepit tibi ut facias mandata haec atque iudicia et custodias et impleas ex toto corde tuo et ex tota anima tua
30
Deuteronomy 26:17
Dominum elegisti hodie ut sit tibi Deus et ambules in viis eius et custodias caerimonias illius et mandata atque iudicia et oboedias eius imperio
31
Deuteronomy 30:16
ut diligas Dominum Deum tuum et ambules in viis eius et custodias mandata illius et caerimonias atque iudicia et vivas ac multiplicet te benedicatque tibi in terra ad quam ingredieris possidendam
32
Deuteronomy 32:4
Dei perfecta sunt opera et omnes viae eius iudicia Deus fidelis et absque ulla iniquitate iustus et rectus
33
Deuteronomy 33:10
iudicia tua o Iacob et legem tuam o Israhel ponent thymiama in furore tuo et holocaustum super altare tuum
34
Josue (Joshua) 24:25
percussit igitur Iosue in die illo foedus et proposuit populo praecepta atque iudicia in Sychem
35
2 Kings (2 Samuel) 22:23
omnia enim iudicia eius in conspectu meo et praecepta eius non amovi a me
36
3 Kings (1 Kings) 2:3
et observa custodias Domini Dei tui ut ambules in viis eius et custodias caerimonias eius et praecepta eius et iudicia et testimonia sicut scriptum est in lege Mosi ut intellegas universa quae facis et quocumque te verteris
37
3 Kings (1 Kings) 6:12
domus haec quam aedificas si ambulaveris in praeceptis meis et iudicia mea feceris et custodieris omnia mandata mea gradiens per ea firmabo sermonem meum tibi quem locutus sum ad David patrem tuum
38
3 Kings (1 Kings) 8:58
sed inclinet corda nostra ad se ut ambulemus in universis viis eius et custodiamus mandata eius et caerimonias et iudicia quaecumque mandavit patribus nostris
39
3 Kings (1 Kings) 9:4
tu quoque si ambulaveris coram me sicut ambulavit pater tuus in simplicitate cordis et in aequitate et feceris omnia quae praecepi tibi et legitima mea et iudicia mea servaveris
40
3 Kings (1 Kings) 11:33
eo quod dereliquerint me et adoraverint Astharoth deam Sidoniorum et Chamos deum Moab et Melchom deum filiorum Ammon et non ambulaverint in viis meis ut facerent iustitiam coram me et praecepta mea et iudicia sicut David pater eius
41
4 Kings (2 Kings) 17:34
usque in praesentem diem morem sequuntur antiquum non timent Dominum neque custodiunt caerimonias eius et iudicia et legem et mandatum quod praeceperat Dominus filiis Iacob quem cognominavit Israhel
42
4 Kings (2 Kings) 17:37
caerimonias quoque et iudicia et legem et mandatum quod scripsit vobis custodite ut faciatis cunctis diebus et non timeatis deos alienos
43
1 Paralipomenon (1 Chronicles) 16:14
ipse Dominus Deus noster in universa terra iudicia eius
44
1 Paralipomenon (1 Chronicles) 22:13
tunc enim proficere poteris si custodieris mandata et iudicia quae praecepit Dominus Mosi ut doceret Israhel confortare viriliter age ne timeas neque paveas
45
1 Paralipomenon (1 Chronicles) 28:7
et firmabo regnum eius usque in aeternum si perseveraverit facere praecepta mea et iudicia sicut et hodie
46
2 Paralipomenon (2 Chronicles) 9:8
sit Dominus Deus tuus benedictus qui voluit te ordinare super thronum suum regem Domini Dei tui quia diligit Deus Israhel et vult servare eum in aeternum idcirco posuit te super eum regem ut facias iudicia atque iustitiam
47
2 Paralipomenon (2 Chronicles) 24:24
et certe cum permodicus venisset numerus Syrorum tradidit Dominus manibus eorum infinitam multitudinem eo quod reliquissent Dominum Deum patrum suorum in Ioas quoque ignominiosa exercuere iudicia
48
2 Paralipomenon (2 Chronicles) 33:8
et movere non faciam pedem Israhel de terra quam tradidi patribus eorum ita dumtaxat si custodierint facere quae praecepi eis cunctamque legem et caerimonias atque iudicia per manum Mosi
49
2 Esdras (Nehemiah) 1:7
vanitate seducti sumus et non custodivimus mandatum et caerimonias et iudicia quae praecepisti Mosi servo tuo
50
2 Esdras (Nehemiah) 9:13
ad montem quoque Sinai descendisti et locutus es cum eis de caelo et dedisti eis iudicia recta et legem veritatis caerimonias et praecepta bona
51
2 Esdras (Nehemiah) 10:29
omnis qui poterat sapere spondentes pro fratribus suis optimates eorum et qui veniebant ad pollicendum et iurandum ut ambularent in lege Dei quam dederat in manu Mosi servi Dei ut facerent et custodirent universa mandata Domini Dei nostri et iudicia eius et caerimonias eius
52
Tobias (Tobit) 3:2
dicens iustus es Domine et omnia iudicia tua iusta sunt et omnes viae tuae misericordia et veritas et iudicium
53
Tobias (Tobit) 3:5
et nunc Domine magna iudicia tua quia non egimus secundum praecepta tua et non ambulavimus sinceriter coram te
54
Judith 9:5
omnes enim viae tuae paratae sunt et tua iudicia in providentia tua posuisti
55
Psalms 9:17
cognoscitur Dominus iudicia faciens in operibus manuum suarum conprehensus est peccator canticum diapsalmatis
56
Psalms 9:26
non est Deus in conspectu eius inquinatae sunt viae illius in omni tempore auferuntur iudicia tua a facie eius omnium inimicorum suorum dominabitur
57
Psalms 17:23
quoniam omnia iudicia eius in conspectu meo sunt et iustitias eius non reppuli a me
58
Psalms 18:10
timor Domini sanctus permanens in saeculum saeculi iudicia Domini vera iustificata in semet ipsa
59
Psalms 35:7
iustitia tua sicut montes Dei iudicia tua abyssus multa homines et iumenta salvabis Domine
60
Psalms 47:12
laetetur mons Sion exultent filiae Iudaeae propter iudicia tua Domine;
61
Psalms 96:8
audivit et laetata est Sion et exultaverunt filiae Iudaeae propter iudicia tua Domine
62
Psalms 104:5
mementote mirabilium eius quae fecit prodigia eius et iudicia oris eius
63
Psalms 104:7
ipse Dominus Deus noster in universa terra iudicia eius
64
Psalms 118:7
confitebor tibi in directione cordis in eo quod didici iudicia iustitiae tuae
65
Psalms 118:13
in labiis meis pronuntiavi omnia iudicia oris tui
66
Psalms 118:30
viam veritatis elegi iudicia tua non sum oblitus
67
Psalms 118:39
amputa obprobrium meum quod suspicatus sum quia iudicia tua iucunda
68
Psalms 118:62
media nocte surgebam ad confitendum tibi super iudicia iustificationis tuae
69
Psalms 118:75
cognovi Domine quia aequitas iudicia tua et veritate humiliasti me
70
Psalms 118:106
iuravi et statui custodire iudicia iustitiae tuae
71
Psalms 118:108
voluntaria oris mei beneplacita fac Domine et iudicia tua doce me
72
Psalms 118:156
misericordiae tuae multae Domine secundum iudicia tua vivifica me
73
Psalms 118:160
principium verborum tuorum veritas et in aeternum omnia iudicia iustitiae tuae
74
Psalms 118:164
septies in die laudem dixi tibi super iudicia iustitiae tuae
75
Psalms 118:175
vivet anima mea et laudabit te et iudicia tua adiuvabunt me
76
Psalms 147:19
qui adnuntiat verbum suum Iacob iustitias et iudicia sua Israhel
77
Psalms 147:20
non fecit taliter omni nationi et iudicia sua non manifestavit eis
78
Proverbs 12:5
cogitationes iustorum iudicia et consilia impiorum fraudulentia
79
Proverbs 16:11
pondus et statera iudicia Domini sunt et opera eius omnes lapides sacculi
80
Proverbs 18:19
frater qui adiuvatur a fratre quasi civitas firma et iudicia quasi vectes urbium
81
Proverbs 19:29
parata sunt derisoribus iudicia et mallei percutientes stultorum corporibus
82
Ecclesiastes 5:7
si videris calumnias egenorum et violenta iudicia et subverti iustitiam in provincia non mireris super hoc negotio quia excelso alius excelsior est et super hos quoque eminentiores sunt alii
83
Wisdom 17:1
magna enim sunt iudicia tua et inenarrabilia verba tua propter hoc indisciplinatae animae erraverunt
84
Ecclesiasticus 17:10
testamentum aeternum constituit cum illis et iudicia sua ostendit illis
85
Ecclesiasticus 17:24
et cognosce iustitias et iudicia Dei et sta in sorte propositionis et orationis altissimi Dei
86
Ecclesiasticus 18:29
sensati in verbis et ipsi sapienter egerunt et intellexerunt veritatem et iustitiam et inploraverunt proverbia et iudicia
87
Ecclesiasticus 45:6
et dedit illi coram praecepta legem vitae et disciplinae docere Iacob testamentum et iudicia sua Israhel
88
Ecclesiasticus 48:7
qui audis in Sina iudicium et in Coreb iudicia defensionis
89
Isaias (Isaiah) 26:9
anima mea desideravit te in nocte sed et spiritu meo in praecordiis meis de mane vigilabo ad te cum feceris iudicia tua in terra iustitiam discent habitatores orbis
90
Isaias (Isaiah) 58:2
me etenim de die in diem quaerunt et scire vias meas volunt quasi gens quae iustitiam fecerit et quae iudicium Dei sui non reliquerit rogant me iudicia iustitiae adpropinquare Deo volunt
91
Jeremias (Jeremiah) 1:16
et loquar iudicia mea cum eis super omni malitia eorum qui dereliquerunt me et libaverunt diis alienis et adoraverunt opus manuum suarum
92
Jeremias (Jeremiah) 4:12
spiritus plenus ex his veniet mihi et nunc ego sed loquar iudicia mea cum eis
93
Jeremias (Jeremiah) 39:5
persecutus est autem eos exercitus Chaldeorum et conprehenderunt Sedeciam in campo solitudinis hiericuntinae et captum adduxerunt ad Nabuchodonosor regem Babylonis in Reblatha quae est in terra Emath et locutus est ad eum iudicia
94
Jeremias (Jeremiah) 48:47
et convertam captivitatem Moab in novissimis diebus ait Dominus hucusque iudicia Moab
95
Jeremias (Jeremiah) 52:9
cumque conprehendissent regem adduxerunt eum ad regem Babylonis in Reblatha quae est in terra Emath et locutus est ad eum iudicia
96
Ezechiel (Ezeckiel) 5:6
et contempsit iudicia mea ut plus esset impia quam gentes et praecepta mea ultra quam terrae quae in circuitu eius sunt iudicia enim mea proiecerunt et in praeceptis meis non ambulaverunt
97
Ezechiel (Ezeckiel) 5:7
idcirco haec dicit Dominus Deus quia superastis gentes quae in circuitu vestro sunt in praeceptis meis non ambulastis et iudicia mea non fecistis et iuxta iudicia gentium quae in circuitu vestro sunt non estis operati
98
Ezechiel (Ezeckiel) 5:8
ideo haec dicit Dominus Deus ecce ego ad te et ipse ego faciam in medio tui iudicia in oculis gentium
99
Ezechiel (Ezeckiel) 5:10
ideo patres comedent filios in medio tui et filii comedent patres suos et faciam in te iudicia et ventilabo universas reliquias tuas in omnem ventum
100
Ezechiel (Ezeckiel) 5:15
et eris obprobrium et blasphemia exemplum et stupor in gentibus quae in circuitu tuo sunt cum fecero in te iudicia in furore et in indignatione et in increpationibus irae
101
Ezechiel (Ezeckiel) 7:27
rex lugebit et princeps induetur maerore et manus populi terrae conturbabuntur secundum viam eorum faciam eis et secundum iudicia eorum iudicabo eos et scient quia ego Dominus
102
Ezechiel (Ezeckiel) 11:9
et eiciam vos de medio eius daboque vos in manu hostium et faciam in vobis iudicia
103
Ezechiel (Ezeckiel) 11:12
et scietis quia ego Dominus qui in praeceptis meis non ambulastis et iudicia mea non fecistis sed iuxta iudicia gentium quae in circuitu vestro sunt estis operati
104
Ezechiel (Ezeckiel) 11:20
ut in praeceptis meis ambulent et iudicia mea custodiant faciantque ea et sint mihi in populum et ego sim eis in Deum
105
Ezechiel (Ezeckiel) 14:21
quoniam haec dicit Dominus Deus quod si et quattuor iudicia mea pessima gladium et famem et bestias malas et pestilentiam misero in Hierusalem ut interficiam de ea hominem et pecus
106
Ezechiel (Ezeckiel) 16:41
et conburent domos tuas igni et facient in te iudicia in oculis mulierum plurimarum et desines fornicari et mercedes ultra non dabis
107
Ezechiel (Ezeckiel) 18:9
in praeceptis meis ambulaverit et iudicia mea custodierit ut faciat veritatem hic iustus est vita vivet ait Dominus Deus
108
Ezechiel (Ezeckiel) 18:17
a pauperis iniuria averterit manum suam usuram et superabundantiam non acceperit iudicia mea fecerit in praeceptis meis ambulaverit hic non morietur in iniquitate patris sui sed vita vivet
109
Ezechiel (Ezeckiel) 20:11
et dedi eis praecepta mea et iudicia mea ostendi eis quae faciat homo et vivat in eis
110
Ezechiel (Ezeckiel) 20:13
et inritaverunt me domus Israhel in deserto in praeceptis meis non ambulaverunt et iudicia mea proiecerunt quae faciens homo vivet in eis et sabbata mea violaverunt vehementer dixi ergo ut effunderem furorem meum super eos in deserto et consumerem eos
111
Ezechiel (Ezeckiel) 20:16
quia iudicia mea proiecerunt et in praeceptis meis non ambulaverunt et sabbata mea violaverunt post idola enim cor eorum gradiebatur
112
Ezechiel (Ezeckiel) 20:18
dixi autem ad filios eorum in solitudine in praeceptis patrum vestrorum nolite incedere nec iudicia eorum custodiatis nec in idolis eorum polluamini
113
Ezechiel (Ezeckiel) 20:19
ego Dominus Deus vester in praeceptis meis ambulate et iudicia mea custodite et facite ea
114
Ezechiel (Ezeckiel) 20:21
et exacerbaverunt me filii in praeceptis meis non ambulaverunt et iudicia mea non custodierunt ut facerent ea quae cum fecerit homo vivet in eis et sabbata mea violaverunt et comminatus sum ut effunderem furorem meum super eos et implerem iram meam in eis in deserto
115
Ezechiel (Ezeckiel) 20:24
eo quod iudicia mea non fecissent et praecepta mea reprobassent et sabbata mea violassent et post idola patrum suorum fuissent oculi eorum
116
Ezechiel (Ezeckiel) 20:25
ergo et ego dedi eis praecepta non bona et iudicia in quibus non vivent
117
Ezechiel (Ezeckiel) 23:10
ipsi discoperuerunt ignominiam eius filios et filias illius tulerunt et ipsam occiderunt gladio et factae sunt famosae mulieres et iudicia perpetrarunt in ea
118
Ezechiel (Ezeckiel) 25:11
et in Moab faciam iudicia et scient quia ego Dominus
119
Ezechiel (Ezeckiel) 28:22
et dices haec dicit Dominus Deus ecce ego ad te Sidon et glorificabor in medio tui et scient quia ego Dominus cum fecero in ea iudicia et sanctificatus fuero in ea
120
Ezechiel (Ezeckiel) 28:26
et habitabunt in ea securi et aedificabunt domos plantabuntque vineas et habitabunt confidenter cum fecero iudicia in omnibus qui adversantur eis per circuitum et scient quia ego Dominus Deus eorum
121
Ezechiel (Ezeckiel) 30:14
et disperdam terram Fatures et dabo ignem in Tafnis et faciam iudicia in Alexandriam
122
Ezechiel (Ezeckiel) 30:19
et faciam iudicia in Aegypto et scient quia ego Dominus
123
Ezechiel (Ezeckiel) 36:27
et spiritum meum ponam in medio vestri et faciam ut in praeceptis meis ambuletis et iudicia mea custodiatis et operemini
124
Daniel 3:27
quia iustus es in omnibus quae fecisti nobis et universa opera tua vera et viae tuae rectae et omnia iudicia tua vera
125
Daniel 3:28
iudicia enim vera fecisti iuxta omnia quae induxisti super nos et super civitatem sanctam patrum nostrorum Ierusalem quia in veritate et in iudicio induxisti omnia haec propter peccata nostra
126
Daniel 4:34
nunc igitur ego Nabuchodonosor laudo et magnifico et glorifico regem caeli quia omnia opera eius vera et viae eius iudicia et gradientes in superbia potest humiliare
127
Daniel 13:6
isti frequentabant domum Ioakim et veniebant ad eos omnes qui habebant iudicia
128
Daniel 13:53
iudicans iudicia iniusta innocentes opprimens et dimittens noxios dicente Domino Innocentem et iustum non interficies
129
Osee (Hosea) 6:5
propter hoc dolavi in prophetis occidi eos in verbis oris mei et iudicia tua quasi lux egredientur
130
Malachias (Malachi) 4:4
mementote legis Mosi servi mei quam mandavi ei in Choreb ad omnem Israhel praecepta et iudicia
131
Romans 11:33
o altitudo divitiarum sapientiae et scientiae Dei quam inconprehensibilia sunt iudicia eius et investigabiles viae eius
132
1 Corinthians 6:4
saecularia igitur iudicia si habueritis contemptibiles qui sunt in ecclesia illos constituite ad iudicandum
133
1 Corinthians 6:7
iam quidem omnino delictum est in vobis quod iudicia habetis inter vos quare non magis iniuriam accipitis quare non magis fraudem patimini
134
James 2:6
vos autem exhonorastis pauperem nonne divites per potentiam opprimunt vos et ipsi trahunt vos ad iudicia
135
Apocalypse (Revelation) 15:4
quis non timebit Domine et magnificabit nomen tuum quia solus pius quoniam omnes gentes venient et adorabunt in conspectu tuo quoniam iudicia tua manifestata sunt
136
Apocalypse (Revelation) 16:7
et audivi altare dicens etiam Domine Deus omnipotens vera et iusta iudicia tua
137
Apocalypse (Revelation) 19:2
quia vera et iusta iudicia sunt eius quia iudicavit de meretrice magna quae corrupit terram in prostitutione sua et vindicavit sanguinem servorum suorum de manibus eius
IUDICA
1 Leviticus 19:15
non facies quod iniquum est nec iniuste iudicabis nec consideres personam pauperis nec honores vultum potentis iuste iudica proximo tuo
2 Psalms 5:11
sepulchrum patens est guttur eorum linguis suis dolose agebant iudica illos Deus decidant a cogitationibus suis secundum multitudinem impietatum eorum expelle eos quoniam inritaverunt te Domine
3 Psalms 7:9
Dominus iudicat populos iudica me Domine secundum iustitiam meam et secundum innocentiam meam super me
4 Psalms 25:1
psalmus David iudica me Domine quoniam ego in innocentia mea ingressus sum et in Domino sperans non infirmabor
5 Psalms 34:1
huic David iudica Domine nocentes me expugna expugnantes me
6 Psalms 34:24
iudica me secundum iustitiam tuam Domine Deus meus et non supergaudeant mihi
7 Psalms 42:1
psalmus David iudica me Deus et discerne causam meam de gente non sancta ab homine iniquo et doloso erue me
8 Psalms 53:3
Deus in nomine tuo salvum me fac et in virtute tua iudica me
9 Psalms 73:22
exsurge Deus iudica causam tuam memor esto inproperiorum tuorum eorum qui ab insipiente sunt tota die
10 Psalms 81:8
surge Deus iudica terram quoniam tu hereditabis in omnibus gentibus
11 Psalms 118:154
iudica iudicium meum et redime me propter eloquium tuum vivifica me
12 Proverbs 31:9
aperi os tuum decerne quod iustum est et iudica inopem et pauperem
13 Lamentations 3:59
RES vidisti Domine iniquitatem adversum me iudica iudicium meum
14 1 Machabees 7:42
sic percute exercitum istum in conspectu nostro hodie et sciant ceteri quia male locutus est super sancta tua et iudica illum secundum malitiam illius
IUDEX
1 Judges 2:19
postquam autem mortuus esset iudex revertebantur et multo maiora faciebant quam fecerant patres sui sequentes deos alienos et servientes eis et adorantes illos non dimiserunt adinventiones suas et viam durissimam per quam ambulare consueverant
2 1 Kings (1 Samuel) 24:16
sit Dominus iudex et iudicet inter me et te et videat et diiudicet causam meam et eruat me de manu tua
3 Psalms 7:12
Deus iudex iustus et fortis et patiens numquid irascitur per singulos dies
4 Psalms 49:6
et adnuntiabunt caeli iustitiam eius quoniam Deus iudex est diapsalma
5 Psalms 74:8
quoniam Deus iudex est hunc humiliat et hunc exaltat
6 Wisdom 15:7
sed et figulus mollem terram premens laboriose fingit ad usus nostros unumquodque vas et de eodem luto fingit quae munda sunt in usum vasa similiter et quae his sunt contraria horum autem vasorum qui sit usus iudex est figulus
7 Ecclesiasticus 7:6
noli quaerere fieri iudex nisi si valeas virtute inrumpere iniquitates ne forte extimescas faciem potentis et ponas scandalum in agilitate tua
8 Ecclesiasticus 10:1
iudex sapiens vindicabit populum suum et principatus sensati stabilis erit
9 Ecclesiasticus 10:27
magnus est iudex et potens est in honore et non est maior illo qui timet Deum
10 Ecclesiasticus 35:15
et noli inspicere sacrificium iniustum quoniam Dominus iudex est et non est apud illum gloria personae
11 Isaias (Isaiah) 33:22
Dominus enim iudex noster Dominus legifer noster Dominus rex noster ipse salvabit nos
12 Jeremias (Jeremiah) 29:23
pro eo quod fecerint stultitiam in Israhel et moechati sunt in uxores amicorum suorum et locuti sunt verbum in nomine meo mendaciter quod non mandavi eis ego sum iudex et testis dicit Dominus
13 Baruch 6:13
sceptrum autem habet ut homo sicut iudex regionis qui in se peccantem non interficit
14 Micheas (Micah) 7:3
malum manuum suarum dicunt bonum princeps postulat et iudex in reddendo est et magnus locutus est desiderium animae suae et conturbaverunt eam
15 Matthew 5:25
esto consentiens adversario tuo cito dum es in via cum eo ne forte tradat te adversarius iudici et iudex tradat te ministro et in carcerem mittaris
16 Luke 12:58
cum autem vadis cum adversario tuo ad principem in via da operam liberari ab illo ne forte trahat te apud iudicem et iudex tradat te exactori et exactor mittat te in carcerem
17 Luke 18:2
dicens iudex quidam erat in quadam civitate qui Deum non timebat et hominem non verebatur
18 Luke 18:6
ait autem Dominus audite quid iudex iniquitatis dicit
19 Acts Of Apostles 10:42
et praecepit nobis praedicare populo et testificari quia ipse est qui constitutus est a Deo iudex vivorum et mortuorum
20 Acts Of Apostles 18:15
si vero quaestiones sunt de verbo et nominibus et legis vestrae vos ipsi videritis iudex ego horum nolo esse
21 2 Timothy 4:8
in reliquo reposita est mihi iustitiae corona quam reddet mihi Dominus in illa die iustus iudex non solum autem mihi sed et his qui diligunt adventum eius
22 James 4:11
nolite detrahere de alterutrum fratres qui detrahit fratri aut qui iudicat fratrem suum detrahit legi et iudicat legem si autem iudicas legem non es factor legis sed iudex
23 James 4:12
unus est legislator et iudex qui potest perdere et liberare tu autem quis es qui iudicas proximum
24 James 5:9
nolite ingemescere fratres in alterutrum ut non iudicemini ecce iudex ante ianuam adsistit
IURE
1 Exodus 29:28
quo initiatus est Aaron et filii eius cedentque in partem Aaron et filiorum eius iure perpetuo a filiis Israhel quia primitiva sunt et initia de victimis eorum pacificis quae offerunt Domino
2 Leviticus 3:17
iure perpetuo in generationibus et cunctis habitaculis vestris nec adipes nec sanguinem omnino comedetis
3 Leviticus 6:22
sacerdos qui patri iure successerit et tota cremabitur in altari
4 Leviticus 14:7
quo asperget illum qui mundandus est septies ut iure purgetur et dimittet passerem vivum ut in agrum avolet
5 Leviticus 14:53
cumque dimiserit passerem avolare in agrum libere orabit pro domo et iure mundabitur
6 Leviticus 24:9
eruntque Aaron et filiorum eius ut comedant eos in loco sancto quia sanctum sanctorum est de sacrificiis Domini iure perpetuo
7 Leviticus 25:31
sin autem in villa fuerit domus quae muros non habet agrorum iure vendetur si ante redempta non fuerit in iobeleo revertetur ad dominum
8 Leviticus 25:46
et hereditario iure transmittetis ad posteros ac possidebitis in aeternum fratres autem vestros filios Israhel ne opprimatis per potentiam
9 Numbers 18:11
primitias autem quas voverint et obtulerint filii Israhel tibi dedi et filiis ac filiabus tuis iure perpetuo qui mundus est in domo tua vescetur eis
10 Numbers 18:19
omnes primitias sanctuarii quas offerunt filii Israhel Domino tibi dedi et filiis ac filiabus tuis iure perpetuo pactum salis est sempiternum coram Domino tibi ac filiis tuis
11 Numbers 19:10
cumque laverit qui vaccae portaverat cineres vestimenta sua inmundus erit usque ad vesperum habebunt hoc filii Israhel et advenae qui habitant inter eos sanctum iure perpetuo
12 Judges 11:24
nonne ea quae possedit Chamos deus tuus tibi iure debentur quae autem Dominus Deus noster victor obtinuit in nostram cedent possessionem
13 Judges 21:22
cumque venerint patres earum ac fratres et adversum vos queri coeperint atque iurgari dicemus eis miseremini eorum non enim rapuerunt eas iure bellantium atque victorum sed rogantibus ut acciperent non dedistis et a vestra parte peccatum est
14 Ruth 3:13
quiesce hac nocte et facto mane si te voluerit propinquitatis iure retinere bene res acta est sin autem ille noluerit ego te absque ulla dubitatione suscipiam vivit Dominus dormi usque mane
15 Ruth 4:4
quod audire te volui et tibi dicere coram cunctis sedentibus et maioribus natu de populo meo si vis possidere iure propinquitatis eme et posside sin autem tibi displicet hoc ipsum indica mihi ut sciam quid facere debeam nullus est enim propinquus excepto te qui prior es et me qui secundus sum at ille respondit ego agrum emam
16 Ruth 4:6
qui respondit cedo iure propinquitatis neque enim posteritatem familiae meae delere debeo tu meo utere privilegio quo me libenter carere profiteor
17 Ruth 4:7
hic autem erat mos antiquitus in Israhel inter propinquos et si quando alter alteri suo iure cedebat ut esset firma concessio solvebat homo calciamentum suum et dabat proximo suo hoc erat testimonium cessionis in Israhel
18 4 Kings (2 Kings) 13:25
porro Ioas filius Ioachaz tulit urbes de manu Benadad filii Azahel quas tulerat de manu Ioachaz patris sui iure proelii tribus vicibus percussit eum Ioas et reddidit civitates Israheli
DIRECTUM.. 1
DIRECTUS. 2
DIRECTO.. 3
DIRECTA. 3
RECTUM.. 4
RECTUS. 6
RECTO.. 8
RECTA. 8
IUSTITIA. 10
IUS. 18
IUSTUS. 19
IUDICIA. 26
IUDICA. 38
IUDEX. 39
IURE. 41
DIRECTUM
http://www.drbo.org/cgi-bin/s?q=directum&b=lvb&t=0
1 1 Kings (1 Samuel) 6:12
ibant autem in directum vaccae per viam quae ducit Bethsames et itinere uno gradiebantur pergentes et mugientes et non declinabant neque ad dextram neque ad sinistram sed et satrapae Philisthinorum sequebantur usque ad terminos Bethsames
Então as vacas se encaminharam diretamente pelo caminho de Bete-Semes, e seguiam um mesmo caminho, andando e berrando, sem se desviarem, nem para a direita nem para a esquerda; e os príncipes dos filisteus foram atrás delas, até ao termo de Bete-Semes.
1 Samuel 6:12
2 Wisdom 9:9
et tecum sapientia quae novit opera tua quae et adfuit tunc cum orbem terrarum faceres et sciebat quid placitum esset oculis tuis et quid directum in praeceptis tuis
Mas, ao lado de vós está a Sabedoria que conhece vossas obras; ela estava presente quando fizestes o mundo, ela sabe o que vos é agradável, e o que se conforma às vossas ordens. (BÍBLIA CATÓLICA)
3 Ecclesiasticus 4:20-21
et firmabit illum et iterum adducet directum ad illum
et denudat absconsa sua et thesaurizat super illum scientiam et intellectum justitiæ
Então ela o porá firme, voltará a ele em linha reta. Ela o cumula de alegria,
desvenda-lhe seus segredos e enriquece-o com tesouros de ciência, de inteligência e de justiça. (Eclesiástico, 4: 20-21 - BÍBLIA CATÓLICA)
4 Jeremias (Jeremiah) 3:2
leva oculos tuos in directum et vide ubi non prostrata sis in viis sedebas expectans eos quasi latro in solitudine et polluisti terram in fornicationibus tuis et in malitiis tuis
Levanta os teus olhos aos altos, e vê: onde não te prostituíste? Nos caminhos te assentavas para eles, como o árabe no deserto; assim poluíste a terra com as tuas fornicações e com a tua malícia.
Jeremias 3:2
5 Jeremias (Jeremiah) 7:29
tonde capillum tuum et proice et sume in directum planctum quia proiecit Dominus et reliquit generationem furoris sui
Corta o teu cabelo e lança-o de ti, e levanta um pranto sobre as alturas; porque já o SENHOR rejeitou e desamparou a geração do seu furor.
Jeremias 7:29
6 Ezechiel (Ezeckiel) 47:20
et plaga maris mare magnum a confinio per directum donec venias Emath haec est plaga maris
E o lado do ocidente será o mar grande, desde o termo do sul até a entrada de Hamate. Este será o lado do ocidente.
Ezequiel 47:20
DIRECTUS
http://www.drbo.org/cgi-bin/s?q=directus&b=lvb&t=0
1 1 Kings (1 Samuel) 16:13
tulit igitur Samuhel cornu olei et unxit eum in medio fratrum eius et directus est spiritus Domini in David a die illa et in reliquum surgensque Samuhel abiit in Ramatha
Então Samuel tomou o chifre do azeite, e ungiu-o no meio de seus irmãos; e desde aquele dia em diante o Espírito do SENHOR se apoderou de Davi; então Samuel se levantou, e voltou a Ramá.
1 Samuel 16:13
2 Ecclesiasticus 49:3
ipse est directus divinitus in paenitentia gentis et tulit abominationes impietatis
Ele foi divinamente dirigido para a conversão do seu povo e eliminou as abominações da impiedade. (BÍBLIA DA CNBB)
3 Osee (Hosea) 12:3
in utero subplantavit fratrem suum et in fortitudine sua directus est cum angelo
No ventre pegou do calcanhar de seu irmão, e na sua força lutou com Deus.
Oséias 12:3
DIRECTO
1 Psalms 25:12
pes meus stetit in directo in ecclesiis benedicam te; Domine
O meu pé está posto em caminho plano; nas congregações louvarei ao SENHOR.
Salmos 26:12
2 Ecclesiasticus 20:19
neque enim quod habendum erat directo sensu distribuit similiter et quod non erat habendum
DIRECTA
1 Isaias (Isaiah) 35:8
et erit ibi semita et via et via sancta vocabitur non transibit per eam pollutus et haec erit nobis directa via ita ut stulti non errent per eam
E ali haverá uma estrada, um caminho, que se chamará o caminho santo; o imundo não passará por ele, mas será para aqueles; os caminhantes, até mesmo os loucos, não errarão.
Isaías 35:8
2 Isaias (Isaiah) 40:4
omnis vallis exaltabitur et omnis mons et collis humiliabitur et erunt prava in directa et aspera in vias planas
Todo o vale será exaltado, e todo o monte e todo o outeiro será abatido; e o que é torcido se endireitará, e o que é áspero se aplainará.
Isaías 40:4
3 Isaias (Isaiah) 48:15
ego ego locutus sum et vocavi eum adduxi eum et directa est via eius
Eu, eu o tenho falado; também já o chamei, e o trarei, e farei próspero o seu caminho.
Isaías 48:15
4 1 Machabees 3:6
et repulsi sunt inimici prae timore eius et omnes operarii iniquitatis conturbati sunt et directa est salus in manu eius
5 Luke 3:5
omnis vallis implebitur et omnis mons et collis humiliabitur et erunt prava in directa et aspera in vias planas
Todo o vale se encherá, E se abaixará todo o monte e outeiro; E o que é tortuoso se endireitará, E os caminhos escabrosos se aplanarão;
Lucas 3:5
RECTUM
1 Exodus 15:26
dicens si audieris vocem Domini Dei tui et quod rectum est coram eo feceris et oboedieris mandatis eius custodierisque omnia praecepta illius cunctum languorem quem posui in Aegypto non inducam super te ego enim Dominus sanator tuus
2 Deuteronomy 12:8
non facietis ibi quae nos hic facimus hodie singuli quod sibi rectum videtur
3 Josue (Joshua) 9:25
nunc autem in manu tua sumus quod tibi bonum et rectum videtur fac nobis
4 Judges 17:6
in diebus illis non erat rex in Israhel sed unusquisque quod sibi rectum videbatur hoc faciebat
5 2 Kings (2 Samuel) 17:11
sed hoc mihi videtur rectum esse consilium congregetur ad te universus Israhel a Dan usque Bersabee quasi harena maris innumerabilis et tu eris in medio eorum
6 2 Kings (2 Samuel) 18:4
ad quos rex ait quod vobis rectum videtur hoc faciam stetit ergo rex iuxta portam egrediebaturque populus per turmas suas centeni et milleni
7 3 Kings (1 Kings) 11:38
si igitur audieris omnia quae praecepero tibi et ambulaveris in viis meis et feceris quod rectum est coram me custodiens mandata mea et praecepta mea sicut fecit David servus meus ero tecum et aedificabo tibi domum fidelem quomodo aedificavi David et tradam tibi Israhel
8 3 Kings (1 Kings) 15:5
eo quod fecisset David rectum in oculis Domini et non declinasset ab omnibus quae praeceperat ei cunctis diebus vitae suae excepto sermone Uriae Hetthei
9 3 Kings (1 Kings) 15:11
et fecit Asa rectum ante conspectum Domini sicut David pater eius
10 3 Kings (1 Kings) 22:43
et ambulavit in omni via Asa patris sui et non declinavit ex ea fecitque quod rectum est in conspectu Domini
11 4 Kings (2 Kings) 10:15
cumque abisset inde invenit Ionadab filium Rechab in occursum sibi et benedixit ei et ait ad eum numquid est cor tuum rectum sicut cor meum cum corde tuo et ait Ionadab est si est inquit da manum tuam qui dedit manum suam at ille levavit eum ad se in curru
12 4 Kings (2 Kings) 10:30
dixit autem Dominus ad Hieu quia studiose fecisti quod rectum erat et placebat in oculis meis et omnia quae erant in corde meo fecisti contra domum Ahab filii tui usque ad quartam generationem sedebunt super thronum Israhel
13 4 Kings (2 Kings) 12:2
fecitque Ioas rectum coram Domino cunctis diebus quibus docuit eum Ioiada sacerdos
14 4 Kings (2 Kings) 14:3
et fecit rectum coram Domino verumtamen non ut David pater eius iuxta omnia quae fecit Ioas pater suus fecit
15 2 Paralipomenon (2 Chronicles) 26:4
fecitque quod erat rectum in oculis Domini iuxta omnia quae fecerat Amasias pater eius
16 2 Paralipomenon (2 Chronicles) 27:2
fecitque quod rectum erat coram Domino iuxta omnia quae fecerat Ozias pater suus excepto quod non est ingressus templum Domini et adhuc populus delinquebat
17 2 Paralipomenon (2 Chronicles) 28:1
viginti annorum erat Achaz cum regnare coepisset et sedecim annis regnavit in Hierusalem non fecit rectum in conspectu Domini sicut David pater eius
18 2 Paralipomenon (2 Chronicles) 31:20
fecit ergo Ezechias universa quae diximus in omni Iuda operatusque est bonum et rectum et verum coram Domino Deo suo
19 2 Paralipomenon (2 Chronicles) 34:2
fecitque quod erat rectum in conspectu Domini et ambulavit in viis David patris sui non declinavit neque ad dexteram neque ad sinistram
20 Job 35:3
dixisti enim non tibi placet quod rectum est vel quid tibi proderit si ego peccavero
21 Job 42:7
postquam autem locutus est Dominus verba haec ad Iob dixit ad Eliphaz Themaniten iratus est furor meus in te et in duos amicos tuos quoniam non estis locuti coram me rectum sicut servus meus Iob
22 Psalms 32:4
quia rectum est verbum Domini et omnia opera eius in fide
23 Psalms 50:12
cor mundum crea in me Deus et spiritum rectum innova in visceribus meis
24 Psalms 77:37
cor autem ipsorum non erat rectum cum eo nec fideles habiti sunt in testamento eius
25 Psalms 118:137
sade iustus es Domine et rectum iudicium tuum
Tsádi. Justo és, ó SENHOR, e retos são os teus juízos.
Salmos 119:137
26 Proverbs 2:13
qui relinquunt iter rectum et ambulant per vias tenebrosas
27 Proverbs 21:8
perversa via viri aliena est qui autem mundus est rectum opus eius
28 Proverbs 23:16
et exultabunt renes mei cum locuta fuerint rectum labia tua
29 Ecclesiastes 7:30
solummodo hoc inveni quod fecerit Deus hominem rectum et ipse se infinitis miscuerit quaestionibus quis talis ut sapiens est et quis cognovit solutionem verbi
30 Wisdom 13:11
aut si quis artifex faber de silva lignum rectum secaverit et huius docte eradat omnem corticem et arte sua usus diligenter fabricet vas utile in conversatione vitae
31 Ecclesiasticus 51:20
laetatum est cor meum in ea ambulavit pes meus iter rectum a iuventute mea investigabam eam
32 Jeremias (Jeremiah) 17:16
et ego non sum turbatus te pastorem sequens et diem hominis non desideravi tu scis quod egressum est de labiis meis rectum in conspectu tuo fuit
33 Jeremias (Jeremiah) 26:14
ego autem ecce in manibus vestris sum facite mihi ut bonum et rectum est in oculis vestris
34 Jeremias (Jeremiah) 34:15
et conversi estis vos hodie et fecistis quod rectum est in oculis meis ut praedicaretis libertatem unusquisque ad amicum suum et inistis pactum in conspectu meo in domo in qua invocatum est nomen meum super eam
35 Baruch 6:26
propterea si ceciderint in terram a semet ipsis non surgent neque si quis eum statuerit rectum per semet ipsum stabit sed sicut mortuis munera eorum illis adponentur
36 Amos 3:10
et nescierunt facere rectum dicit Dominus thesaurizantes iniquitatem et rapinas in aedibus suis
37 Acts Of Apostles 8:21
non est tibi pars neque sors in sermone isto cor enim tuum non est rectum coram Deo
RECTUS
1 Deuteronomy 32:4
Dei perfecta sunt opera et omnes viae eius iudicia Deus fidelis et absque ulla iniquitate iustus et rectus
Ele é a Rocha, cuja obra é perfeita, porque todos os seus caminhos justos são; Deus é a verdade, e não há nele injustiça; justo e reto é.
Deuteronômio 32:4
{He is} the Rock, his work {is} perfect: for all his ways {are} judgment: a God of truth and without iniquity, just and right {is} he.
Deuteronômio 32:4 (King James)
The Rock, his work is perfect; For all his ways are justice: A God of faithfulness and without iniquity, Just and right is he.
Deuteronômio 32:4 (American Standard Version)
2 1 Kings (1 Samuel) 29:6
vocavit ergo Achis David et ait ei vivit Dominus quia rectus es tu et bonus in conspectu meo et exitus tuus et introitus tuus mecum est in castris et non inveni in te quicquam mali ex die qua venisti ad me usque ad diem hanc sed satrapis non places
3 Job 1:1
vir erat in terra Hus nomine Iob et erat vir ille simplex et rectus ac timens Deum et recedens a malo
4 Job 1:8
dixitque Dominus ad eum numquid considerasti servum meum Iob quod non sit ei similis in terra homo simplex et rectus et timens Deum ac recedens a malo
5 Job 2:3
et dixit Dominus ad Satan numquid considerasti servum meum Iob quod non sit ei similis in terra vir simplex et rectus timens Deum ac recedens a malo et adhuc retinens innocentiam tu autem commovisti me adversus eum ut adfligerem illum frustra
6 Job 8:6
si mundus et rectus incesseris statim evigilabit ad te et pacatum reddet habitaculum iustitiae tuae
7 Psalms 24:8
dulcis et rectus Dominus propter hoc legem dabit delinquentibus in via
8 Psalms 91:16
ut adnuntient quoniam rectus Dominus Deus noster et non est iniquitas in eo
9 Proverbs 21:29
vir impius procaciter obfirmat vultum suum qui autem rectus est corrigit viam suam
10 Isaias (Isaiah) 26:7
semita iusti recta est rectus callis iusti ad ambulandum
11 Micheas (Micah) 7:2
periit sanctus de terra et rectus in hominibus non est omnes in sanguine insidiantur vir fratrem suum venatur ad mortem
12 Micheas (Micah) 7:4
qui optimus in eis est quasi paliurus et qui rectus quasi spina de sepe dies speculationis tuae visitatio tua venit nunc erit vastitas eorum
13 Acts Of Apostles 9:11
et Dominus ad illum surgens vade in vicum qui vocatur Rectus et quaere in domo Iudae Saulum nomine Tarsensem ecce enim orat
14 Acts Of Apostles 14:9
dixit magna voce surge super pedes tuos rectus et exilivit et ambulabat
RECTO
1 Genesis 24:27
dicens benedictus Dominus Deus domini mei Abraham qui non abstulit misericordiam et veritatem suam a domino meo et recto me itinere perduxit in domum fratris domini mei
2 Genesis 24:48
pronusque adoravi Dominum benedicens Domino Deo domini mei Abraham qui perduxisset me recto itinere ut sumerem filiam fratris domini mei filio eius
3 3 Kings (1 Kings) 3:6
et ait Salomon tu fecisti cum servo tuo David patre meo misericordiam magnam sicut ambulavit in conspectu tuo in veritate et iustitia et recto corde tecum custodisti ei misericordiam tuam grandem et dedisti ei filium sedentem super thronum eius sicut et hodie
4 Psalms 35:11
praetende misericordiam tuam scientibus te et iustitiam tuam his qui recto sunt corde
5 Psalms 72:1
psalmus Asaph quam bonus Israhel Deus his qui recto sunt corde
6 Psalms 93:15
quoadusque iustitia convertatur in iudicium et qui iuxta illam omnes qui recto sunt corde diapsalma
7 Proverbs 14:2
ambulans recto itinere et timens Deum despicitur ab eo qui infami graditur via
8 Acts Of Apostles 16:11
navigantes autem a Troade recto cursu venimus Samothraciam et sequenti die Neapolim
9 Acts Of Apostles 21:1
cum autem factum esset ut navigaremus abstracti ab eis recto cursu venimus Cho et sequenti die Rhodum et inde Patara
RECTA
1 2 Esdras (Nehemiah) 9:13
ad montem quoque Sinai descendisti et locutus es cum eis de caelo et dedisti eis iudicia recta et legem veritatis caerimonias et praecepta bona
2 Job 42:8
sumite igitur vobis septem tauros et septem arietes et ite ad servum meum Iob et offerte holocaustum pro vobis Iob autem servus meus orabit pro vobis faciem eius suscipiam ut non vobis inputetur stultitia neque enim locuti estis ad me recta sicut servus meus Iob
3 Psalms 26:11
legem pone mihi Domine in via tua et dirige me in semita recta propter inimicos meos
4 Psalms 57:2
si vere utique iustitiam loquimini recta iudicate filii hominum
5 Psalms 142:10
doce me facere voluntatem tuam quia Deus meus es tu spiritus tuus bonus deducet me in terra recta
6 Proverbs 4:25
oculi tui recta videant et palpebrae tuae praecedant gressus tuos
7 Proverbs 8:6
audite quoniam de rebus magnis locutura sum et aperientur labia mea ut recta praedicent
8 Proverbs 12:15
via stulti recta in oculis eius qui autem sapiens est audit consilia
9 Proverbs 16:13
voluntas regum labia iusta qui recta loquitur diligetur
10 Proverbs 16:25
est via quae videtur homini recta et novissimum eius ducit ad mortem
11 Proverbs 17:26
non est bonum damnum inferre iusto nec percutere principem qui recta iudicat
12 Proverbs 20:11
ex studiis suis intellegitur puer si munda et si recta sint opera eius
13 Proverbs 21:2
omnis via viri recta sibi videtur adpendit autem corda Dominus
14 Proverbs 24:26
labia deosculabitur qui recta verba respondet
15 Proverbs 29:27
abominantur iusti virum impium et abominantur impii eos qui in recta sunt via
16 Isaias (Isaiah) 26:7
semita iusti recta est rectus callis iusti ad ambulandum
17 Isaias (Isaiah) 30:10
qui dicunt videntibus nolite videre et aspicientibus nolite aspicere nobis ea quae recta sunt loquimini nobis placentia videte nobis errores
18 Isaias (Isaiah) 42:16
et ducam caecos in via quam nesciunt in semitis quas ignoraverunt ambulare eos faciam ponam tenebras coram eis in lucem et prava in recta haec verba feci eis et non dereliqui eos
19 Isaias (Isaiah) 45:19
non in abscondito locutus sum in loco terrae tenebroso non dixi semini Iacob frustra quaerite me ego Dominus loquens iustitiam adnuntians recta
20 Jeremias (Jeremiah) 31:9
in fletu venient et in precibus deducam eos et adducam eos per torrentes aquarum in via recta et non inpingent in ea quia factus sum Israheli pater et Ephraim primogenitus meus est
21 Ezechiel (Ezeckiel) 33:20
et dicitis non est recta via Domini unumquemque iuxta vias suas iudicabo de vobis domus Israhel
22 Daniel 11:17
et ponet faciem suam ut veniat ad tenendum universum regnum eius et recta faciet cum eo et filiam feminarum dabit ei ut evertat illud et non stabit nec illius erit
23 Micheas (Micah) 3:9
audite haec principes domus Iacob et iudices domus Israhel qui abominamini iudicium et omnia recta pervertitis
24 Habacuc (Habakkuk) 2:4
ecce qui incredulus est non erit recta anima eius in semet ipso iustus autem in fide sua vivet
IUSTITIA
1 Genesis 30:33
respondebitque mihi cras iustitia mea quando placiti tempus advenerit coram te et omnia quae non fuerint varia et maculosa et furva tam in ovibus quam in capris furti me arguent
2 3 Kings (1 Kings) 3:6
et ait Salomon tu fecisti cum servo tuo David patre meo misericordiam magnam sicut ambulavit in conspectu tuo in veritate et iustitia et recto corde tecum custodisti ei misericordiam tuam grandem et dedisti ei filium sedentem super thronum eius sicut et hodie
3 2 Esdras (Nehemiah) 2:20
et reddidi eis sermonem dixique ad eos Deus caeli ipse nos iuvat et nos servi eius sumus surgamus et aedificemus vobis autem non est pars et iustitia et memoria in Hierusalem
4 Job 29:14
iustitia indutus sum et vestivit me sicut vestimento et diademate iudicio meo
5 Job 35:8
homini qui similis tui est nocebit impietas tua et filium hominis adiuvabit iustitia tua
6 Job 37:23
digne eum invenire non possumus magnus fortitudine et iudicio et iustitia et enarrari non potest
7 Psalms 5:9
Domine deduc me in iustitia tua propter inimicos meos dirige in conspectu meo viam tuam
8 Psalms 9:9
et ipse iudicabit orbem terrae in aequitate iudicabit populos in iustitia
9 Psalms 16:15
ego autem in iustitia apparebo conspectui tuo satiabor cum apparuerit gloria tua
10 Psalms 30:2
in te Domine speravi non confundar in aeternum in iustitia tua libera me
11 Psalms 35:7
iustitia tua sicut montes Dei iudicia tua abyssus multa homines et iumenta salvabis Domine
12 Psalms 47:11
secundum nomen tuum Deus sic et laus tua in fines terrae iustitia plena est dextera tua
13 Psalms 68:28
adpone iniquitatem super iniquitatem eorum et non intrent in iustitia tua
14 Psalms 70:2
in iustitia tua libera me et eripe me inclina ad me aurem tuam et salva me
15 Psalms 71:2
Deus iudicium tuum regi da et iustitiam tuam filio regis iudicare populum tuum in iustitia et pauperes tuos in iudicio
16 Psalms 71:7
orietur in diebus eius iustitia et abundantia pacis donec auferatur luna
17 Psalms 84:11
misericordia et veritas obviaverunt sibi; iustitia et pax osculatae sunt
18 Psalms 84:12
veritas de terra orta est et iustitia de caelo prospexit
19 Psalms 84:14
iustitia ante eum ambulabit et ponet in via gressus suos
20 Psalms 87:13
numquid cognoscentur in tenebris mirabilia tua et iustitia tua in terra oblivionis
21 Psalms 88:15
iustitia et iudicium praeparatio sedis tuae misericordia et veritas praecedent faciem tuam
22 Psalms 88:17
et in nomine tuo exultabunt tota die et in iustitia tua exaltabuntur
23 Psalms 93:15
quoadusque iustitia convertatur in iudicium et qui iuxta illam omnes qui recto sunt corde diapsalma
24 Psalms 96:2
nubes et caligo in circuitu eius iustitia et iudicium correctio sedis eius
25 Psalms 97:9
a conspectu Domini quoniam venit iudicare terram iudicabit orbem terrarum in iustitia et populos in aequitate
26 Psalms 102:17
misericordia autem Domini ab aeterno et usque in aeternum super timentes eum et iustitia illius in filios filiorum
27 Psalms 110:3
confessio et magnificentia opus eius et iustitia eius manet in saeculum saeculi
28 Psalms 111:3
gloria et divitiae in domo eius et iustitia eius manet in saeculum saeculi
29 Psalms 111:9
dispersit dedit pauperibus iustitia eius manet in saeculum saeculi cornu eius exaltabitur in gloria
30 Psalms 118:142
iustitia tua iustitia in aeternum et lex tua veritas
31 Psalms 131:9
sacerdotes tui induentur iustitia et sancti tui exultabunt
32 Psalms 142:1
psalmus David quando filius eum persequebatur Domine exaudi orationem meam auribus percipe obsecrationem meam in veritate tua exaudi me in tua iustitia
33 Psalms 144:7
memoriam abundantiae suavitatis tuae eructabunt et iustitia tua exultabunt
34 Proverbs 8:18
mecum sunt divitiae et gloria opes superbae et iustitia
35 Proverbs 10:2
non proderunt thesauri impietatis iustitia vero liberabit a morte
36 Proverbs 11:4
non proderunt divitiae in die ultionis iustitia autem liberabit a morte
37 Proverbs 11:5
iustitia simplicis diriget viam eius et in impietate sua corruet impius
38 Proverbs 11:6
iustitia rectorum liberabit eos et in insidiis suis capientur iniqui
39 Proverbs 13:6
iustitia custodit innocentis viam impietas vero peccato subplantat
40 Proverbs 14:34
iustitia elevat gentem miseros facit populos peccatum
41 Proverbs 16:8
melius est parum cum iustitia quam multi fructus cum iniquitate
42 Proverbs 16:12
abominabiles regi qui agunt impie quoniam iustitia firmatur solium
43 Proverbs 25:5
aufer impietatem de vultu regis et firmabitur iustitia thronus eius
44 Ecclesiastes 7:16
haec quoque vidi in diebus vanitatis meae iustus perit in iustitia sua et impius multo vivit tempore in malitia sua
45 Wisdom 1:15
iustitia enim inmortalis est
46 Wisdom 9:3
ut disponat orbem terrarum in aequitate et iustitia et in directione cordis iudicium iudicet
47 Wisdom 14:7
benedictum est enim lignum per quod fit iustitia
48 Wisdom 15:3
nosse enim te consummata iustitia est et scire iustitiam et virtutem tuam radix est inmortalitatis
49 Ecclesiasticus 2:1
fili accedens servituti Dei sta in iustitia et timore et praepara animam tuam ad temptationem
50 Ecclesiasticus 4:33
pro iustitia agoniare pro anima tua et usque ad mortem certa pro iustitia et Deus expugnabit pro te inimicos tuos
51 Ecclesiasticus 14:22
beatus vir qui in sapientia sua morietur et qui in iustitia sua meditabitur et in sensu cogitabit circumspectionem Dei
52 Ecclesiasticus 26:27
et qui transgreditur a iustitia ad peccatum Deus paravit eum ad rompheam
53 Ecclesiasticus 37:12
cum viro inreligioso tracta de sanctitate et cum iniusto de iustitia et cum muliere de ea quae aemulatur cum timido de bello cum negotiatore de traiecticio cum emptore de venditione cum viro livido de gratiis agendis
54 Ecclesiasticus 45:31
et testamentum David regi filio Iesse de tribu Iuda hereditas ipsi et semini eius ut daret sapientiam in cor nostrum iudicare gentem suam in iustitia ne abolerentur bona ipsorum et gloriam eorum in gentem ipsorum aeternam fecit
55 Isaias (Isaiah) 1:21
quomodo facta est meretrix civitas fidelis plena iudicii iustitia habitavit in ea nunc autem homicidae
56 Isaias (Isaiah) 1:27
Sion in iudicio redimetur et reducent eam in iustitia
57 Isaias (Isaiah) 5:16
et exaltabitur Dominus exercituum in iudicio et Deus sanctus sanctificabitur in iustitia
58 Isaias (Isaiah) 9:7
multiplicabitur eius imperium et pacis non erit finis super solium David et super regnum eius ut confirmet illud et corroboret in iudicio et iustitia amodo et usque in sempiternum zelus Domini exercituum faciet hoc
59 Isaias (Isaiah) 11:4
sed iudicabit in iustitia pauperes et arguet in aequitate pro mansuetis terrae et percutiet terram virga oris sui et spiritu labiorum suorum interficiet impium
60 Isaias (Isaiah) 11:5
et erit iustitia cingulum lumborum eius et fides cinctorium renis eius
61 Isaias (Isaiah) 32:1
ecce in iustitia regnabit rex et principes in iudicio praeerunt
62 Isaias (Isaiah) 32:16
et habitabit in solitudine iudicium et iustitia in Chermel sedebit
63 Isaias (Isaiah) 33:5
magnificatus est Dominus quoniam habitavit in excelso implevit Sion iudicio et iustitia
64 Isaias (Isaiah) 42:6
ego Dominus vocavi te in iustitia et adprehendi manum tuam et servavi et dedi te in foedus populi in lucem gentium
65 Isaias (Isaiah) 45:8
rorate caeli desuper et nubes pluant iustum aperiatur terra et germinet salvatorem et iustitia oriatur simul ego Dominus creavi eum
66 Isaias (Isaiah) 46:12
audite me duro corde qui longe estis a iustitia
67 Isaias (Isaiah) 48:1
audite hoc domus Iacob qui vocamini nomine Israhel et de aquis Iuda existis qui iuratis in nomine Domini et Dei Israhel recordamini non in veritate neque in iustitia
68 Isaias (Isaiah) 48:18
utinam adtendisses mandata mea facta fuisset sicut flumen pax tua et iustitia tua sicut gurgites maris
69 Isaias (Isaiah) 51:6
levate in caelum oculos vestros et videte sub terra deorsum quia caeli sicut fumus liquescent et terra sicut vestimentum adteretur et habitatores eius sicut haec interibunt salus autem mea in sempiternum erit et iustitia mea non deficiet
70 Isaias (Isaiah) 51:8
sicut enim vestimentum sic comedet eos vermis et sicut lanam sic devorabit eos tinea salus autem mea in sempiternum erit et iustitia mea in generationes generationum
71 Isaias (Isaiah) 54:14
et in iustitia fundaberis recede procul a calumnia quia non timebis et a pavore quia non adpropinquabit tibi
72 Isaias (Isaiah) 54:17
omne vas quod fictum est contra te non dirigetur et omnem linguam resistentem tibi in iudicio iudicabis haec hereditas servorum Domini et iustitia eorum apud me dicit Dominus
73 Isaias (Isaiah) 56:1
haec dicit Dominus custodite iudicium et facite iustitiam quia iuxta est salus mea ut veniat et iustitia mea ut reveletur
74 Isaias (Isaiah) 58:8
tunc erumpet quasi mane lumen tuum et sanitas tua citius orietur et anteibit faciem tuam iustitia tua et gloria Domini colliget te
75 Isaias (Isaiah) 59:9
propter hoc elongatum est iudicium a nobis et non adprehendet nos iustitia expectavimus lucem et ecce tenebrae splendorem et in tenebris ambulavimus
76 Isaias (Isaiah) 59:14
et conversum est retrorsum iudicium et iustitia longe stetit quia corruit in platea veritas et aequitas non potuit ingredi
77 Isaias (Isaiah) 59:16
et vidit quia non est vir et aporiatus est quia non est qui occurrat et salvavit sibi brachium suum et iustitia eius ipsa confirmavit eum
78 Isaias (Isaiah) 59:17
indutus est iustitia ut lorica et galea salutis in capite eius indutus est vestimentis ultionis et opertus est quasi pallio zeli
79 Jeremias (Jeremiah) 4:2
et iurabis vivit Dominus in veritate et in iudicio et in iustitia et benedicent eum gentes ipsumque laudabunt
80 Baruch 1:15
et dicetis Domino Deo nostro iustitia nobis autem confusio faciei nostrae sicut dies haec omni Iuda et habitantibus in Hierusalem
81 Baruch 2:6
Domino Deo nostro iustitia nobis autem et patribus nostris confusio faciei sicut dies haec
82 Baruch 4:13
iustitias autem ipsius nescierunt nec ambulaverunt per vias mandatorum Dei neque per semitas veritatis eius cum iustitia ingressi sunt
83 Baruch 5:9
adducet enim Deus Israhel cum iucunditate in lumine maiestatis suae cum misericordia et iustitia quae est ab ipso
84 Ezechiel (Ezeckiel) 3:20
sed et si conversus iustus a iustitia sua fecerit iniquitatem ponam offendiculum coram eo ipse morietur quia non adnuntiasti ei in peccato suo morietur et non erunt in memoria iustitiae eius quas fecit sanguinem vero eius de manu tua requiram
85 Ezechiel (Ezeckiel) 14:14
et si fuerint tres viri isti in medio eius Noe Danihel et Iob ipsi iustitia sua liberabunt animas suas ait Dominus exercituum
86 Ezechiel (Ezeckiel) 14:20
et Noe et Danihel et Iob fuerint in medio eius vivo ego dicit Dominus Deus quia filium et filiam non liberabunt sed ipsi iustitia sua liberabunt animas suas
87 Ezechiel (Ezeckiel) 18:20
anima quae peccaverit ipsa morietur filius non portabit iniquitatem patris et pater non portabit iniquitatem filii iustitia iusti super eum erit et impietas impii erit super eum
88 Ezechiel (Ezeckiel) 18:22
omnium iniquitatum eius quas operatus est non recordabor in iustitia sua quam operatus est vivet
89 Ezechiel (Ezeckiel) 18:24
si autem averterit se iustus a iustitia sua et fecerit iniquitatem secundum omnes abominationes quas operari solet impius numquid vivet omnes iustitiae eius quas fecerat non recordabuntur in praevaricatione qua praevaricatus est et in peccato suo quod peccavit in ipsis morietur
90 Ezechiel (Ezeckiel) 18:26
cum enim averterit se iustus a iustitia sua et fecerit iniquitatem morietur in eis in iniustitia quam operatus est morietur
91 Ezechiel (Ezeckiel) 33:12
tu itaque fili hominis dic ad filios populi tui iustitia iusti non liberabit eum in quacumque die peccaverit et impietas impii non nocebit ei in quacumque die conversus fuerit ab impietate sua et iustus non poterit vivere in iustitia sua in quacumque die peccaverit
92 Ezechiel (Ezeckiel) 33:13
etiam si dixero iusto quod vita vivat et confisus in iustitia sua fecerit iniquitatem omnes iustitiae eius oblivioni tradentur et in iniquitate sua quam operatus est in ipsa morietur
93 Ezechiel (Ezeckiel) 33:18
cum enim recesserit iustus a iustitia sua feceritque iniquitatem morietur in eis
94 Daniel 6:22
Deus meus misit angelum suum et conclusit ora leonum et non nocuerunt mihi quia coram eo iustitia inventa est in me sed et coram te rex delictum non feci
95 Daniel 9:7
tibi Domine iustitia nobis autem confusio faciei sicut est hodie viro Iuda et habitatoribus Ierusalem et omni Israel his qui prope sunt et his qui procul in universis terris ad quas eiecisti eos propter iniquitates eorum in quibus peccaverunt in te
96 Daniel 9:24
Septuaginta hebdomades abbreviatae sunt super populum tuum et super urbem sanctam tuam ut consummetur praevaricatio et finem accipiat peccatum et deleatur iniquitas et adducatur iustitia sempiterna et impleatur visio et prophetia et ungatur Sanctus sanctorum
97 Osee (Hosea) 2:19
et sponsabo te mihi in sempiternum et sponsabo te mihi in iustitia et iudicio et in misericordia et miserationibus
98 Osee (Hosea) 10:12
seminate vobis in iustitia metite in ore misericordiae innovate vobis novale tempus autem requirendi Dominum cum venerit qui docebit vos iustitiam
99 Amos 5:24
et revelabitur quasi aqua iudicium et iustitia quasi torrens fortis
100 Zacharias (Zachariah) 8:8
et adducam eos et habitabunt in medio Hierusalem et erunt mihi in populum et ego ero eis in Deum in veritate et iustitia
101 Malachias (Malachi) 3:3
et sedebit conflans et emundans argentum et purgabit filios Levi et colabit eos quasi aurum et quasi argentum et erunt Domino offerentes sacrificia in iustitia
102 Matthew 5:20
dico enim vobis quia nisi abundaverit iustitia vestra plus quam scribarum et Pharisaeorum non intrabitis in regnum caelorum
103 Luke 1:75
in sanctitate et iustitia coram ipso omnibus diebus nostris
104 John 16:8
et cum venerit ille arguet mundum de peccato et de iustitia et de iudicio
105 John 16:10
de iustitia vero quia ad Patrem vado et iam non videbitis me
106 Acts Of Apostles 24:25
disputante autem illo de iustitia et castitate et de iudicio futuro timefactus Felix respondit quod nunc adtinet vade tempore autem oportuno accersiam te
107 Romans 1:17
iustitia enim Dei in eo revelatur ex fide in fidem sicut scriptum est iustus autem ex fide vivit
108 Romans 3:21
nunc autem sine lege iustitia Dei manifestata est testificata a lege et prophetis
109 Romans 3:22
iustitia autem Dei per fidem Iesu Christi super omnes qui credunt non enim est distinctio
110 Romans 10:6
quae autem ex fide est iustitia sic dicit ne dixeris in corde tuo quis ascendit in caelum id est Christum deducere
111 Romans 14:17
non est regnum Dei esca et potus sed iustitia et pax et gaudium in Spiritu Sancto
112 1 Corinthians 1:30
ex ipso autem vos estis in Christo Iesu qui factus est sapientia nobis a Deo et iustitia et sanctificatio et redemptio
113 2 Corinthians 5:21
eum qui non noverat peccatum pro nobis peccatum fecit ut nos efficeremur iustitia Dei in ipso
114 2 Corinthians 9:9
sicut scriptum est dispersit dedit pauperibus iustitia eius manet in aeternum
115 Galatians 2:21
non abicio gratiam Dei si enim per legem iustitia ergo Christus gratis mortuus est
116 Galatians 3:21
lex ergo adversus promissa Dei absit si enim data esset lex quae posset vivificare vere ex lege esset iustitia
117 Ephesians 4:24
et induite novum hominem qui secundum Deum creatus est in iustitia et sanctitate veritatis
118 Ephesians 5:9
fructus enim lucis est in omni bonitate et iustitia et veritate
119 Philippians 3:9
et inveniar in illo non habens meam iustitiam quae ex lege est sed illam quae ex fide est Christi quae ex Deo est iustitia in fide
120 2 Timothy 3:16
omnis scriptura divinitus inspirata et utilis ad docendum ad arguendum ad corrigendum ad erudiendum in iustitia
121 2 Peter 1:1
Simon Petrus servus et apostolus Iesu Christi his qui coaequalem nobis sortiti sunt fidem in iustitia Dei nostri et salvatoris Iesu Christi
122 2 Peter 3:13
novos vero caelos et novam terram et promissa ipsius expectamus in quibus iustitia habitat
123 Apocalypse (Revelation) 19:11
et vidi caelum apertum et ecce equus albus et qui sedebat super eum vocabatur Fidelis et Verax vocatur et iustitia iudicat et pugnat
IUS
1 Genesis 23:4
advena sum et peregrinus apud vos date mihi ius sepulchri vobiscum ut sepeliam mortuum meum
2 Leviticus 27:21
quia cum iobelei venerit dies sanctificatus erit Domino et possessio consecrata ad ius pertinet sacerdotum
3 Judges 6:19
ingressus est itaque Gedeon et coxit hedum et de farinae modio azymos panes carnesque ponens in canistro et ius carnium mittens in ollam tulit omnia sub quercum et obtulit ei
4 Judges 6:20
cui dixit angelus Domini tolle carnes et panes azymos et pone super petram illam et ius desuper funde cumque fecisset ita
5 1 Kings (1 Samuel) 8:9
nunc ergo audi vocem eorum verumtamen contestare eos et praedic eis ius regis qui regnaturus est super eos
6 1 Kings (1 Samuel) 8:11
et ait hoc erit ius regis qui imperaturus est vobis filios vestros tollet et ponet in curribus suis facietque sibi equites et praecursores quadrigarum suarum
7 Isaias (Isaiah) 24:5
et terra interfecta est ab habitatoribus suis quia transgressi sunt leges mutaverunt ius dissipaverunt foedus sempiternum
8 Isaias (Isaiah) 65:4
qui habitant in sepulchris et in delubris idolorum dormiunt qui comedunt carnem suillam et ius profanum in vasis eorum
9 Ezechiel (Ezeckiel) 16:27
ecce ego extendi manum meam super te et auferam ius tuum et dabo te in animam odientium te filiarum Palestinarum quae erubescunt in via tua scelerata
10 1 Machabees 6:62
et intravit rex montem Sion et vidit munitionem loci et rupit ius iuramenti quod iuravit et mandavit destruere murum in gyro
IUSTUS
1 Genesis 6:9
hae generationes Noe Noe vir iustus atque perfectus fuit in generationibus suis cum Deo ambulavit
2 Genesis 18:25
absit a te ut rem hanc facias et occidas iustum cum impio fiatque iustus sicut impius non est hoc tuum qui iudicas omnem terram nequaquam facies iudicium
3 Exodus 9:27
misitque Pharao et vocavit Mosen et Aaron dicens ad eos peccavi etiam nunc Dominus iustus ego et populus meus impii
4 Leviticus 19:36
statera iusta et aequa sint pondera iustus modius aequusque sextarius ego Dominus Deus vester qui eduxi vos de terra Aegypti
5 Deuteronomy 32:4
Dei perfecta sunt opera et omnes viae eius iudicia Deus fidelis et absque ulla iniquitate iustus et rectus
6 2 Kings (2 Samuel) 23:3
dixit Deus Israhel mihi locutus est Fortis Israhel dominator hominum iustus dominator in timore Dei
7 2 Paralipomenon (2 Chronicles) 12:6
consternatique principes Israhel et rex dixerunt iustus est Dominus
8 1 Esdras (Ezra) 9:15
Domine Deus Israhel iustus tu quoniam derelicti sumus qui salvaremur sicut die hac ecce coram te sumus in delicto nostro non enim stari potest coram te super hoc
9 2 Esdras (Nehemiah) 9:8
et invenisti cor eius fidele coram te et percussisti cum eo foedus ut dares ei terram Chananei Chetthei Amorrei et Ferezei et Iebusei et Gergesei ut dares semini eius et implesti verba tua quoniam iustus es
10 2 Esdras (Nehemiah) 9:33
et tu iustus in omnibus quae venerunt super nos quia veritatem fecisti nos autem impie egimus
11 Tobias (Tobit) 3:2
dicens iustus es Domine et omnia iudicia tua iusta sunt et omnes viae tuae misericordia et veritas et iudicium
12 Job 10:15
et si impius fuero vae mihi est et si iustus non levabo caput saturatus adflictione et miseria
13 Job 13:18
si fuero iudicatus scio quod iustus inveniar
14 Job 15:14
quid est homo ut inmaculatus sit et ut iustus appareat natus de muliere
15 Job 17:9
et tenebit iustus viam suam et mundis manibus addet fortitudinem
16 Job 22:3
quid prodest Deo si iustus fueris aut quid ei confers si inmaculata fuerit via tua
17 Job 27:17
praeparabit quidem sed iustus vestietur illis et argentum innocens dividet
18 Job 32:1
omiserunt autem tres viri isti respondere Iob eo quod iustus sibi videretur
19 Job 34:5
quia dixit Iob iustus sum et Deus subvertit iudicium meum
20 Job 34:17
numquid qui non amat iudicium sanare potest et quomodo tu eum qui iustus est in tantum condemnas
21 Psalms 7:12
Deus iudex iustus et fortis et patiens numquid irascitur per singulos dies
22 Psalms 10:4
quoniam quae perfecisti destruxerunt iustus autem; quid fecit
23 Psalms 10:8
quoniam iustus Dominus et; iustitias dilexit aequitatem vidit vultus eius
24 Psalms 36:21
mutuabitur peccator et non solvet iustus autem miseretur et tribuet
25 Psalms 57:11
laetabitur iustus cum viderit vindictam manus suas lavabit in sanguine peccatoris
26 Psalms 63:11
laetabitur iustus in Domino et sperabit in eo et laudabuntur omnes recti corde
27 Psalms 91:13
iustus ut palma florebit ut cedrus Libani multiplicabitur
28 Psalms 111:4
exortum est in tenebris lumen rectis misericors et miserator et iustus
29 Psalms 111:7
in memoria aeterna erit iustus ab auditione mala non timebit paratum cor eius sperare in Domino
30 Psalms 114:5
misericors Dominus et iustus et Deus noster miseretur
31 Psalms 118:137
sade iustus es Domine et rectum iudicium tuum
32 Psalms 128:4
Dominus iustus concidet cervices peccatorum
33 Psalms 140:5
corripiet me iustus in misericordia et increpabit me oleum autem; peccatoris non inpinguet caput meum quoniam adhuc et oratio mea in beneplacitis eorum
34 Psalms 144:17
iustus Dominus in omnibus viis suis et sanctus in omnibus operibus suis
35 Proverbs 10:25
quasi tempestas transiens non erit impius iustus autem quasi fundamentum sempiternum
36 Proverbs 10:30
iustus in aeternum non commovebitur impii autem non habitabunt in terram
37 Proverbs 11:8
iustus de angustia liberatus est et tradetur impius pro eo
38 Proverbs 11:31
si iustus in terra recipit quanto magis impius et peccator
39 Proverbs 12:10
novit iustus animas iumentorum suorum viscera autem impiorum crudelia
40 Proverbs 12:13
propter peccata labiorum ruina proximat malo effugiet autem iustus de angustia
41 Proverbs 12:26
qui neglegit damnum propter amicum iustus est iter autem impiorum decipiet eos
42 Proverbs 13:5
verbum mendax iustus detestabitur impius confundit et confundetur
43 Proverbs 13:25
iustus comedit et replet animam suam venter autem impiorum insaturabilis
44 Proverbs 14:32
in malitia sua expelletur impius sperat autem iustus in morte sua
45 Proverbs 18:10
turris fortissima nomen Domini ad ipsum currit iustus et exaltabitur
46 Proverbs 18:17
iustus prior est accusator sui venit amicus eius et investigavit eum
47 Proverbs 20:7
iustus qui ambulat in simplicitate sua beatos post se filios derelinquet
48 Proverbs 21:12
excogitat iustus de domo impii ut detrahat impios in malum
49 Proverbs 21:26
tota die concupiscit et desiderat qui autem iustus est tribuet et non cessabit
50 Proverbs 24:16
septies enim cadet iustus et resurget impii autem corruent in malum
51 Proverbs 24:24
qui dicit impio iustus es maledicent ei populi et detestabuntur eum tribus
52 Proverbs 25:26
fons turbatus pede et vena corrupta iustus cadens coram impio
53 Proverbs 28:1
fugit impius nemine persequente iustus autem quasi leo confidens absque terrore erit
54 Proverbs 29:4
rex iustus erigit terram vir avarus destruet eam
55 Proverbs 29:6
peccantem virum iniquum involvet laqueus et iustus laudabit atque gaudebit
56 Proverbs 29:7
novit iustus causam pauperum impius ignorat scientiam
57 Ecclesiastes 7:16
haec quoque vidi in diebus vanitatis meae iustus perit in iustitia sua et impius multo vivit tempore in malitia sua
58 Ecclesiastes 7:17
noli esse iustus multum neque plus sapias quam necesse est ne obstupescas
59 Ecclesiastes 7:21
non est enim homo iustus in terra qui faciat bonum et non peccet
60 Wisdom 4:7
iustus autem si morte praeoccupatus fuerit in refrigerio erit
61 Wisdom 4:16
condemnat autem iustus mortuus vivos impios et iuventus celerius consummata longam vitam iniusti
62 Wisdom 12:15
cum sis ergo iustus iuste omnia disponis ipsum quoque qui non debet puniri condemnas exterum aestimas a tua virtute
63 Ecclesiasticus 19:24
et est iustus qui se nimium submittit a multa humilitate et est iustus qui inclinat faciem et fingit non videre quod ignoratum est
64 Ecclesiasticus 44:17
Noe inventus est perfectus iustus et in tempore iracundiae factus est reconciliatio
65 Isaias (Isaiah) 41:26
quis adnuntiavit ab exordio ut sciamus et a principio ut dicamus iustus es non est neque adnuntians neque praedicens neque audiens sermones vestros
66 Isaias (Isaiah) 45:21
adnuntiate et venite et consiliamini simul quis auditum fecit hoc ab initio ex tunc praedixit illud numquid non ego Dominus et non est ultra Deus absque me Deus iustus et salvans non est praeter me
67 Isaias (Isaiah) 51:5
prope est iustus meus egressus est salvator meus et brachia mea populos iudicabunt me insulae expectabunt et brachium meum sustinebunt
68 Isaias (Isaiah) 53:11
pro eo quod laboravit anima eius videbit et saturabitur in scientia sua iustificabit ipse iustus servus meus multos et iniquitates eorum ipse portabit
69 Isaias (Isaiah) 57:1
iustus perit et nemo est qui recogitet in corde suo et viri misericordiae colliguntur quia non est qui intellegat a facie enim malitiae collectus est iustus
70 Isaias (Isaiah) 62:1
propter Sion non tacebo et propter Hierusalem non quiescam donec egrediatur ut splendor iustus eius et salvator eius ut lampas accendatur
71 Jeremias (Jeremiah) 12:1
iustus quidem tu es Domine si disputem tecum verumtamen iusta loquar ad te quare via impiorum prosperatur bene est omnibus qui praevaricantur et inique agunt
72 Jeremias (Jeremiah) 23:6
in diebus illius salvabitur Iuda et Israhel habitabit confidenter et hoc est nomen quod vocabunt eum Dominus iustus noster
73 Jeremias (Jeremiah) 33:16
in diebus illis salvabitur Iuda et Hierusalem habitabit confidenter et hoc est quod vocabit eam Dominus iustus noster
74 Lamentations 1:18
SADE iustus est Dominus quia os eius ad iracundiam provocavi audite obsecro universi populi et videte dolorem meum virgines meae et iuvenes mei abierunt in captivitatem
75 Baruch 2:9
et vigilavit Dominus in malis et adduxit ea super nos quia iustus est Dominus in omnibus operibus suis quae mandavit nobis
76 Ezechiel (Ezeckiel) 3:20
sed et si conversus iustus a iustitia sua fecerit iniquitatem ponam offendiculum coram eo ipse morietur quia non adnuntiasti ei in peccato suo morietur et non erunt in memoria iustitiae eius quas fecit sanguinem vero eius de manu tua requiram
77 Ezechiel (Ezeckiel) 3:21
si autem tu adnuntiaveris iusto ut non peccet iustus et ille non peccaverit vivens vivet quia adnuntiasti ei et tu animam tuam liberasti
78 Ezechiel (Ezeckiel) 18:5
et vir si fuerit iustus et fecerit iudicium et iustitiam
79 Ezechiel (Ezeckiel) 18:9
in praeceptis meis ambulaverit et iudicia mea custodierit ut faciat veritatem hic iustus est vita vivet ait Dominus Deus
80 Ezechiel (Ezeckiel) 18:24
si autem averterit se iustus a iustitia sua et fecerit iniquitatem secundum omnes abominationes quas operari solet impius numquid vivet omnes iustitiae eius quas fecerat non recordabuntur in praevaricatione qua praevaricatus est et in peccato suo quod peccavit in ipsis morietur
81 Ezechiel (Ezeckiel) 18:26
cum enim averterit se iustus a iustitia sua et fecerit iniquitatem morietur in eis in iniustitia quam operatus est morietur
82 Ezechiel (Ezeckiel) 33:12
tu itaque fili hominis dic ad filios populi tui iustitia iusti non liberabit eum in quacumque die peccaverit et impietas impii non nocebit ei in quacumque die conversus fuerit ab impietate sua et iustus non poterit vivere in iustitia sua in quacumque die peccaverit
83 Ezechiel (Ezeckiel) 33:18
cum enim recesserit iustus a iustitia sua feceritque iniquitatem morietur in eis
84 Ezechiel (Ezeckiel) 45:10
statera iusta et oephi iustum et batus iustus erit vobis
85 Daniel 3:27
quia iustus es in omnibus quae fecisti nobis et universa opera tua vera et viae tuae rectae et omnia iudicia tua vera
86 Daniel 9:14
et vigilavit Dominus super malitiam et adduxit eam super nos iustus Dominus Deus noster in omnibus operibus suis quae fecit non enim audivimus vocem eius
87 Habacuc (Habakkuk) 2:4
ecce qui incredulus est non erit recta anima eius in semet ipso iustus autem in fide sua vivet
88 Sophonias (Zephaniah) 3:5
Dominus iustus in medio eius non faciet iniquitatem mane mane iudicium suum dabit in luce et non abscondetur nescivit autem iniquus confusionem
89 Zacharias (Zachariah) 9:9
exulta satis filia Sion iubila filia Hierusalem ecce rex tuus veniet tibi iustus et salvator ipse pauper et ascendens super asinum et super pullum filium asinae
90 2 Machabees 1:24
et Neemiae erat oratio hunc habens modum Domine Deus omnium creator terribilis et fortis iustus et misericors qui solus es rex bonus
91 2 Machabees 1:25
solus praestans solus iustus et omnipotens et aeternus qui liberas Israhel de omni malo qui fecisti patres electos et sanctificasti eos
92 Matthew 1:19
Ioseph autem vir eius cum esset iustus et nollet eam traducere voluit occulte dimittere eam
93 Matthew 23:35
ut veniat super vos omnis sanguis iustus qui effusus est super terram a sanguine Abel iusti usque ad sanguinem Zacchariae filii Barachiae quem occidistis inter templum et altare
94 Luke 2:25
et ecce homo erat in Hierusalem cui nomen Symeon et homo iste iustus et timoratus expectans consolationem Israhel et Spiritus Sanctus erat in eo
95 Luke 23:47
videns autem centurio quod factum fuerat glorificavit Deum dicens vere hic homo iustus erat
96 Luke 23:50
et ecce vir nomine Ioseph qui erat decurio vir bonus et iustus
97 Acts Of Apostles 1:23
et statuerunt duos Ioseph qui vocabatur Barsabban qui cognominatus est iustus et Matthiam
98 Acts Of Apostles 10:22
qui dixerunt Cornelius centurio vir iustus et timens Deum et testimonium habens ab universa gente Iudaeorum responsum accepit ab angelo sancto accersire te in domum suam et audire verba abs te
99 Romans 1:17
iustitia enim Dei in eo revelatur ex fide in fidem sicut scriptum est iustus autem ex fide vivit
100 Romans 3:10
sicut scriptum est quia non est iustus quisquam
101 Romans 3:26
in sustentatione Dei ad ostensionem iustitiae eius in hoc tempore ut sit ipse iustus et iustificans eum qui ex fide est Iesu
102 Galatians 3:11
quoniam autem in lege nemo iustificatur apud Deum manifestum est quia iustus ex fide vivit
103 Colossians 4:11
et Iesus qui dicitur iustus qui sunt ex circumcisione hii soli sunt adiutores in regno Dei qui mihi fuerunt solacio
104 2 Timothy 4:8
in reliquo reposita est mihi iustitiae corona quam reddet mihi Dominus in illa die iustus iudex non solum autem mihi sed et his qui diligunt adventum eius
105 Hebrews 10:38
iustus autem meus ex fide vivit quod si subtraxerit se non placebit animae meae
106 Hebrews 11:4
fide plurimam hostiam Abel quam Cain obtulit Deo per quam testimonium consecutus est esse iustus testimonium perhibente muneribus eius Deo et per illam defunctus adhuc loquitur
107 1 Peter 3:18
quia et Christus semel pro peccatis mortuus est iustus pro iniustis ut nos offerret Deo mortificatus carne vivificatus autem spiritu
108 1 Peter 4:18
et si iustus vix salvatur impius et peccator ubi parebit
109 2 Peter 2:8
aspectu enim et auditu iustus erat habitans apud eos qui diem de die animam iustam iniquis operibus cruciabant
110 1 John 1:9
si confiteamur peccata nostra fidelis est et iustus ut remittat nobis peccata et emundet nos ab omni iniquitate
111 1 John 2:29
si scitis quoniam iustus est scitote quoniam et omnis qui facit iustitiam ex ipso natus est
112 1 John 3:7
filioli nemo vos seducat qui facit iustitiam iustus est sicut et ille iustus est
113 1 John 3:10
in hoc manifesti sunt filii Dei et filii diaboli omnis qui non est iustus non est de Deo et qui non diligit fratrem suum
114 Apocalypse (Revelation) 16:5
et audivi angelum aquarum dicentem iustus es qui es et qui eras sanctus quia haec iudicasti
115 Apocalypse (Revelation) 22:11
qui nocet noceat adhuc et qui in sordibus est sordescat adhuc et iustus iustitiam faciat adhuc et sanctus sanctificetur adhuc
IUDICIA
1
Exodus 7:4
et non audiet vos inmittamque manum meam super Aegyptum et educam exercitum et populum meum filios Israhel de terra Aegypti per iudicia maxima
2
Exodus 12:12
et transibo per terram Aegypti nocte illa percutiamque omne primogenitum in terra Aegypti ab homine usque ad pecus et in cunctis diis Aegypti faciam iudicia ego Dominus
3
Exodus 15:25
at ille clamavit ad Dominum qui ostendit ei lignum quod cum misisset in aquas in dulcedinem versae sunt ibi constituit ei praecepta atque iudicia et ibi temptavit eum
4
Exodus 21:1
haec sunt iudicia quae propones eis
5
Exodus 24:3
venit ergo Moses et narravit plebi omnia verba Domini atque iudicia responditque cunctus populus una voce omnia verba Domini quae locutus est faciemus
6
Leviticus 18:4
facietis iudicia mea et praecepta servabitis et ambulabitis in eis ego Dominus Deus vester
7
Leviticus 18:5
custodite leges meas atque iudicia quae faciens homo vivet in eis ego Dominus
8
Leviticus 18:26
custodite legitima mea atque iudicia et non faciat ex omnibus abominationibus istis tam indigena quam colonus qui peregrinatur apud vos
9
Leviticus 19:37
custodite omnia praecepta mea et universa iudicia et facite ea ego Dominus
10
Leviticus 20:22
custodite leges meas atque iudicia et facite ea ne et vos evomat terra quam intraturi estis et habitaturi
11
Leviticus 25:18
facite praecepta mea et iudicia custodite et implete ea ut habitare possitis in terra absque ullo pavore
12
Leviticus 26:15
si spreveritis leges meas et iudicia mea contempseritis ut non faciatis ea quae a me constituta sunt et ad irritum perducatis pactum meum
13
Leviticus 26:43
quae cum relicta fuerit ab eis conplacebit sibi in sabbatis suis patiens solitudinem propter illos ipsi vero rogabunt pro peccatis suis eo quod abiecerint iudicia mea et leges meas despexerint
14
Leviticus 26:45
et recordabor foederis mei pristini quando eduxi eos de terra Aegypti in conspectu gentium ut essem Deus eorum ego Dominus Deus haec sunt praecepta atque iudicia et leges quas dedit Dominus inter se et inter filios Israhel in monte Sinai per manum Mosi
15
Deuteronomy 4:1
et nunc Israhel audi praecepta et iudicia quae ego doceo te ut faciens ea vivas et ingrediens possideas terram quam Dominus Deus patrum vestrorum daturus est vobis
16
Deuteronomy 4:8
quae est enim alia gens sic inclita ut habeat caerimonias iustaque iudicia et universam legem quam ego proponam hodie ante oculos vestros
17
Deuteronomy 4:14
mihique mandavit in illo tempore ut docerem vos caerimonias et iudicia quae facere deberetis in terra quam possessuri estis
18
Deuteronomy 4:45
et haec testimonia et caerimoniae atque iudicia quae locutus est ad filios Israhel quando egressi sunt de Aegypto
19
Deuteronomy 5:1
vocavitque Moses omnem Israhelem et dixit ad eum audi Israhel caerimonias atque iudicia quae ego loquor in auribus vestris hodie discite ea et opere conplete
20
Deuteronomy 5:31
tu vero hic sta mecum et loquar tibi omnia mandata et caerimonias atque iudicia quae docebis eos ut faciant ea in terra quam dabo illis in possessionem
21
Deuteronomy 6:1
haec sunt praecepta et caerimoniae atque iudicia quae mandavit Dominus Deus vester ut docerem vos et faciatis ea in terra ad quam transgredimini possidendam
22
Deuteronomy 6:20
cum interrogaverit te filius tuus cras dicens quid sibi volunt testimonia haec et caerimoniae atque iudicia quae praecepit Dominus Deus noster nobis
23
Deuteronomy 7:11
custodi ergo praecepta et caerimonias atque iudicia quae ego mando tibi hodie ut facias
24
Deuteronomy 7:12
si postquam audieris haec iudicia custodieris ea et feceris custodiet et Dominus Deus tuus tibi pactum et misericordiam quam iuravit patribus tuis
25
Deuteronomy 8:11
observa et cave nequando obliviscaris Domini Dei tui et neglegas mandata eius atque iudicia et caerimonias quas ego praecipio tibi hodie
26
Deuteronomy 11:1
ama itaque Dominum Deum tuum et observa praecepta eius et caerimonias iudicia atque mandata omni tempore
27
Deuteronomy 11:32
videte ergo ut impleatis caerimonias atque iudicia quae ego hodie ponam in conspectu vestro
28
Deuteronomy 12:1
haec sunt praecepta atque iudicia quae facere debetis in terra quam Dominus Deus patrum tuorum daturus est tibi ut possideas eam cunctis diebus quibus super humum gradieris
29
Deuteronomy 26:16
hodie Dominus Deus tuus praecepit tibi ut facias mandata haec atque iudicia et custodias et impleas ex toto corde tuo et ex tota anima tua
30
Deuteronomy 26:17
Dominum elegisti hodie ut sit tibi Deus et ambules in viis eius et custodias caerimonias illius et mandata atque iudicia et oboedias eius imperio
31
Deuteronomy 30:16
ut diligas Dominum Deum tuum et ambules in viis eius et custodias mandata illius et caerimonias atque iudicia et vivas ac multiplicet te benedicatque tibi in terra ad quam ingredieris possidendam
32
Deuteronomy 32:4
Dei perfecta sunt opera et omnes viae eius iudicia Deus fidelis et absque ulla iniquitate iustus et rectus
33
Deuteronomy 33:10
iudicia tua o Iacob et legem tuam o Israhel ponent thymiama in furore tuo et holocaustum super altare tuum
34
Josue (Joshua) 24:25
percussit igitur Iosue in die illo foedus et proposuit populo praecepta atque iudicia in Sychem
35
2 Kings (2 Samuel) 22:23
omnia enim iudicia eius in conspectu meo et praecepta eius non amovi a me
36
3 Kings (1 Kings) 2:3
et observa custodias Domini Dei tui ut ambules in viis eius et custodias caerimonias eius et praecepta eius et iudicia et testimonia sicut scriptum est in lege Mosi ut intellegas universa quae facis et quocumque te verteris
37
3 Kings (1 Kings) 6:12
domus haec quam aedificas si ambulaveris in praeceptis meis et iudicia mea feceris et custodieris omnia mandata mea gradiens per ea firmabo sermonem meum tibi quem locutus sum ad David patrem tuum
38
3 Kings (1 Kings) 8:58
sed inclinet corda nostra ad se ut ambulemus in universis viis eius et custodiamus mandata eius et caerimonias et iudicia quaecumque mandavit patribus nostris
39
3 Kings (1 Kings) 9:4
tu quoque si ambulaveris coram me sicut ambulavit pater tuus in simplicitate cordis et in aequitate et feceris omnia quae praecepi tibi et legitima mea et iudicia mea servaveris
40
3 Kings (1 Kings) 11:33
eo quod dereliquerint me et adoraverint Astharoth deam Sidoniorum et Chamos deum Moab et Melchom deum filiorum Ammon et non ambulaverint in viis meis ut facerent iustitiam coram me et praecepta mea et iudicia sicut David pater eius
41
4 Kings (2 Kings) 17:34
usque in praesentem diem morem sequuntur antiquum non timent Dominum neque custodiunt caerimonias eius et iudicia et legem et mandatum quod praeceperat Dominus filiis Iacob quem cognominavit Israhel
42
4 Kings (2 Kings) 17:37
caerimonias quoque et iudicia et legem et mandatum quod scripsit vobis custodite ut faciatis cunctis diebus et non timeatis deos alienos
43
1 Paralipomenon (1 Chronicles) 16:14
ipse Dominus Deus noster in universa terra iudicia eius
44
1 Paralipomenon (1 Chronicles) 22:13
tunc enim proficere poteris si custodieris mandata et iudicia quae praecepit Dominus Mosi ut doceret Israhel confortare viriliter age ne timeas neque paveas
45
1 Paralipomenon (1 Chronicles) 28:7
et firmabo regnum eius usque in aeternum si perseveraverit facere praecepta mea et iudicia sicut et hodie
46
2 Paralipomenon (2 Chronicles) 9:8
sit Dominus Deus tuus benedictus qui voluit te ordinare super thronum suum regem Domini Dei tui quia diligit Deus Israhel et vult servare eum in aeternum idcirco posuit te super eum regem ut facias iudicia atque iustitiam
47
2 Paralipomenon (2 Chronicles) 24:24
et certe cum permodicus venisset numerus Syrorum tradidit Dominus manibus eorum infinitam multitudinem eo quod reliquissent Dominum Deum patrum suorum in Ioas quoque ignominiosa exercuere iudicia
48
2 Paralipomenon (2 Chronicles) 33:8
et movere non faciam pedem Israhel de terra quam tradidi patribus eorum ita dumtaxat si custodierint facere quae praecepi eis cunctamque legem et caerimonias atque iudicia per manum Mosi
49
2 Esdras (Nehemiah) 1:7
vanitate seducti sumus et non custodivimus mandatum et caerimonias et iudicia quae praecepisti Mosi servo tuo
50
2 Esdras (Nehemiah) 9:13
ad montem quoque Sinai descendisti et locutus es cum eis de caelo et dedisti eis iudicia recta et legem veritatis caerimonias et praecepta bona
51
2 Esdras (Nehemiah) 10:29
omnis qui poterat sapere spondentes pro fratribus suis optimates eorum et qui veniebant ad pollicendum et iurandum ut ambularent in lege Dei quam dederat in manu Mosi servi Dei ut facerent et custodirent universa mandata Domini Dei nostri et iudicia eius et caerimonias eius
52
Tobias (Tobit) 3:2
dicens iustus es Domine et omnia iudicia tua iusta sunt et omnes viae tuae misericordia et veritas et iudicium
53
Tobias (Tobit) 3:5
et nunc Domine magna iudicia tua quia non egimus secundum praecepta tua et non ambulavimus sinceriter coram te
54
Judith 9:5
omnes enim viae tuae paratae sunt et tua iudicia in providentia tua posuisti
55
Psalms 9:17
cognoscitur Dominus iudicia faciens in operibus manuum suarum conprehensus est peccator canticum diapsalmatis
56
Psalms 9:26
non est Deus in conspectu eius inquinatae sunt viae illius in omni tempore auferuntur iudicia tua a facie eius omnium inimicorum suorum dominabitur
57
Psalms 17:23
quoniam omnia iudicia eius in conspectu meo sunt et iustitias eius non reppuli a me
58
Psalms 18:10
timor Domini sanctus permanens in saeculum saeculi iudicia Domini vera iustificata in semet ipsa
59
Psalms 35:7
iustitia tua sicut montes Dei iudicia tua abyssus multa homines et iumenta salvabis Domine
60
Psalms 47:12
laetetur mons Sion exultent filiae Iudaeae propter iudicia tua Domine;
61
Psalms 96:8
audivit et laetata est Sion et exultaverunt filiae Iudaeae propter iudicia tua Domine
62
Psalms 104:5
mementote mirabilium eius quae fecit prodigia eius et iudicia oris eius
63
Psalms 104:7
ipse Dominus Deus noster in universa terra iudicia eius
64
Psalms 118:7
confitebor tibi in directione cordis in eo quod didici iudicia iustitiae tuae
65
Psalms 118:13
in labiis meis pronuntiavi omnia iudicia oris tui
66
Psalms 118:30
viam veritatis elegi iudicia tua non sum oblitus
67
Psalms 118:39
amputa obprobrium meum quod suspicatus sum quia iudicia tua iucunda
68
Psalms 118:62
media nocte surgebam ad confitendum tibi super iudicia iustificationis tuae
69
Psalms 118:75
cognovi Domine quia aequitas iudicia tua et veritate humiliasti me
70
Psalms 118:106
iuravi et statui custodire iudicia iustitiae tuae
71
Psalms 118:108
voluntaria oris mei beneplacita fac Domine et iudicia tua doce me
72
Psalms 118:156
misericordiae tuae multae Domine secundum iudicia tua vivifica me
73
Psalms 118:160
principium verborum tuorum veritas et in aeternum omnia iudicia iustitiae tuae
74
Psalms 118:164
septies in die laudem dixi tibi super iudicia iustitiae tuae
75
Psalms 118:175
vivet anima mea et laudabit te et iudicia tua adiuvabunt me
76
Psalms 147:19
qui adnuntiat verbum suum Iacob iustitias et iudicia sua Israhel
77
Psalms 147:20
non fecit taliter omni nationi et iudicia sua non manifestavit eis
78
Proverbs 12:5
cogitationes iustorum iudicia et consilia impiorum fraudulentia
79
Proverbs 16:11
pondus et statera iudicia Domini sunt et opera eius omnes lapides sacculi
80
Proverbs 18:19
frater qui adiuvatur a fratre quasi civitas firma et iudicia quasi vectes urbium
81
Proverbs 19:29
parata sunt derisoribus iudicia et mallei percutientes stultorum corporibus
82
Ecclesiastes 5:7
si videris calumnias egenorum et violenta iudicia et subverti iustitiam in provincia non mireris super hoc negotio quia excelso alius excelsior est et super hos quoque eminentiores sunt alii
83
Wisdom 17:1
magna enim sunt iudicia tua et inenarrabilia verba tua propter hoc indisciplinatae animae erraverunt
84
Ecclesiasticus 17:10
testamentum aeternum constituit cum illis et iudicia sua ostendit illis
85
Ecclesiasticus 17:24
et cognosce iustitias et iudicia Dei et sta in sorte propositionis et orationis altissimi Dei
86
Ecclesiasticus 18:29
sensati in verbis et ipsi sapienter egerunt et intellexerunt veritatem et iustitiam et inploraverunt proverbia et iudicia
87
Ecclesiasticus 45:6
et dedit illi coram praecepta legem vitae et disciplinae docere Iacob testamentum et iudicia sua Israhel
88
Ecclesiasticus 48:7
qui audis in Sina iudicium et in Coreb iudicia defensionis
89
Isaias (Isaiah) 26:9
anima mea desideravit te in nocte sed et spiritu meo in praecordiis meis de mane vigilabo ad te cum feceris iudicia tua in terra iustitiam discent habitatores orbis
90
Isaias (Isaiah) 58:2
me etenim de die in diem quaerunt et scire vias meas volunt quasi gens quae iustitiam fecerit et quae iudicium Dei sui non reliquerit rogant me iudicia iustitiae adpropinquare Deo volunt
91
Jeremias (Jeremiah) 1:16
et loquar iudicia mea cum eis super omni malitia eorum qui dereliquerunt me et libaverunt diis alienis et adoraverunt opus manuum suarum
92
Jeremias (Jeremiah) 4:12
spiritus plenus ex his veniet mihi et nunc ego sed loquar iudicia mea cum eis
93
Jeremias (Jeremiah) 39:5
persecutus est autem eos exercitus Chaldeorum et conprehenderunt Sedeciam in campo solitudinis hiericuntinae et captum adduxerunt ad Nabuchodonosor regem Babylonis in Reblatha quae est in terra Emath et locutus est ad eum iudicia
94
Jeremias (Jeremiah) 48:47
et convertam captivitatem Moab in novissimis diebus ait Dominus hucusque iudicia Moab
95
Jeremias (Jeremiah) 52:9
cumque conprehendissent regem adduxerunt eum ad regem Babylonis in Reblatha quae est in terra Emath et locutus est ad eum iudicia
96
Ezechiel (Ezeckiel) 5:6
et contempsit iudicia mea ut plus esset impia quam gentes et praecepta mea ultra quam terrae quae in circuitu eius sunt iudicia enim mea proiecerunt et in praeceptis meis non ambulaverunt
97
Ezechiel (Ezeckiel) 5:7
idcirco haec dicit Dominus Deus quia superastis gentes quae in circuitu vestro sunt in praeceptis meis non ambulastis et iudicia mea non fecistis et iuxta iudicia gentium quae in circuitu vestro sunt non estis operati
98
Ezechiel (Ezeckiel) 5:8
ideo haec dicit Dominus Deus ecce ego ad te et ipse ego faciam in medio tui iudicia in oculis gentium
99
Ezechiel (Ezeckiel) 5:10
ideo patres comedent filios in medio tui et filii comedent patres suos et faciam in te iudicia et ventilabo universas reliquias tuas in omnem ventum
100
Ezechiel (Ezeckiel) 5:15
et eris obprobrium et blasphemia exemplum et stupor in gentibus quae in circuitu tuo sunt cum fecero in te iudicia in furore et in indignatione et in increpationibus irae
101
Ezechiel (Ezeckiel) 7:27
rex lugebit et princeps induetur maerore et manus populi terrae conturbabuntur secundum viam eorum faciam eis et secundum iudicia eorum iudicabo eos et scient quia ego Dominus
102
Ezechiel (Ezeckiel) 11:9
et eiciam vos de medio eius daboque vos in manu hostium et faciam in vobis iudicia
103
Ezechiel (Ezeckiel) 11:12
et scietis quia ego Dominus qui in praeceptis meis non ambulastis et iudicia mea non fecistis sed iuxta iudicia gentium quae in circuitu vestro sunt estis operati
104
Ezechiel (Ezeckiel) 11:20
ut in praeceptis meis ambulent et iudicia mea custodiant faciantque ea et sint mihi in populum et ego sim eis in Deum
105
Ezechiel (Ezeckiel) 14:21
quoniam haec dicit Dominus Deus quod si et quattuor iudicia mea pessima gladium et famem et bestias malas et pestilentiam misero in Hierusalem ut interficiam de ea hominem et pecus
106
Ezechiel (Ezeckiel) 16:41
et conburent domos tuas igni et facient in te iudicia in oculis mulierum plurimarum et desines fornicari et mercedes ultra non dabis
107
Ezechiel (Ezeckiel) 18:9
in praeceptis meis ambulaverit et iudicia mea custodierit ut faciat veritatem hic iustus est vita vivet ait Dominus Deus
108
Ezechiel (Ezeckiel) 18:17
a pauperis iniuria averterit manum suam usuram et superabundantiam non acceperit iudicia mea fecerit in praeceptis meis ambulaverit hic non morietur in iniquitate patris sui sed vita vivet
109
Ezechiel (Ezeckiel) 20:11
et dedi eis praecepta mea et iudicia mea ostendi eis quae faciat homo et vivat in eis
110
Ezechiel (Ezeckiel) 20:13
et inritaverunt me domus Israhel in deserto in praeceptis meis non ambulaverunt et iudicia mea proiecerunt quae faciens homo vivet in eis et sabbata mea violaverunt vehementer dixi ergo ut effunderem furorem meum super eos in deserto et consumerem eos
111
Ezechiel (Ezeckiel) 20:16
quia iudicia mea proiecerunt et in praeceptis meis non ambulaverunt et sabbata mea violaverunt post idola enim cor eorum gradiebatur
112
Ezechiel (Ezeckiel) 20:18
dixi autem ad filios eorum in solitudine in praeceptis patrum vestrorum nolite incedere nec iudicia eorum custodiatis nec in idolis eorum polluamini
113
Ezechiel (Ezeckiel) 20:19
ego Dominus Deus vester in praeceptis meis ambulate et iudicia mea custodite et facite ea
114
Ezechiel (Ezeckiel) 20:21
et exacerbaverunt me filii in praeceptis meis non ambulaverunt et iudicia mea non custodierunt ut facerent ea quae cum fecerit homo vivet in eis et sabbata mea violaverunt et comminatus sum ut effunderem furorem meum super eos et implerem iram meam in eis in deserto
115
Ezechiel (Ezeckiel) 20:24
eo quod iudicia mea non fecissent et praecepta mea reprobassent et sabbata mea violassent et post idola patrum suorum fuissent oculi eorum
116
Ezechiel (Ezeckiel) 20:25
ergo et ego dedi eis praecepta non bona et iudicia in quibus non vivent
117
Ezechiel (Ezeckiel) 23:10
ipsi discoperuerunt ignominiam eius filios et filias illius tulerunt et ipsam occiderunt gladio et factae sunt famosae mulieres et iudicia perpetrarunt in ea
118
Ezechiel (Ezeckiel) 25:11
et in Moab faciam iudicia et scient quia ego Dominus
119
Ezechiel (Ezeckiel) 28:22
et dices haec dicit Dominus Deus ecce ego ad te Sidon et glorificabor in medio tui et scient quia ego Dominus cum fecero in ea iudicia et sanctificatus fuero in ea
120
Ezechiel (Ezeckiel) 28:26
et habitabunt in ea securi et aedificabunt domos plantabuntque vineas et habitabunt confidenter cum fecero iudicia in omnibus qui adversantur eis per circuitum et scient quia ego Dominus Deus eorum
121
Ezechiel (Ezeckiel) 30:14
et disperdam terram Fatures et dabo ignem in Tafnis et faciam iudicia in Alexandriam
122
Ezechiel (Ezeckiel) 30:19
et faciam iudicia in Aegypto et scient quia ego Dominus
123
Ezechiel (Ezeckiel) 36:27
et spiritum meum ponam in medio vestri et faciam ut in praeceptis meis ambuletis et iudicia mea custodiatis et operemini
124
Daniel 3:27
quia iustus es in omnibus quae fecisti nobis et universa opera tua vera et viae tuae rectae et omnia iudicia tua vera
125
Daniel 3:28
iudicia enim vera fecisti iuxta omnia quae induxisti super nos et super civitatem sanctam patrum nostrorum Ierusalem quia in veritate et in iudicio induxisti omnia haec propter peccata nostra
126
Daniel 4:34
nunc igitur ego Nabuchodonosor laudo et magnifico et glorifico regem caeli quia omnia opera eius vera et viae eius iudicia et gradientes in superbia potest humiliare
127
Daniel 13:6
isti frequentabant domum Ioakim et veniebant ad eos omnes qui habebant iudicia
128
Daniel 13:53
iudicans iudicia iniusta innocentes opprimens et dimittens noxios dicente Domino Innocentem et iustum non interficies
129
Osee (Hosea) 6:5
propter hoc dolavi in prophetis occidi eos in verbis oris mei et iudicia tua quasi lux egredientur
130
Malachias (Malachi) 4:4
mementote legis Mosi servi mei quam mandavi ei in Choreb ad omnem Israhel praecepta et iudicia
131
Romans 11:33
o altitudo divitiarum sapientiae et scientiae Dei quam inconprehensibilia sunt iudicia eius et investigabiles viae eius
132
1 Corinthians 6:4
saecularia igitur iudicia si habueritis contemptibiles qui sunt in ecclesia illos constituite ad iudicandum
133
1 Corinthians 6:7
iam quidem omnino delictum est in vobis quod iudicia habetis inter vos quare non magis iniuriam accipitis quare non magis fraudem patimini
134
James 2:6
vos autem exhonorastis pauperem nonne divites per potentiam opprimunt vos et ipsi trahunt vos ad iudicia
135
Apocalypse (Revelation) 15:4
quis non timebit Domine et magnificabit nomen tuum quia solus pius quoniam omnes gentes venient et adorabunt in conspectu tuo quoniam iudicia tua manifestata sunt
136
Apocalypse (Revelation) 16:7
et audivi altare dicens etiam Domine Deus omnipotens vera et iusta iudicia tua
137
Apocalypse (Revelation) 19:2
quia vera et iusta iudicia sunt eius quia iudicavit de meretrice magna quae corrupit terram in prostitutione sua et vindicavit sanguinem servorum suorum de manibus eius
IUDICA
1 Leviticus 19:15
non facies quod iniquum est nec iniuste iudicabis nec consideres personam pauperis nec honores vultum potentis iuste iudica proximo tuo
2 Psalms 5:11
sepulchrum patens est guttur eorum linguis suis dolose agebant iudica illos Deus decidant a cogitationibus suis secundum multitudinem impietatum eorum expelle eos quoniam inritaverunt te Domine
3 Psalms 7:9
Dominus iudicat populos iudica me Domine secundum iustitiam meam et secundum innocentiam meam super me
4 Psalms 25:1
psalmus David iudica me Domine quoniam ego in innocentia mea ingressus sum et in Domino sperans non infirmabor
5 Psalms 34:1
huic David iudica Domine nocentes me expugna expugnantes me
6 Psalms 34:24
iudica me secundum iustitiam tuam Domine Deus meus et non supergaudeant mihi
7 Psalms 42:1
psalmus David iudica me Deus et discerne causam meam de gente non sancta ab homine iniquo et doloso erue me
8 Psalms 53:3
Deus in nomine tuo salvum me fac et in virtute tua iudica me
9 Psalms 73:22
exsurge Deus iudica causam tuam memor esto inproperiorum tuorum eorum qui ab insipiente sunt tota die
10 Psalms 81:8
surge Deus iudica terram quoniam tu hereditabis in omnibus gentibus
11 Psalms 118:154
iudica iudicium meum et redime me propter eloquium tuum vivifica me
12 Proverbs 31:9
aperi os tuum decerne quod iustum est et iudica inopem et pauperem
13 Lamentations 3:59
RES vidisti Domine iniquitatem adversum me iudica iudicium meum
14 1 Machabees 7:42
sic percute exercitum istum in conspectu nostro hodie et sciant ceteri quia male locutus est super sancta tua et iudica illum secundum malitiam illius
IUDEX
1 Judges 2:19
postquam autem mortuus esset iudex revertebantur et multo maiora faciebant quam fecerant patres sui sequentes deos alienos et servientes eis et adorantes illos non dimiserunt adinventiones suas et viam durissimam per quam ambulare consueverant
2 1 Kings (1 Samuel) 24:16
sit Dominus iudex et iudicet inter me et te et videat et diiudicet causam meam et eruat me de manu tua
3 Psalms 7:12
Deus iudex iustus et fortis et patiens numquid irascitur per singulos dies
4 Psalms 49:6
et adnuntiabunt caeli iustitiam eius quoniam Deus iudex est diapsalma
5 Psalms 74:8
quoniam Deus iudex est hunc humiliat et hunc exaltat
6 Wisdom 15:7
sed et figulus mollem terram premens laboriose fingit ad usus nostros unumquodque vas et de eodem luto fingit quae munda sunt in usum vasa similiter et quae his sunt contraria horum autem vasorum qui sit usus iudex est figulus
7 Ecclesiasticus 7:6
noli quaerere fieri iudex nisi si valeas virtute inrumpere iniquitates ne forte extimescas faciem potentis et ponas scandalum in agilitate tua
8 Ecclesiasticus 10:1
iudex sapiens vindicabit populum suum et principatus sensati stabilis erit
9 Ecclesiasticus 10:27
magnus est iudex et potens est in honore et non est maior illo qui timet Deum
10 Ecclesiasticus 35:15
et noli inspicere sacrificium iniustum quoniam Dominus iudex est et non est apud illum gloria personae
11 Isaias (Isaiah) 33:22
Dominus enim iudex noster Dominus legifer noster Dominus rex noster ipse salvabit nos
12 Jeremias (Jeremiah) 29:23
pro eo quod fecerint stultitiam in Israhel et moechati sunt in uxores amicorum suorum et locuti sunt verbum in nomine meo mendaciter quod non mandavi eis ego sum iudex et testis dicit Dominus
13 Baruch 6:13
sceptrum autem habet ut homo sicut iudex regionis qui in se peccantem non interficit
14 Micheas (Micah) 7:3
malum manuum suarum dicunt bonum princeps postulat et iudex in reddendo est et magnus locutus est desiderium animae suae et conturbaverunt eam
15 Matthew 5:25
esto consentiens adversario tuo cito dum es in via cum eo ne forte tradat te adversarius iudici et iudex tradat te ministro et in carcerem mittaris
16 Luke 12:58
cum autem vadis cum adversario tuo ad principem in via da operam liberari ab illo ne forte trahat te apud iudicem et iudex tradat te exactori et exactor mittat te in carcerem
17 Luke 18:2
dicens iudex quidam erat in quadam civitate qui Deum non timebat et hominem non verebatur
18 Luke 18:6
ait autem Dominus audite quid iudex iniquitatis dicit
19 Acts Of Apostles 10:42
et praecepit nobis praedicare populo et testificari quia ipse est qui constitutus est a Deo iudex vivorum et mortuorum
20 Acts Of Apostles 18:15
si vero quaestiones sunt de verbo et nominibus et legis vestrae vos ipsi videritis iudex ego horum nolo esse
21 2 Timothy 4:8
in reliquo reposita est mihi iustitiae corona quam reddet mihi Dominus in illa die iustus iudex non solum autem mihi sed et his qui diligunt adventum eius
22 James 4:11
nolite detrahere de alterutrum fratres qui detrahit fratri aut qui iudicat fratrem suum detrahit legi et iudicat legem si autem iudicas legem non es factor legis sed iudex
23 James 4:12
unus est legislator et iudex qui potest perdere et liberare tu autem quis es qui iudicas proximum
24 James 5:9
nolite ingemescere fratres in alterutrum ut non iudicemini ecce iudex ante ianuam adsistit
IURE
1 Exodus 29:28
quo initiatus est Aaron et filii eius cedentque in partem Aaron et filiorum eius iure perpetuo a filiis Israhel quia primitiva sunt et initia de victimis eorum pacificis quae offerunt Domino
2 Leviticus 3:17
iure perpetuo in generationibus et cunctis habitaculis vestris nec adipes nec sanguinem omnino comedetis
3 Leviticus 6:22
sacerdos qui patri iure successerit et tota cremabitur in altari
4 Leviticus 14:7
quo asperget illum qui mundandus est septies ut iure purgetur et dimittet passerem vivum ut in agrum avolet
5 Leviticus 14:53
cumque dimiserit passerem avolare in agrum libere orabit pro domo et iure mundabitur
6 Leviticus 24:9
eruntque Aaron et filiorum eius ut comedant eos in loco sancto quia sanctum sanctorum est de sacrificiis Domini iure perpetuo
7 Leviticus 25:31
sin autem in villa fuerit domus quae muros non habet agrorum iure vendetur si ante redempta non fuerit in iobeleo revertetur ad dominum
8 Leviticus 25:46
et hereditario iure transmittetis ad posteros ac possidebitis in aeternum fratres autem vestros filios Israhel ne opprimatis per potentiam
9 Numbers 18:11
primitias autem quas voverint et obtulerint filii Israhel tibi dedi et filiis ac filiabus tuis iure perpetuo qui mundus est in domo tua vescetur eis
10 Numbers 18:19
omnes primitias sanctuarii quas offerunt filii Israhel Domino tibi dedi et filiis ac filiabus tuis iure perpetuo pactum salis est sempiternum coram Domino tibi ac filiis tuis
11 Numbers 19:10
cumque laverit qui vaccae portaverat cineres vestimenta sua inmundus erit usque ad vesperum habebunt hoc filii Israhel et advenae qui habitant inter eos sanctum iure perpetuo
12 Judges 11:24
nonne ea quae possedit Chamos deus tuus tibi iure debentur quae autem Dominus Deus noster victor obtinuit in nostram cedent possessionem
13 Judges 21:22
cumque venerint patres earum ac fratres et adversum vos queri coeperint atque iurgari dicemus eis miseremini eorum non enim rapuerunt eas iure bellantium atque victorum sed rogantibus ut acciperent non dedistis et a vestra parte peccatum est
14 Ruth 3:13
quiesce hac nocte et facto mane si te voluerit propinquitatis iure retinere bene res acta est sin autem ille noluerit ego te absque ulla dubitatione suscipiam vivit Dominus dormi usque mane
15 Ruth 4:4
quod audire te volui et tibi dicere coram cunctis sedentibus et maioribus natu de populo meo si vis possidere iure propinquitatis eme et posside sin autem tibi displicet hoc ipsum indica mihi ut sciam quid facere debeam nullus est enim propinquus excepto te qui prior es et me qui secundus sum at ille respondit ego agrum emam
16 Ruth 4:6
qui respondit cedo iure propinquitatis neque enim posteritatem familiae meae delere debeo tu meo utere privilegio quo me libenter carere profiteor
17 Ruth 4:7
hic autem erat mos antiquitus in Israhel inter propinquos et si quando alter alteri suo iure cedebat ut esset firma concessio solvebat homo calciamentum suum et dabat proximo suo hoc erat testimonium cessionis in Israhel
18 4 Kings (2 Kings) 13:25
porro Ioas filius Ioachaz tulit urbes de manu Benadad filii Azahel quas tulerat de manu Ioachaz patris sui iure proelii tribus vicibus percussit eum Ioas et reddidit civitates Israheli
Assinar:
Postagens (Atom)